خط سلامت: مترو نیدازول یکی از داروهای پرکاربرد آنتی بیوتیک و ضد پروتوزوآ است که برای درمان طیف گسترده ای از عفونت ها، از عفونت های بی هوازی گرفته تا بیماری های منتقله از راه جنسی، استفاده می شود. این دارو با هدف قرار دادن DNA میکروارگانیسم ها، تکثیر و رشد باکتری ها و پروتوزوآها را متوقف می کند و در درمان عفونت های خفیف تا شدید موثر است. آشنایی با مکانیزم عمل، موارد مصرف، اشکال دارویی و عوارض جانبی مترو نیدازول، نقش مهمی در مصرف صحیح و جلوگیری از عوارض ناخواسته دارد. اگر به دنبال یک داروی قوی برای درمان عفونت های باکتریایی و پروتوزوآیی هستید، مترونیدازول گزینه ای شناخته شده است. این داروی موثر نه تنها در درمان عفونت های روده ای و واژینال کاربرد دارد، بلکه برای رزاسه و عفونت های دندانی نیز تجویز می شود. با دانستن نحوه عملکرد، روش مصرف و عوارض احتمالی این دارو، می توانید استفاده ایمن و نتیجه بخش از مترونیدازول داشته باشید. به گزارش خط سلامت مترونیدازول یک داروی آنتی بیوتیک و ضد پروتوزوآ است که برای درمان انواع مختلف عفونت ها استفاده می شود. این دارو با مهار رشد باکتری ها و پروتوزوآها عمل می کند. مکانیزم عمل مترونیدازول از طریق ورود به سلول میکروبی عمل می کند و در آنجا توسط آنزیم های میکروبی به فرم فعال خود تبدیل می شود. این فرم فعال به DNA میکروارگانیسم ها متصل شده و باعث شکسته شدن رشته های DNA و مهار سنتز اسید نوکلئیک می شود. این عملکرد، تکثیر و بقا میکروارگانیسم ها را مختل کرده و در نهایت آن ها را از بین می برد. مترونیدازول عمدتاً علیه باکتری های بی هوازی و پروتوزوآها مؤثر است و بر اکثر باکتری های هوازی تأثیر ندارد. موارد استفاده عفونت های بی هوازی: کلستریدیوم دیفیسیل (C. diff): کولیت ناشی از این باکتری به ویژه پس از مصرف آنتی بیوتیک های دیگر؛ مترونیدازول برای موارد خفیف تا متوسط استفاده می شود. واژینوز باکتریال: عدم تعادل باکتری های واژن؛ درمان با مترونیدازول موضعی یا خوراکی. بیماری التهابی لگنی (PID): عفونت اندام های تولید مثل زنان، اغلب ناشی از باکتری های منتقل شده از راه جنسی. عفونت های پروتوزوآیی: ژیاردیاز: عفونت روده ای توسط ژیاردیا لامبلیا؛ موجب اسهال، گرفتگی شکم و تهوع. آمبیاز: عفونت توسط انتاموبا هیستولیتیکا؛ موجب اسهال، اسهال خونی و آبسه کبدی. تریکومونیاز: عفونت منتقله از راه جنسی توسط تریکوموناس واژینالیس؛ درمان در هر دو جنس. شرایط دیگر: رزاسه: بیماری پوستی مزمن با قرمزی و رگ های نمایان؛ درمان با مترونیدازول موضعی. عفونت های دندانی: بیماری لثه، پریودنتیت و عفونت های پس از عمل های دندانپزشکی. اشکال دارویی و روش های مصرف نوع دارو فرم دارویی روش مصرف موارد استفاده قرص خوراکی 250 میلی گرم یا 500 میلی گرم خوراکی (بلعیدن) عفونت های باکتریایی و پروتوزوآیی مانند C. diff، ژیاردیاز، تریکومونیاز ژل موضعی 1% ژل (پوست) موضعی (روی پوست) رزاسه، عفونت های سطحی پوست کرم موضعی 1% کرم (پوست) موضعی (روی پوست) رزاسه، عفونت های سطحی پوست فرم داخل وریدی (IV) محلول IV تزریق داخل وریدی عفونت های شدید یا بیماران بستری که قادر به مصرف خوراکی نیستند ژل واژینال 0.75% ژل (واژن) واژینال (درون واژن) واژینوز باکتریال، عفونت های واژینال کرم واژینال 0.75% کرم (واژن) واژینال (درون واژن) واژینوز باکتریال، عفونت های واژینال دوز خوراکی بسته به نوع عفونت متفاوت است. برای درمان C. diff در بزرگسالان، معمولاً 500 میلی گرم هر 8 ساعت برای 10 تا 14 روز تجویز می شود. در ژل و کرم موضعی، معمولاً یک یا دو بار در روز به ناحیه آسیب دیده پوست اعمال می شود. فرم IV معمولاً در بیمارستان برای عفونت های شدید استفاده می شود. عوارض جانبی عوارض شایع: مشکلات گوارشی: تهوع، استفراغ، اسهال، درد شکم. طعم فلزی در دهان. سردرد و سرگیجه. تغییر رنگ ادرار به قهوه ای مایل به قرمز (بی خطر). عوارض جدی: عوارض عصبی: سردرد شدید، تشنج، نوروپاتی محیطی. سمیت کبدی: افزایش آنزیم های کبدی. واکنش آلرژیک شدید (آنافلاکسی). واکنش مشابه دی سولفیرام در صورت مصرف همزمان الکل. استفاده طولانی مدت: اختلالات خونی: لوکوسیتوپنی. مقاومت دارویی: افزایش مقاومت باکتری ها. تداخلات دارویی الکل: اجتناب کامل. وارفارین: افزایش اثر ضد انعقادی و خطر خونریزی. لیتیوم: افزایش سطح و خطر سمیت. آنزیم های CYP450: مهار CYP3A4 و تداخل با داروهایی مانند سیکلوسپورین و فنی توئین. احتیاطات بارداری و شیردهی: مصرف تنها در صورت نیاز و با احتیاط. بیماری کبدی: تنظیم دوز لازم است. سابقه تشنج: مصرف با احتیاط. بیماران سالمند: تنظیم دقیق دوز و پایش عوارض. مانیتورینگ در طول درمان آزمایش عملکرد کبد. شمارش سلول های خونی. عملکرد کلیه، به ویژه در بیماران مسن یا دارای مشکلات کلیوی.
خط سلامت
خط سلامتخط سلامت