میراث متناقض گراهام

لیندسی گراهام، چهره برجسته جمهوریخواه و یکی از معماران سرشناس سیاست خارجی تهاجمی ایالات متحده بهطور ناگهانی و چند روز پس از بازگشت از اوکراین، در ۷۱ سالگی درگذشت. مرگ ناگهانی این متحد کلیدی دونالد ترامپ و از چهرههای شناختهشده و کلاسیک جمهوریخواهان، چشمانداز امنیتی بلوک غرب با رویکرد اقتدارگرایانه را با یک خلأ مواجه میکند. اما از نگاه منتقدان، او سناتوری تندرو و جنجالی و حامی اقدامات مداخلهجویانه ایالات متحده برای حفظ منافع واشینگتن بود. دفتر سناتور لیندسی گراهام با انتشار بیانیهای در شبکههای اجتماعی تأیید کرد که یکی از نزدیکترین متحدان دونالد ترامپ رئیسجمهور ایالات متحده در کنگره، شامگاه شنبه پس از یک بیماری «کوتاه و ناگهانی» جان خود را از دست داده است. این سناتور ۷۱ساله نمایندگی ایالت کارولینای جنوبی را بر عهده داشت. دفتر او بدون ارائه جزئیات بیشتر درباره این مرگ ناگهانی، اعلام کرد که خانواده او در این دوران به شدت دشوار نیازمند دعای خیر هستند و خواستار حفظ حریم خصوصی خود شدهاند. دونالد ترامپ در نخستین ساعات روز یکشنبه با انتشار پیامی در شبکههای اجتماعی، این خبر تلخ را به صورت رسمی اعلام کرد و گراهام را «یک میهنپرست واقعی آمریکایی» خواند که همیشه در حال کار و تلاش بود. گراهام از سال ۱۹۹۵ تا سال ۲۰۰۳ نماینده جمهوریخواه ایالت کارولینای جنوبی در مجلس نمایندگان و از ۲۰۰۳ هم سناتور این ایالت در سنا بود. جان تون، رهبر اکثریت سنا نیز یادآور شد که دوران خدمت نظامی و کنگرهای گراهام، به عنوان یک «شاهین» او را به دوردستترین نقاط جهان کشانده بود. گراهام که یک افسر پیشین نیروی هوایی و مدتی افسر ذخیره این نیرو بود، پس از خدمت در مجلس نمایندگان، نخستین بار در سال ۲۰۰۳ به مجلس سنا راه یافت. او در طول دوران کاری خود، اعتباری بینظیر به عنوان یکی از برجستهترین معماران امنیت ملی به دست آورد. فراز و فرود گراهام با ترامپ مواضع گراهام در حمایت از مداخله فعالانه واشینگتن در معادلات جهانی، در سالهای اخیر او را در تقابل با جناح رو به رشد انزواطلب در درون حزب جمهوریخواه قرار داده بود. با وجود این، او در طول زمان به یکی از نزدیکترین متحدان کنگرهای ترامپ تبدیل شد. اگرچه گراهام در سال ۲۰۱۶ برای مدت کوتاهی نامزد انتخابات ریاستجمهوری جمهوریخواهان شد و در ابتدا از منتقدان ترامپ به شمار میرفت، اما پس از ورود ترامپ به کاخ سفید، رابطهای بسیار نزدیک با او برقرار کرد و بهصورت مکرر با او به گفتوگو میپرداخت. گراهام در مصاحبهای با آسوشیتدپرس در سال ۲۰۱۸ بیان کرده بود که سناتور جان مککین به او آموخته است مقامات دولتی وظیفه دارند پس از انتخابات با رئیسجمهور همکاری کنند. او با تأکید بر اینکه تلاش کرده است تا حد امکان به ترامپ کمک کند، استدلال میکرد که زمانی میتوان منتقد بهتری بود که مردم درک کنند شما در پی کمک به موفقیت آنها هستید. رابطه پرفراز و نشیب ترامپ و گراهام در ششم ژانویه ۲۰۲۱ و در پی حمله به ساختمان کنگره ایالات متحده دچار تنش شد؛ جایی که گراهام با انتقاد از حامیان ترامپ که به ساختمان کنگره حمله کردند، گفت دیگر کافی است. اما او در ادامه، اتحاد استراتژیک خود را با رئیسجمهور تجدید کرد و در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ، به عنوان یکی از نزدیکترین مشاوران او باقی ماند. اصرار بر بمباران ایران رویکرد تهاجمی لیندسی گراهام در قبال ایران و پافشاری مداوم او بر استفاده از گزینه نظامی، جنجال زیادی در یک سال اخیر ایجاد کرد. دکترین این سناتور کهنهکار همواره بر طبل درگیری مستقیم میکوبید؛ راهبردی که اجرای آن به معنای تحمیل هزینههای نجومی بر دوش اقتصاد آمریکا و گشودن جبهه یک جنگ فرسایشی جدید و بیتوجهی به تلفات جنگ بود. اشتیاق گراهام بر بمباران گسترده برای مدیریت پیامدهای پس از بحران بود. تکیه صرف بر سختافزار نظامی بدون درنظرگرفتن هزینه فرصت و تبعات طولانیمدت برای مالیاتدهندگان آمریکایی، استراتژی کلان واشینگتن را در معرض خطاهای محاسباتی خطرناکی قرار میداد که نتیجه آن، تکرار تجربه فرسایشی جنگهای پیشین خاورمیانه بود. حمایت گراهام از تداوم جنگ در خاورمیانه به اندازهای بود که برقراری آتشبس موقت میان ایران و آمریکا، خشم این سناتور و انتقاد او علیه ترامپ را برانگیخت. چالش دیوان عالی و خاورمیانه کارنامه لیندسی گراهام در سنای ایالات متحده در نگاه منتقدانش، همواره با چرخشهای بنیادین در مواضع سیاسی گره خورده است. مخالفان او در جبهه دموکراتها و جریانهای لیبرال، تغییر رویکرد ۱۸۰ درجهای او در قبال دونالد ترامپ را بارزترین نمونه از مصلحتاندیشیهای شخصی و حزبی میدانند. گراهام که در جریان رقابتهای انتخاباتی سال ۲۰۱۶ یکی از تندترین منتقدان ترامپ به شمار میرفت و او را خطری برای ساختار حزب جمهوریخواه میخواند، تنها چند ماه پس از ورود ترامپ به کاخ سفید، به یکی از نزدیکترین متحدان و همراهان او تبدیل شد. منتقدان این همگرایی سریع را نه یک تغییر مسیر استراتژیک، بلکه تلاشی آشکار برای حفظ نفوذ در راهروهای قدرت واشینگتن ارزیابی میکنند. نقطه اوج این انتقادها در جریان تأیید صلاحیت قضات دیوان عالی رقم خورد. گراهام در سال ۲۰۱۶ با استناد به در پیش بودن انتخابات ریاستجمهوری، از بررسی نامزد معرفیشده توسط دولت دموکرات خودداری کرد و وعده داد که این رویه به عنوان یک استاندارد ثابت حفظ خواهد شد. اما در سال ۲۰۲۰ و در جایگاه رئیس کمیته قضائی سنا، او این استاندارد خودساخته را نادیده گرفت و روند تأیید قاضی ایمی کانی برت را در آستانه انتخابات با سرعت پیش برد. جریانهای رقیب این اقدام را نقض صریح وعدههای پیشین و بازی با قواعد سنا برای تثبیت اکثریت محافظهکاران در دیوان عالی خواندند. در عرصه سیاست خارجی نیز رویکردهای تهاجمی او همواره سیبل انتقاد گروههای ضدجنگ و شاخه انزواطلب حزب جمهوریخواه بود. پافشاری گراهام بر مداخله نظامی، تسلیح متحدان