توان موشکی ایران با اتکا بر پنج فناوری دفاعی و مهندسی کلیدی متحول شده است تا بتواند در برابر حملات احتمالی دشمنان از خود محافظت کند. طی دهههای اخیر، ایران سرمایهگذاری قابل توجهی در توسعه و حفاظت از برنامه موشکهای بالستیک خود کرده است. این کشور با ایجاد شبکهای از پایگاههای مستحکم و مجتمعهای زیرزمینی ذخیرهسازی، به دنبال تضمین بقای قدرت بازدارندگی خود است. به گزارش گجت نیوز، تمرکز اصلی بر روی طراحی و اجرای راهکارهایی است که شناسایی و نابودی نیروی موشکی را برای هر مهاجمی دشوار سازد. در این راستا، سامانههای پدافند هوایی نیز نقش حیاتی ایفا میکنند. بارزترین عنصر در استراتژی حفاظتی ایران، شبکهای از تاسیسات زیرزمینی است که اغلب بهعنوان شهرهای موشکی توصیف میشوند. این مجتمعها برای نگهداری موشکها، تجهیزات پرتاب، سوخت و زیرساختهای پشتیبانی در عمق کوهها یا لایههای سنگ و خاک استفاده میشوند. قرار دادن داراییهای کلیدی در زیر زمین، آنها را از نظارت محافظت کرده و حملات هوایی متعارف را کماثر میسازد. ایران سیلوهای زیرزمینی مستحکم و سازههای تقویتشدهای را برای نگهداری یا پرتاب موشکهای بالستیک توسعه داده است. بر خلاف سکوهای پرتاب روباز، سیلوها موشکها را پشت بتن ضخیم، خاک و درهای محافظتی قرار میدهند. ورودی تونلها نیز میتوانند تقویت شده یا با موانع محافظتی طراحی شوند تا اثرات انفجار نزدیک دهانه را کاهش دهند. این تدابیر نمیتوانند یک تاسیسات را آسیبناپذیر کنند، اما میتوانند تعداد و قدرت سلاحهای مورد نیاز برای از کار انداختن آن را افزایش دهند. قابلیت تحرک، لایه دیگری از حفاظت را فراهم میکند. ایران از پرتابگرهای متحرک (TELs) استفاده میکند که قادرند موشکهای بالستیک را حمل، مستقر و از مکانهای مختلف پرتاب کنند. این وسایل نقلیه میتوانند بین پناهگاههای زیرزمینی، مناطق پرتاب آماده و موقعیتهای پنهان حرکت کنند. این موضوع هدفگیری دشمن را دشوار میسازد و به ایران اجازه میدهد تا نیروهای خود را پراکنده کرده و احتمال حذف بخش قابل توجهی از توان موشکی را با یک حمله کاهش دهد. حفاظت از زیرساختهای موشکی همچنین به جلوگیری از توسعه فهرست دقیق اهداف توسط دشمن بستگی دارد. ایران میتواند از استتار، مناطق ذخیرهسازی سرپوشیده، حرکت زیرزمینی و فعالیتهای فریبنده برای پنهان کردن تعداد و موقعیت سامانههای عملیاتی استفاده کند. استفاده گسترده از تونلها نیز از این استراتژی پشتیبانی میکند؛ موشکها و وسایل پرتاب میتوانند تا زمان نیاز پنهان بمانند. ایران استحکامات فیزیکی خود را با سامانههای پدافند هوایی مستقر در اطراف مناطق نظامی و صنعتی استراتژیک تکمیل میکند. موشکهای زمین به هوا، شبکههای راداری و جنگافزارهای ضد هوایی برای شناسایی و درگیری با هواپیماها، پهپادها و برخی مهمات ورودی متخاصم طراحی شدهاند. این سامانهها، حتی اگر نتوانند هر حملهای را متوقف کنند، میتوانند هواپیماهای دشمن را مجبور به عملیات با احتیاط بیشتر یا استفاده از سلاحهای دورایستا کنند. در مجموع، این فناوریها بهمنظور تضمین بقای حداقل بخشی از توان موشکی بالستیک ایران حتی پس از یک حمله در مقیاس بزرگ طراحی شدهاند.
عصر ایران
عصر ایرانعصر ایران