بازیگر یک سریال محبوب درگذشت

آن شدین، بازیگر آمریکایی که بیشتر برای ایفای نقش «کیت تنر» در سریال کمدی تلویزیونی «اَلف» شناخته میشد، در ۷۷ سالگی درگذشت. در پیامی که در صفحه رسمی فیسبوک او منتشر شد، خانوادهاش اعلام کردند: با سنگینترین اندوه به اطلاع میرسانیم که آنی در آرامش چشم از جهان فروبست. او میراثی خارقالعاده از انرژی خلاق، شوخطبعی درخشان، عشق به خانواده و عشق به داستانگویی از خود به جا گذاشت. در این پیام همچنین آمده است: او نیرویی بیهمتا بود و تصور زندگی بدون حضورش غیرممکن است. اما همانطور که خودش میگفت، «من همیشه با شما هستم.» خاطرات، آثار هنری، خندههای از ته دل و شور زندگی او همچنان زنده خواهند ماند. نماینده برنامههای او، تام مارکلی، نیز خبر درگذشت این بازیگر را تأیید کرد. علت مرگ اعلام نشده است. شدین با نام اصلی «لوان روث شدین» در ۸ ژانویه ۱۹۴۹ متولد شد و در مزرعهای در نزدیکی پورتلند بزرگ شد. او بعدها در گفتوگویی با روزنامه واشنگتن پست گفته بود از شش سالگی با «قوریها و گلها» نمایش اجرا میکرد و سپس در تئاتر مدنی پورتلند آموزش بازیگری دید. او پیش از ورود حرفهای به تلویزیون، در هاوایی روی صحنه تئاتر رفت و در دانشگاه ایالتی پورتلند و کالج فورت رایت تحصیل کرد. پس از مهاجرت به نیویورک، مدتی بهعنوان فروشنده لباس، مدل و بازیگر تئاتر تابستانی فعالیت کرد تا سرانجام با یونیورسال قرارداد بست. شدین در مجموعههایی چون «اضطراری»، «سیمون اند سیمون» و «عروسکهای کاغذی» ظاهر شد، اما نقطه عطف کارنامهاش بازی در سریال «اَلف» بود. این مجموعه داستان موجودی فضایی و شوخطبع به نام «اَلف» را روایت میکرد که پس از سقوط سفینهاش در گاراژ یک خانواده ساکن حومه کالیفرنیا، زندگی خود را با آنها آغاز میکند. این سریال از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰ از شبکه انبیسی پخش شد و به یکی از محبوبترین کمدیهای تلویزیونی آن دوران تبدیل شد. شدین درباره نخستین مواجههاش با این پروژه گفته بود: وقتی فیلمنامه «اَلف» را خواندم، واقعاً خندیدم. با عوامل پروژه و خود «اَلف» ملاقات کردم و مطمئن شدم که میخواهم بخشی از آن باشم. آن موجود فضایی کوچک واقعاً مرا میخنداند. با این حال او سالها بعد در گفتوگو با مجله پیپل اعتراف کرد که پشت صحنه سریال چندان هم دلپذیر نبوده است. به گفته او، تصویربرداری صحنههای مربوط به عروسک اَلف بسیار زمانبر، خستهکننده و پیچیده بود و ضبط یک قسمت ۳۰ دقیقهای گاهی بین ۲۰ تا ۲۵ ساعت طول میکشید. او همچنین فضای تولید را «یک خانواده بزرگ اما ازهمگسیخته» توصیف کرده بود. خانواده شدین او از دوستدارانش خواستهاند بهجای ارسال گل، کمکهای خود را به سازمان هبیتت فور هیومنیتی اهدا کنند.