واچلیست با علیتسنیمی داده تورم مصرفکننده آمریکا برای طلا خبر خوبی بود؛ بازار هم بلافاصله واکنش نشان داد. اما از نگاه علیرضا روشنقیاس، مدیر صندوق طلای زروان، این فقط نیمه اول داستان است. نیمه دوم را نفت مینویسد. روشنقیاس در این گفتوگو میگوید طلا پس از جهش بزرگ سالهای اخیر و اصلاح از سقفهای بالاتر، در محدوده فعلی هم از نظر تکنیکال و هم از نظر بنیادی، در نقطه بسیار مناسبی برای سرمایهگذاری میانمدت است. او با وجود همه ریسکها، به سناریوی صعود طلا تا پایان سال شمسی وزن میدهد و حتی در سبد شخصی خود، از موقعیتی که پیشتر ۱۰۰ درصد سهام بوده، به ۱۰۰ درصد طلا رسیده است. اما این سناریوی صعودی یک تهدید جدی دارد؛ ماندگاری نفت در قیمتهای بالا در صورت آغاز تنشهای طولانی. به گفته او، اگر شوک انرژی موقت نباشد و نفت برای مدتی در سطوح بالا بماند، اثرش با تأخیر در تورم آمریکا ظاهر میشود؛ همان اتفاقی که پس از جنگ ۴۰ روزه و نفت بالای ۹۰ دلار رخ داد. حتی کاهش ذخایر استراتژیک نفت آمریکا هم نتوانست آن فشار را کامل خنثی کند و همین مساله امروز دوباره به یک ریسک مهم برای بازارها تبدیل شده است. نکته کلیدی گفتوگو، فاصله میان «واکنش فوری بازار» و «اثر واقعی در اقتصاد» است. داده تورمی اخیر، شوک مثبت اولیهای به طلا داده؛ اما پایداری این روند فقط با یک عدد تورمی سنجیده نمیشود. از اینجا به بعد باید نفت را دید، مسیر انرژی را رصد کرد و سنجید که آیا بازار پایان فشارهای تورمی را زودتر از واقعیت قیمتگذاری کرده یا نه. در روایت روشنقیاس، طلا صرفاً یک پناهگاه سنتی نیست؛ یک شرطبندی روی متغیرهای بزرگ اقتصاد جهانی است؛ نرخ بهره، نقدینگی آمریکا، تورم جهانی، انرژی و دلار. به همین دلیل، او میگوید اخبار لحظهای و توییتها نباید جای روندهای اصلی را بگیرند. جنگها و تنشها میآیند و میروند، اما رشد نقدینگی، کسریها و فشارهای تورمیاند که مسیر بلندمدت داراییها را میسازند. بخش دوم گفتوگو از بازار جهانی به بازار داخلی میآید؛ جایی که پرسش فقط این نیست که «طلا بالا میرود یا نه؟»، بلکه این است که از چه مسیری باید روی طلا سرمایهگذاری کرد. روشنقیاس در مقایسه میان طلای فیزیکی، پلتفرمهای آنلاین و صندوقهای طلا، تأکید میکند که برای سرمایهگذار بلندمدت، بازدهی تنها معیار نیست؛ شفافیت، کیفیت دارایی پایه، نقدشوندگی، نظارت و پرهیز از حباب هم تعیینکنندهاند. او درباره عملکرد صندوق زروان هم از همین زاویه توضیح میدهد؛ در بازار طلا، مدیریت خوب الزاماً به معنی ریسک بیشتر نیست؛ گاهی دقیقاً یعنی ریسک نکردن. پرهیز از سکههای با حباب بالا، تمرکز بر شمش، حفظ خلوص دارایی طلا و حمایت از تابلو در دورههای فشار بازار، از عواملی بوده که به گفته او در بازدهی بالاتر صندوق نقش داشته است. حاصل این گفتوگو یک دوگانه روشن است؛ از یک طرف، طلای زرد بعد از اصلاح قیمت، برای روشنقیاس همچنان جذاب است و او به رشد آن تا پایان سال وزن میدهد؛ از طرف دیگر، طلای سیاه اگر در قیمتهای بالا ماندگار شود، میتواند مسیر تورم آمریکا و در نتیجه روایت بازار طلا را تغییر دهد. این قسمت «واچلیست» روی همین پرسش مکث میکند؛ در نقطه فعلی، باید روی صعود طلا بست یا از ریسکی که از نفت میآید ترسید؟
فردای اقتصاد
فردای اقتصادفردای اقتصاد