دومین سال ریاست جمهوری پزشکیان علاوه بر گرانیها و نگرانیها درباره قطعی آب و برق، با اعتراضات و حوادث تلخ دیماه همراه شد و جنگ ۱۲ روزه در خردادماه و جنگ ۴۰ روزه نیز تلخی آن را دوچندان کرد. نیلوفر مولایی: قصد داشت تا با وفاق با سیاسیون، فیلترینگ را از سر راه مردم بردارد و با مذاکره با آمریکا و حل مشکلات اقتصادی، رئیسجمهور متفاوت و بهتری برای مردم باشد. روزگار اما بر وفق مراد او نچرخید. اول، آوار جنگ و ترورهای مقامات مهم در کشور و سپس ناترازیها و درگیری با تندروها بر سرش فروریخت تا مسعود پزشکیان لقب بدشانسترین رئیسجمهور کشور را از آن خود کند. هرچند که پیش از پزشکیان، رؤسایجمهور دیگری مانند حسن روحانی و حتی ابراهیم رئیسی هم برای دورهای به عنوان رؤسایجمهور بدشانس در کشور لقب گرفته بودند، اما بررسی کارنامه ریاستجمهوری پزشکیان نشان میدهد که او با بحرانها درگیر است. چنانچه یکبار هم از ناملایمتهای کشور گلایه کرده و گفته بود: «ما که بدجوری هم گیر هستیم. از روزی که هستیم، مصیبت میبارد و دستبردار هم نیست.» روزهای سخت پزشکیان سالی که گذشت برای مردم سال خوبی نبود، برای مسعود پزشکیان هم همینطور. سالی که علاوه بر گرانیها و نگرانیها درباره قطعی آب و برق، با اعتراضات و حوادث تلخ دیماه همراه شد و جنگ ۱۲ روزه در خردادماه و جنگ ۴۰ روزه، تلخی آن را دوچندان کرد. شاید حتی بتوان این ادعا را کرد که از همان روزی که پزشکیان وارد پاستور شد، بختش را با خوشمرادی ننوشتند؛ شاهد این ادعا را هم میتوان استخاره معروفی دانست که هنگام ورود به دفتر ریاستجمهوری، با تفأل به قرآن، خطاب به محمد مخبر گفت: «این خیلی بد است.» ترور ناگهانی یک مهمان در ایران «پزشکیانِ نماینده» که دیگر تبدیل به «پزشکیانِ رئیسجمهور» شده بود، اوقات آرامی را که ۱۶ سال حضور در بهارستان برای او به ارمغان آورده بود، نگذراند. اوج ناآرامیهای رئیس دولت چهاردهم در صندلی شماره یک پاستور از زمانی آغاز شد که هنوز ۲۴ ساعت از مراسم تحلیف او در مجلس نگذشته بود که اسماعیل هنیه، رئیس دفتر سیاسی حماس که مهمان مراسم تحلیف رئیسجمهور بود، در محل اقامت خود در تهران هدف ترور اسرائیل قرار گرفت؛ تروری که نشان از آغاز روزهای ناآرام رئیس جدید پاستور داشت. پس از ترور اسماعیل هنیه در تهران، چهرههای مهم دیگر جبهه مقاومت مانند سید حسن نصرالله و یحیی سنوار از سوی اسرائیل هدف حمله قرار گرفتند. از این رو، پزشکیانی که پیش از این در رقابتهای انتخاباتی با سعید جلیلی، گفتمان صلح و مذاکره با غرب را نمایندگی میکرد، حالا در قامت رئیس شورای عالی امنیت ملی باید دستورکارهای تنش و تلافی نظامی را از نظر می گذراند. همان زمان نیز دولت بشار اسد که در موضوعات محور مقاومت تا چند سال قبلتر با ایران همسو بود، سقوط کرد و با فرار رئیسجمهور سوریه به روسیه، تحولات منطقهای شکل متفاوتی برای دولت چهاردهم پیدا کرد. جدال با مجلس بر سر ظریف و عارف اما تنشهای سیاسی پزشکیان زمانی شدت پیدا کرد که همکاران سابق او در مجلس، که از طیف تندرو و مخالف دولت و ریاست جمهوری اش بودند، روی خوشی به تصمیمات، وعدهها و انتخاب دولتمردانش نشان نمیدادند. اگرچه در زمان انتخابات اعضای کابینه چهاردهم، پزشکیان توانست به سلامت از موانع مجلسیها عبور کند و رأی اعتماد آنان را برای همه وزرای پیشنهادی خود کسب کند، اما از همان زمان هم مشخص بود که کار پزشکیان و مجلس یکدست اصولگرای تندرو آسان نخواهد بود. خاصه آنکه حضور افرادی چون محمدجواد ظریف، عبدالناصر همتی و محمدرضا عارف در دولت به مذاق آنان خوش نمیآمد و نمایندگان با بهانههایی چون بحث قانون مشاغل حساس و حتی افزایش قیمت ارز، خواهان برکناری آنان بودند. جدال میان نمایندگان مجلس و دولت تا آنجایی پیش رفت که در آستانه آغاز سال ۱۴۰۴، عبدالناصر همتی، وزیر اقتصاد وقت، توسط نمایندگان استیضاح شد و محمدجواد ظریف هم به دلیل توصیه رئیس قوه قضائیه، از سمت خود به عنوان معاون راهبردی رئیسجمهور خداحافظی کرد. اقدامی که نشان داد وفاقی که رئیسجمهور به دنبال آن بود تا با همکاری همه نیروهای سیاسی کشور بتوانند به وعدههای خود عمل کنند، شکست خورده و او باید با مردمی که خواهان روی کار آمدنش بودند، وفاق میکرد. اسب زین شده، صدای دولت را درآورد روزهای ابتدایی که مسعود پزشکیان سکاندار قوه مجریه شده بود، طرفداران دولت سیزدهم که انتظار شکست در انتخابات ریاستجمهوری را نداشتند، مدام تأکید میکردند که اسب زینشدهای در اختیار دولت چهاردهم قرار گرفته است. اولین بار این تعبیر را روزنامه کیهان در مطلبی به کار برده و گلستانی را توصیف کرده بود که دولت ناتمام سیزدهم برای دولت بعد به یادگار گذاشته است. اما در میان خویشتنداری دولت چهاردهم برای عدم پاسخ به مخالفان خود، مسعود پزشکیان در اولین گفتوگوی تلویزیونی خود با مردم، بدون شرح کامل وضعیت کشور، در یکی دو جمله گفت: «میگفتند ما وارث چیز خوبی شدیم اما پولی در آن نیست. نمیخواهم گلایه کنم اما واقعیت این است که از مقام معظم رهبری اجازه گرفتیم مقداری از صندوق توسعه ملی برداشت کنیم تا بدهیها را از محل آن تسویه کنیم.» اگرچه پزشکیان خیلی سربسته به دستاوردسازیهای طرفداران دولت سیزدهم واکنش نشان میداد، اما عبدالناصر همتی، وزیر وقت اقتصاد در سال ۱۴۰۳، اسب زینشده را تورم ۴۰ درصدی و نرخ ارز ۶۰ هزار تومانی توصیف کرده بود. همتی میزان کسری بودجه را ۲۰ تا ۳۰ درصد، نرخ بیکاری را ۱۲ تا ۱۳ درصد و رشد اقتصادی را چهار و نیم درصد اعلام کرد و آذرماه ۱۴۰۳، مرکز پژوهشهای مجلس گزارشی منتشر کرد که نشان میداد در چهار ماه ابتدایی این سال، کسری بودجه دولت ۱۹ هزار میلیارد تومان، معادل ۲۳ درصد بوده است. ناترازیهای انرژی هم از دیگر بداقبالیهای دولت پزشکیان بود. ناترازی برق در سال ۱۴۰۳ نسبت به سالهای گذشته تشدید شده بود و آمارهایی که پس از تحویل دولت به پزشکیان منتشر شد، نشان میدهد کشور ف