سینماپرس: همزمان با فرارسیدن تاسوعا و عاشورای حسینی، فیلم «سفیر» در سالن سیفالله داد سازمان سینمایی به نمایش درآمد و با حضور رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی از سازندگان فیلم شامل کارگردان، تهیهکنندان و بازیگران این فیلم تقدیر شد. به گزارش سینماپرس، رائد فریدزاده، رییس سازمان سینمایی در این نشست ضمن عرض تسلیت به مناسبت فرا رسیدن ایام سوگواری امام حسین (ع) با ذکر خاطره نخستین مواجهه خود با فیلم «سفیر» افزود: اولین تجربه مربوط سینما رفتن برای من، در سینما هویزه مشهد و با تماشای فیلم «سفیر» رقم خورد. آن زمان برای نخستین بار وارد سالن تاریک سینما شدم. البته باید بگویم فیلم «سفیر» برای سن من مناسب نبود؛ بهخصوص صحنهای که مرحوم فریبرز صالح از جدا شدن سر از بدن به تصویر کشیده بودند. آن صحنه تاثیر زیادی روی من گذاشت و مدتها کابوس میدیدم. وی بیان کرد: اتفاق مهم این بود که فیلم «سفیر» باعث آشتی میان قشر مذهبی جامعه و سینما شد. پیش از ساخت و نمایش این فیلم، جامعه مذهبی با سینما ارتباط چندانی نداشتند و وارد سالن سینما نمیشدند. بعد از انقلاب، فیلمهای انقلابی ساخته میشد، اما آن اثری که توانست پیوندی جدی ایجاد کند و باعث شود جامعه مذهبی سینما را بپذیرند، همین فیلم سالم، درخشان و ارزشمند «سفیر» با بازی فرامرز قریبیان بود. معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تاکید کرد: همانطور که اشاره شد، یکی از ویژگیهای مهم این اثر، شیوه درست روایت آن است. برای مواجهه با مفاهیم عمیق دینی باید زبان دیگری را اتخاذ کرد. اگر قرار باشد تا پیام اثر به صورت مستقیم بیان شود، هم تصویر و هم کلام با محدودیتهایی مواجه هستند. اما هنر فیلم در این است که مخاطب را از یک مسیر غیرمستقیم به حقیقت میرساند. «سفیر» نیز از همین جنس روایت بهره میبرد؛ حرکت از بیراههای که در نهایت انسان را به راه میرساند. این فیلم در زمان خود اثری کمنظیر بود و هنوز هم نمونهای برجسته در سینمای ایران محسوب میشود. سفیر در کارنامه قریبیان جایگاه مهمی دارد سام قریبیان فرزند فرامرز قریبیان بازیگر اصلی فیلم در غیاب پدرش که در خارج از کشور حضور دارد گفت: فیلم «سفیر» در کارنامه هنری و شخصی ایشان جایگاه بسیار مهمی دارد و از چند جهت اثری قابل توجه محسوب میشود. آخرین فیلمی که ایشان پیش از انقلاب در آن حضور داشتند، «سایههای بلند باد» بود که در اردیبهشت ۱۳۵۷ به سرانجام رسید و پس از آن از ایران خارج شدند. پس از بازگشت در سال ۱۳۵۹، نخستین پیشنهاد بازیگری ایشان فیلم «خط قرمز» به کارگردانی مسعود کیمیایی و بر اساس فیلمنامه «شب سمور» از بهرام بیضایی بود که قرارداد آن نیز بسته شد. همزمان، پروژه «سفیر» نیز به وی پیشنهاد شد و به دلیل تداخل این دو پروژه، آقای حقیقی و آقای قریبیان تصمیم گرفتند در فیلم «خط قرمز» حضور پیدا نکنند. در نهایت، آقایان زریندست و سعید راد جایگزین آنها در «خط قرمز» شدند و این دو هنرمند به پروژه «سفیر» پیوستند. این بازیگر با اشاره به اهمیت فیلم «سفیر»، یادآور شد: این اثر فیلمی بود که هم از نظر فروش موفق بود و هم نقشی که آقای قریبیان در آن ایفا کردند و یکی از نقاط درخشان کارنامه ایشان به شمار میآید. پدرم تا آن زمان تجربه سوارکاری نداشتند و تصمیم گرفتند این مهارت را بیاموزند. آقای قریبیان در یکی از همین تمرینها دچار آسیبدیدگی و شکستگی از ناحیه دنده شدند اما با وجود این شرایط، کار را ادامه دادند و توانستند یکی از درخشانترین سکانسهای فیلم را رقم بزنند. ای کاش مسیر سینمای ایران با نگاه انقلابی پیش میرفت علی روئینتن کارگردان سینما نیز گفت: در تاریخ سینمای ایران، دو فیلم درباره عاشورا و امام حسین (ع) ساخته شده که مردم برای دیدن آنها صف میکشیدند و استقبال گستردهای از آنها داشتند؛ یکی از آنها «سفیر» بود. با وجود اینکه فیلم با ساختاری کلاسیک ساخته شده و فریبرز صالح تلاش کرده بود قواعد سینمای کلاسیک را رعایت کند، این فیلم اثری با یک نگاه آوانگارد و روایت متفاوت نیز به شمار میآید. کارگردان «دلشکسته» درباره حضور فرامرز قریبیان به عنوان نقش اصلی فیلم «سفیر» افزود: یکی از مهمترین ویژگیهای «سفیر»، انتخاب فرامرز قریبیان به عنوان نقش اصلی بود، بازیگری که پیش از انقلاب به عنوان یکی از ستارههای سینمای ایران شناخته میشد و در سینمای روشنفکری جایگاه ویژهای داشت، جایزه سپاس گرفته بود و در کنار بزرگان سینما فعالیت کرده بود. اینکه چنین هنرمندی پس از انقلاب ریسک کند و وارد یک پروژه تاریخی شود، تصمیمی مهم بود. قطعا «سفیر» بدون حضور و نقشآفرینی فرامرز قریبیان، فیلم دیگری میشد. وی تاکید کرد: نقشی که قریبیان در «سفیر» ایفا کرد، نشاندهنده شناخت عمیق او از درام، میزانسن، دوربین و بازیگری است. او تنها یک بازیگر نبود؛ هنرمندی بود که شناخت دقیقی از سینما داشت. ای کاش مسیر سینمای ایران همیشه با همین نگاه انقلابی پیش میرفت؛ با همان جسارت و انقلابیگری که باعث شد چنین اثری ساخته شود. جریانی که جلایر و امثال او را از میدان دور کرد، باعث شد سینما بعدها میان دو جریان مختلف تقسیم شود؛ بخشی در مدیریت فرهنگی و بخشی در حوزههای دیگر و نتیجه آن شرایطی بود که بر سینمای ایران گذشت. این فیلمساز گفت: امروز سازمان سینمایی دارای اندیشه، آرمان و مدیرانی پویا است، اما مساله مهم، تامین منابع مالی و امکانات است. من به عنوان فیلمسازی که سالهاست امکان ساخت فیلم برایم فراهم نشده، همچنان علاقهمند به فیلمسازی هستم، اما شرایط اقتصادی و محدودیت منابع را درک میکنم و میدانم مدیران امروز نیز با دشواریهای فراوانی روبهرو هستند و امیدوارم سایر ارگانها به کمک سازمان سینمایی بیایند. جلایر برای هنرمندان زیادی فرصت تولید فراهم کرد احمدرضا معتمدی، استاد رشته فلسفه و فیلمساز، گفت: در تاریخ سینمای ایران افرادی وجود داشتهاند که آغازگر بودهاند و به نوعی علت نخستین بسیاری از اتفاقاتی هستند که امروز شاهد آن هستی
سینما پرس