سیاوش گرجستانی، نویسنده و کارگردان فیلم کوتاه «آدمک»، ازجمله فیلمهای حاضر در طرح «قرار دوم» با اشاره به این که «دغدغهاش، سینمای اجتماعی است و ازجمله مفاهیم زیرمجموعه این سینما که برایش از اهمیت بسیار برخوردار است مفهوم وجدان و نسبتش با زندگی روزمره است» ادامه داد: «وجدان، مفهومی بود که برای پدرم زندهیاد سیروس گرجستانی نیز از اهمیت بسیار برخوردار بود.» به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، با پایان «قرار اول»، «قرار دوم» از دوشنبه پنجم مردادماه به همت انجمن سینمای جوانان ایران با هدف فراهم کردن امکان دیدهشدن آثار کوتاه سینمای ایران در سالنهای سینما آغاز شده است. در «قرار دوم»، چهار فیلم کوتاه «آدمک»، «متولد تهران»، «به صدای زمین گوش کن» و «انار» در قالب یک سانس اکران میشوند و علاقهمندان میتوانند روزهای زوج سانس ۱۷ به تماشای این آثار بنشینند. سیاوش گرجستانی، نویسنده و کارگردان فیلم کوتاه «آدمک»، ازجمله فیلمهای حاضر در طرح «قرار دوم» در گفتوگو با خبرآنلاین با اشاره به این که «دغدغهاش، سینمای اجتماعی است و ازجمله مفاهیم زیرمجموعه این سینما که برایش از اهمیت بسیار برخوردار است مفهوم وجدان و نسبتش با زندگی روزمره است» ادامه داد: «وجدان، مفهومی بود که برای پدرم زندهیاد سیروس گرجستانی نیز از اهمیت بسیار برخوردار بود. به گونهای که من این جمله را به نقل از او آویزه گوشم کردهام که روز و روزگارت را طوری بگذران که که شب بتوانی آرام سرت را بر بالین بگذاری و چیزی وجود نداشته باشد حتی به قدر ذرهای که اسباب عذاب وجدانت شود. از سوی دیگر، علاقهمندی شخصی من در فیلمسازی، علاقه به موقعیتهای ناگزیر است، موقعیتهایی که شخصیتهای داستان در آن از سر ناچاری، ناگزیر به تصمیمگیری میشوند، پس در واقع این موقعیت و شرایط است که به جای آنها تصمیم میگیرد.» او با اشاره به این که در فیلم کوتاه اولش؛ «واداشته» نیز گذری به مفهوم وجدان داشته است، افزود: «فیلم کوتاه «آدمک» دومین فیلم کوتاه داستانی من است. اگرچه پیش از آن چندین مستند پرتره ساختهام. ایده اولیه «آدمک» با خواندن گزارشی کوتاه با موضوع «شهادت دروغ» و «شاهدان دروغین» در ذهن من شکل گرفت. من آن زمان در پی ساخت نخستین فیلم بلندم بودم اما چون سرمایهگذاری پای کار نیامد، ساخت آن امکانپذیر نشد. در نتیجه در جستوجوی سوژهای برای ساخت فیلم کوتاه دومم برآمدم. آنچه از گزارش کوتاه مذکور نصیب من شد این بود که پی بردم این شاهدان دروغین بعضا حتی در قالب مافیا و با رد و بدل کردن ارقامی بسیار سنگین، مشغول به کار هستند. درواقع با ادعای خیرخواهی و کمکرسانی به آنها که بستهشدن پروندهشان و صدور رای دادگاه به نفعشان نیازمند حضور شاهد و سوگند خوردن است، دستمزد میگیرند و به دروغ سوگند میخوردند. با این حال، ادامه تحقیقات من، مرا به منبع دیگری نرساند و این شد که تصمیم گرفتم مفهوم مورد نظرم را در داستانی ساختهوپرداخته تخیلم و نه الزاما داستانی مستند، بگنجانم. ایده اصلی «آدمک» در چنین موقعیتی شکل گرفت و خوشبختانه توانستم شخصیت اصلیام را در چنین شراطی بگذرام. شرایطی که ناگزیر به گرفتن تصمیم میان وجدان، بقاء و شرافت میشود.» سیاوش گرجستانی در پاسخ به پرسشی در مورد طرح «قرار» نیز گفت: «طرح اکران «قرار» میتواند تهیهکنندگان را ترغیب به سرمایهگذاری در عرصه ساخت فیلم کوتاه کند. آن هم با این استدلال که ساخت فیلم کوتاه در پی اکران سینمایی آن، میتواند توجیه اقتصادی داشته باشد. جدا از این، این طرح موجب معرفی یک نسل میشود. سازندگان فیلم کوتاه چه کسانی هستند؟ نسلی دغدغهمند، عاشق سینما و عاشق کارگردانی که راه سختتر را انتخاب کردهاند، به جای آن که به سراغ ساخت فیلم شانهتخممرغی بروند. طرح اکران «قرار» میتواند خودبهخود موجب رشد این نسل از فیلمسازان شود و این فرصت را برای آنها به وجود آورد که صرفا برای جشنوارهها و مطابق میل و سلیقه و نوع نگاه و سیاستهای حاکم بر این رویدادها فیلم نسازند و همچنین صرفا با «مخاطب خاص» که حضورشان از ویژگیهای ثابت جشنوارههاست روبهرو نباشند، بلکه مستقیما با ذائقه مردم مواجه شوند، مردمی که برای تماشای فیلم کوتاه به سینما میروند. گرفتن بازخورد از این قشر از تماشاگران، موجحب رسیدن به این آگاهی از طرف فیلمساز میشود که بیندیشد مخاطبش چه میخواهد؟ نه این که صرفا جشنوارهها چه میخواهند.» متن کامل را اینجا بخوانید.
