دادگاههای چین در چند پرونده اعلام کردند که اکانت بازیها، آیتمهای درونبرنامهای و داراییهای دیجیتال میتوانند به ارث برسند. در شرایطی که قراردادهای پلتفرمهای کشورهای غربی میگویند شما مالک هیچچیز نیستید و صرفاً حق استفاده یا لایسنس یک بازی را خریداری کردهاید، دادگاههای چین با صدور احکامی جالب توجه، حق به ارثبردن اکانت بازیها، خریدهای درونبرنامهای و داراییهای دیجیتال را برای خانواده و بازماندگان گیمرهای متوفی به رسمیت شناختهاند. این اطلاعات جالب توجه توسط یکی از کاربران شبکه اجتماعی ردیت منتشر شده که ادعا میکند همسر یک وکیل و مترجم رسمی چینی-انگلیسی است. این کاربر خلاصهای از سه حکم قضایی صادرشده در دادگاههای چین را به اشتراک گذاشته است که همگی به نفع خانواده گیمرهای متوفی صادر شدهاند. این کاربر ردیت توضیح میدهد که از دیدگاه دادگاههای چین، اکانتهای بازی و خریدهای درونبرنامهای دارای ارزش مالی مشخصی هستند و به همین دلیل، گیمرها حقوق قانونی و مالکیتی کاملی نسبت به این داراییها دارند. سیستم قضایی چین این ایده را که پلتفرمها بتوانند با ذکر انتقالناپذیری بازیها در قراردادهای خود، مانع از به ارثرسیدن یک بازی یا حتی یک آیتم درونبرنامهای (مانند پوستهها یا چاقوهای بازیهای شوتر) شوند، رد میکند و تاکنون در چندین پرونده مختلف این رویه را ثابت کرده است. نظر دادگاههای چین درباره ارث دارایی دیجیتال گیمرها یکی از جالبترین پروندهها در این زمینه که پرونده شمشیر طلایی نام گرفته، به یک اختلاف حقوقی در سال ۲۰۰۹ بازمیگردد. ماجرا از آنجا آغاز شد که همسر واقعی یک گیمر متوفی به نام «لی لان» (Li Lan) قصد داشت یک شمشیر طلایی ارزشمند را که همسرش در یک بازی نقشآفرینی آنلاین و چندنفره به نام Zhengtu به دست آورده بود، به فروش برساند. بااینحال، به دستآوردن این شمشیر در بازی نیازمند همکاری همسر واقعی فرد متوفی با همسر داخل بازی او به نام «یانگ یوان» (Yang Yuan) بود و به همین دلیل، همسر مجازی نیز ادعای مالکیت این آیتم را مطرح کرد. دادگاه در آن زمان گفت از آنجا که گیمر متوفی برای به دستآوردن این آیتم تلاش کرده، هزینه اینترنت را پرداخته، اکانت خود را با اعتبارات درونبرنامهای شارژ کرده و خریداران نیز حاضرند برای این شمشیر حدود ۵۰ هزار یوان (معادل تقریبی ۷۳۵۰ دلار با نرخ فعلی ارز) پرداخت کنند، این آیتم ویژگیهای یک دارایی واقعی را دارد و میتواند به همسر قانونی او به ارث برسد. مؤسسه حقوقی DeHeng در تشریح این پرونده اعلام کرد که ازدواج داخل بازی هیچگونه وجاهت قانونی ندارد و لی لان وارث اصلی داراییهای همسرش محسوب میشود. بااینحال، از آنجا که یانگ یوان نیز تلاش مشابهی برای به دستآوردن این سلاح ارزشمند انجام داده بود، دادگاه مالکیت آن را مشترک دانست و حکم کرد که ۵۰ درصد از ارزش مالی این دارایی به همسر واقعی و ۵۰ درصد دیگر به همسر مجازی تعلق میگیرد. پرونده مهم دیگری در سال ۲۰۲۴ به جریان افتاد که به داراییهای دیجیتال یک کاربر متوفی شامل مقداری بیتکوین، یک اکانت گیمینگ با ارزش تقریبی ۳۰ هزار دلار و یک اکانت شبکه اجتماعی مربوط میشد. براساس توضیحات وکیل خانواده متوفی، داراییهای مجازی دارای تمام ویژگیهای یک دارایی قانونی هستند، زیرا میتوان آنها را معامله کرد، ارزش مالی دارند و حتی میتوانند سودآور باشند. قاضی دادگاه در حکمی قاطع اعلام کرد که داراییهای مجازی از جمله بیتکوین، تجهیزات بازی، حقوق تجاری شبکههای اجتماعی و نامهای دامنه، همگی بخشی از ماترک متوفی محسوب میشوند و میتوانند به ارث برسند. بااینحال، دادگاه یک استثنای مهم برای حفظ حریم خصوصی قائل شد؛ محتوای خصوصی مانند تاریخچه چتها، قابل انتقال به ورثه نیستند و باید توسط پلتفرمها بایگانی شوند. در پروندهای مشابه، مادری پس از آنکه فرزندش را از دست داد، از یک پلتفرم گیمینگ خواست تا دسترسی به اکانتهای پسرش را در اختیار او قرار دهد. دادگاه با صدور حکمی مشابه پرونده قبلی اعلام کرد که بازیها، دادههای مربوط به شخصیتها، آیتمهای مجازی و سایر داراییهای او به عنوان دارایی مجازی شناخته شده و قابل انتقال به ورثه هستند. بر همین اساس، شرکت سازنده موظف شد تا با این مادر داغدار همکاری و تمام حقوق قابل انتقال را به او منتقل کند.