لینزی گراهام هم خوراک مور و مار شد/ سناتوری که آرزوی سرنگونی جمهوری اسلامی را به گور برد/ چرا نسل‌کش‌ها برای گراهام مرثیه می‌سرایند؟ +عکس و فیلم

گراهام که بارها خواهان حمله به ایران شده بود، فقط چند ساعت قبل از مرگش پلاکاردهای ایرانیها را به تمسخر گرفته بود. روی یکی از این پلاکاردها بالای عکس خود او نوشته بود: «دیر یا زود تاوان خواهید داد.» سرویس جهان مشرق - مرگ «لینزی گراهام» سناتور جنگطلب آمریکایی، تنها دو روز بعد از تولد ۷۱ سالگیاش، به بیش از سه دهه حضور یکی از شناختهشدهترین چهرههای حزب جمهوریخواه در سیاست آمریکا پایان داد[۱]. گراهام که از سال ۲۰۰۳ نمایندهی ایالت کارولینای جنوبی در سنای آمریکا بود و پیش از آن نیز چهار دوره در مجلس نمایندگان خدمت کرده بود، بیش از هر چیز با مواضع تند خود در سیاست خارجی، حمایت از مداخلات نظامی آمریکا در نقاط مختلف جهان و دفاع از افزایش قدرت نظامی آمریکا شناخته میشد. دفتر او اعلام کرد که وی پس از یک «بیماری کوتاه و ناگهانی» درگذشت[۲]؛ خبری که با واکنش گستردهی سیاستمداران آمریکایی و متحدان خارجی واشینگتن همراه شد[۳]. «لینزی گراهام» سناتور وقت جمهوریخواه ایالت کارولینای جنوبی، ۲۷ آوریل ۲۰۲۶، طی یک نشست خبری در ساختمان کنگرهی آمریکا سخنرانی میکند. گراهام یکی از جنگطلبترین سیاستمداران آمریکایی بود که همیشه استفاده از نیروی نظامی آمریکا را نسبت به راهحلهای دیپلماتیک و صلحآمیز در اولویت قرار میداد. (+) گراهام در طول دوران فعالیت سیاسی خود تنها یک قانونگذار معمولی نبود؛ او یکی از تأثیرگذارترین افراد جریان موسوم به «بازها» در سیاست آمریکا محسوب میشد[۴]. در ادبیات سیاسی آمریکا، «باز» به سیاستمداری گفته میشود که در مواجهه با بحرانهای بینالمللی، استفاده از قدرت نظامی، تحریمهای شدید و فشار حداکثری را بر راهحلهای دیپلماتیک ترجیح میدهد. این توصیف تقریباً در تمام طول زندگی سیاسی گراهام دربارهی او صدق میکرد[۵]. اگرچه او در حوزههایی مانند اصلاحات قضایی، مهاجرت و بودجه نیز فعالیت داشت، اما میراث سیاسیاش[۶] بیش از هر چیز با حمایت از جنگها، فشار بر کشورهای رقیب آمریکا، دفاع بیقیدوشرط از اسرائیل و تلاش برای تشدید سیاستهای واشینگتن علیه ایران گره خورده است. حامیان گراهام[۷] او را سیاستمداری میدانستند که معتقد بود امنیت آمریکا تنها از طریق نمایش قدرت و حضور فعال نظامی در جهان حفظ میشود. در مقابل، منتقدان او را یکی از نمادهای سیاست خارجی مداخلهگرای آمریکا پس از جنگ سرد قلمداد میکردند؛ سیاستمداری که بارها از گزینهی نظامی، تغییر رژیم در کشورهای رقیب و افزایش تنشهای بینالمللی حمایت کرد و در شکلگیری فضای تقابلی در سیاست خارجی واشینگتن نقش مؤثری داشت. از این منظر، مرگ گراهام تنها پایان زندگی یک سناتور نبود، بلکه پایان دوران یکی از سرسختترین مدافعان استفاده از قدرت سخت در سیاست خارجی آمریکا به شمار میرود. در گزارش پیش رو بیشتر با این سیاستمدار سابق آمریکایی آشنا خواهید شد. زندگی خانوادگی و آغاز فعالیتهای سیاسی گراهام «لینزی اولین گراهام[۸]» (که نام کوچکش را «لیندسی» هم مینویسند)، ۹ جولای ۱۹۵۵، در شهر «سنترال» واقع در ایالت کارولینای جنوبی متولد شد. دوران کودکی او با مشکلات خانوادگی همراه بود. پدر و مادرش وقتی جوان بود در فاصلهی کوتاهی از یکدیگر درگذشتند و همین مسئله باعث شد سرپرستی خواهر کوچکترش را به عهده بگیرد؛ تجربهای که بعدها بارها از آن به عنوان یکی از دشوارترین دورههای زندگی خود یاد کرد و گفت در شکلدهی به رویکردهای سیاسیاش نقش داشته. گراهام که تا آخر عمر هرگز ازدواج نکرد، پس از پایان تحصیلات دانشگاهی، وارد نیروی هوایی آمریکا شد و به عنوان وکیل نظامی خدمت کرد[۹]. او سالها در نیروی ذخیرهی نیروی هوایی نیز باقی ماند و تا درجهی سرهنگی ارتقا یافت. سابقهی نظامی او تأثیر عمیقی بر نگاهش به سیاست خارجی گذاشت و بعدها به یکی از مهمترین عناصر هویت سیاسیاش تبدیل شد. سپهبد «جک رایوز» دادستان کل وقت نیروی هوایی آمریکا، ۲۸ آوریل ۲۰۰۹، نشان «خدمت شایسته» را به سرهنگ «لینزی گراهام» تقدیم میکند. (+) ورود گراهام به سیاست از مجلس قانونگذاری ایالت کارولینای جنوبی آغاز شد. در سال ۱۹۹۴ به مجلس نمایندگان آمریکا راه یافت و از سال ۲۰۰۳ نیز به عنوان سناتور ایالت زادگاهش فعالیت خود را در مجلس سنا آغاز کرد[۱۰]؛ سمتی که تا زمان مرگش آن را حفظ کرد. در طول این سالها او در کمیتههای مهمی از جمله کمیتهی قضایی، کمیتهی بودجه و کمیتهی نیروهای مسلح حضور داشت و بهتدریج به یکی از بانفوذترین جمهوریخواهان سنا تبدیل شد. بر خلاف بسیاری از جمهوریخواهان که بیشتر بر مسائل اقتصادی یا اجتماعی تمرکز داشتند، گراهام از همان ابتدای فعالیت خود علاقهی ویژهای به سیاست خارجی نشان داد. او بهویژه پس از حوادث ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، از سرسختترین حامیان افزایش نقش نظامی آمریکا در خاورمیانه شد و تقریباً در تمام بحرانهای بینالمللی، از عراق و افغانستان گرفته تا لیبی، سوریه، اوکراین[۱۱] و ایران، خواهان واکنش سختتر واشینگتن بود[۱۲]. این رویکرد سبب شد نام او بهتدریج در کنار سناتور جان مککین قرار گیرد[۱۳]. دوستی نزدیک این دو سیاستمدار باعث شد رسانههای آمریکایی بارها از آنان به عنوان رهبران جناح مداخلهگر جمهوریخواهان یاد کنند[۱۴]. هر دو معتقد بودند که عقبنشینی آمریکا از عرصه جهانی نهتنها امنیت متحدان این کشور را تضعیف میکند، بلکه دشمنان واشینگتن را نیز جسورتر خواهد ساخت. اگرچه پس از جنگهای طولانی عراق و افغانستان[۱۵]، بخشی از افکار عمومی آمریکا نسبت به مداخلات نظامی بدبین شده بود، گراهام تقریباً هیچگاه از مواضع خود عقبنشینی نکرد[۱۶]. برعکس، او بارها استدلال میکرد که مشکل اصلی این جنگها نه اصل مداخله، بلکه ناکافی بودن تعهد و اراده آمریکا برای دستیابی به پیروزی کامل بوده است. «لینزی گراهام» (راست) سناتور وقت جمهوریخواه ایالت کارولینای جنوبی، و «جان مککین» سناتور وقت جمهوریخواه ایالت آریزونا. این دو از جنگطلبترین سیاستمداران