این نخستین بار نیست و واپسین بار هم نخواهد بود که آئورلیو دیلورنتیس، مالک باسابقه ناپولی در دو دهه گذشته، پیشنهادهایی رادیکال برای تغییر قوانین فوتبال مطرح میکند. به گزارش "ورزش سه"، دیلورنتیس این بار در یکی از جنجالیترین موضعگیریهای خود خواستار حذف کامل زمان استراحت بین دو نیمه بازیها شده است. او درباره نگاه خود به این موضوع گفت: «من زمان استراحت پایان نیمه نخست را به طور کامل حذف میکردم. کسانی که داخل ورزشگاه هستند غرق در جو بازی میشوند و صبر میکنند، اما بینندهای که در خانه نشسته چطور؟ شما بازی را یک ربع متوقف میکنید و واقعا انتظار دارید یک نوجوان پای تلویزیون منتظر شما بماند؟ او بلافاصله سرگرم تلفن همراه یا پلیاستیشن میشود و هنگامی که نیمه دوم شروع میشود، شما آن تماشاگر را برای همیشه از دست دادهاید.» دیلورنتیس که به عنوان مالک ناپولی ۲ بار قهرمانی سری آ ایتالیا را جشن گرفته است، در نشستی در رم درباره آینده صنعت سرگرمی و پیوند میان سینما و فوتبال سخن گفت؛ دو حوزهای که اشتیاق اصلی زندگی او به شمار میروند، چرا که او علاوه بر مالکیت ناپولی و باشگاه باری، از خانوادهای نامدار در عرصه تهیهکنندگی سینما میآید. مالک 77 ساله ناپولی همچنین بر ضرورت بازنگری در سایر ابعاد مسابقه تاکید کرد و گفت: «ما باید شهامت این را داشته باشیم که محصول فوتبال را از تمام زوایا به بحث بگذاریم؛ از خود روند بازی گرفته تا مدتزمان مسابقه و توقفها. هیچ قانونی مقدس نیست تنها به این دلیل که ۱۰۰ سال پیش وضع شده است. اگر میخواهیم نسل جدید را دوباره به فوتبال جذب کنیم، باید این پرسش را مطرح کنیم که چه عواملی باعث فرار و دوری آنها از این ورزش شده است.» این مدیر ایتالیایی در مقایسه فوتبال گذشته و امروز اظهار داشت: «پیشتر پخش یک مسابقه فوتبال کل کشور را به حالت تعطیل درمیآورد، اما امروز دیگر نمیتوانیم چنین فرضی داشته باشیم. من امروز در حال رقابت با نوجوانی هستم که از داخل اتاق خوابش ویدیویی ۳۰ ثانیهای میسازد و به نگاه میلیونها مخاطب میرسد. وقتی ناپولی بازی دارد، دقیقا با چنین شرایطی روبرو هستیم. ما در مستطیل سبز باید اینتر، یوونتوس و میلان را شکست دهیم، اما برای جذب نگاه یک نوجوان ۱۵ ساله، همزمان رقیب یوتیوب هم هستیم.» دیلورنتیس در پایان با اشاره به سلطه ابزارهای هوشمند گفت: «ما هنوز بر اساس صنایع سنتی فکر میکنیم؛ سینما، تلویزیون، فوتبال، بازیهای ویدیویی و شبکههای اجتماعی، اما مخاطب دیگر اینگونه نگاه نمیکند. از دید مخاطب، همه این حوزهها درون یک صفحه نمایش مشترک جمع شدهاند؛ صفحهای که امروز مدام در دستان ماست و احتمالا به مهمترین بستر توزیع محتوا در سراسر تاریخ تبدیل شده است.»
