قطعی اینترنت، تحریمها و نبود حمایت از سمت نهادهای متولی، جامعه پلیرهای فیفا را دچار مشکلات عمدهای کرده است. ویجیاتو در این باره با مهران علیزاده، قهرمان سابق فیفا گفتگو کرده است. ویجیاتو برای بررسی این موضوع با یکی از پلیرهای حرفهای افسی گفتگو کرده است ورزشهای الکترونیک در سراسر جهان به صنعتی میلیارد دلاری تبدیل شدهاند که زندگی و آینده بازیکنان حرفهای را تضمین میکنند. اما در ایران، این مسیر به جای رسیدن به استیجهای جهانی و قراردادهای کلان، به بنبست قطعیهای مکرر اینترنت، تحریمهای بینالمللی و نبود زیرساختهای حمایتی ختم میشود. در ماههای گذشته که محدودیتهای اینترنتی گریبانگیر کشور شد، اکوسیستم شکننده و نوپای بازیهای ویدیویی رقابتی در ایران تا مرز فروپاشی کامل پیش رفت. بازیکنان حرفهای که پیش از این نیز با سد محکم تحریمهای شرکتهای سازنده مواجه بودند، در این بازه زمانی حتی امکان اتصال ساده به سرورها را نیز از دست دادند. در بررسی دقیقتر این بحران، پای صحبتهای «مهران علیزاده»، لیدر تیم Esport پیبیآی (PBI) نشستیم که از سال ۲۰۱۳ به صورت مستمر در فضای رقابتی فیفا حضور دارد. روایت او از آنچه در طول ۸۸ روز محدودیت شدید اینترنتی و سالها تحریم بر سر بازیکنان ایرانی آمده است، تصویری شفاف و بدون روتوش از صنعتی ارائه میدهد که در ایران، هیچ شباهتی به استانداردهای جهانی ندارد. مسئله تنها به یک بازی ویدیویی ختم نمیشود؛ پای از بین رفتن مشاغل مدرن، قطع راههای درآمدزایی ارزی و انزوای یک نسل از استعدادهای دیجیتال در میان است. قطعی اینترنت چگونه منابع درآمد ارزی بازیکنان را نابود کرد؟ برای درک عمق فاجعهای که قطعی اینترنت برای بازیکنان حرفهای رقم زد، ابتدا باید بخشی از ساختار درآمدزایی در بازی افسی را بشناسیم. در گذشته، تنها راه کسب درآمد برای یک بازیکن، شرکت در مسابقات داخلی یا خارجی و کسب جوایز نقدی بود. اما در سالهای اخیر، بخش «آلتیمیت تیم» (Ultimate Team) در افسی فضایی را ایجاد کرده که بازیکنان میتوانند از طریق مهارت خود، درآمدزایی مستقیم داشته باشند. مهران علیزاده در رابطه با این تغییرات اقتصادی توضیح میدهد که بازیکنان حرفهای پیش از محدودیتهای اینترنتی، توانسته بودند به شغلی تحت عنوان «بوست اکانت» (Account Boosting) دست پیدا کنند. علیزاده در این باره گفت: «بخشی از بازیکنها توانایی یا زمان لازم برای رسیدن به تعداد برد مورد نیاز در آلتیمیت تیم را ندارند. به همین دلیل اکانت خود را در اختیار پلیرهای حرفهایتر قرار میدهند تا آنها بهجایشان این بردها را کسب کنند. در ازای این کار هم مبلغی دریافت میشود. عمده این سفارشها از سوی بازیکنان خارجی و از طریق سایتهای مختلف به دست ما میرسید. این فعالیت تا پیش از قطعی اینترنت منبع درآمد خوبی برای بسیاری از پلیرها بود، اما بعد از قطع اینترنت عملاً همهچیز متوقف شد. افرادی که شغل اصلیشان همین کار بود، در این مدت متحمل ضرر شدند و بخشی از درآمد خود را از دست دادند.» جدای از این با قطعی اینترنت، بخش دیگری از معادلات پلیرها به هم ریخت. دسترسی به سرورها غیرممکن شد و امکان هرگونه رقابت را از بین برد. برای بسیاری از پلیرهای حرفهای رقابت در سطح اول افسی نیازمند حداقل شش تا هفت ساعت تمرین روزانه و شرکت در مسابقات است. از دست دادن این زمان به معنای عقب افتادن کامل از جریان رقابتهای درون بازی بود. علیزاده در توضیح اینکه این بازیکن چه اتفاقی برایشان افتاده گفت: «کسانی که شغل یا منبع درآمد دیگری داشتند، در این مدت بیشتر روی همان فعالیتهای جانبی متمرکز شدند؛ هرچند بسیاری از آن کسبوکارها هم تحت تأثیر شرایط موجود عملاً تعطیل یا محدود شده بودند. شاید در روزهای اخیر بخشی از فعالیتها دوباره از سر گرفته شده باشد، اما در حوزه فیفا تقریباً هیچ اتفاقی رخ نداد. تا جایی که من اطلاع دارم، بازیکنان این بازی عملاً هیچ فعالیتی نداشتند. نهایتاً برخی از آنها در خانه و بهصورت تفننی با دوستان یا آشنایان خود بازی کردهاند، اما امکان اتصال به سرورهای EA و انجام فعالیتهای آنلاین را نداشتند. به همین دلیل میتوانم بگویم فعالیت حرفهای جامعه فیفا در این مدت تقریباً به صفر رسیده بود؛ یعنی عملاً هیچ فعالیتی انجام نمیشد.» تحریمهای الکترونیک آرتز چه بلایی بر سر مسابقات جهانی آورد؟ اگر قطعی اینترنت را تیر خلاص به پیکر ورزشهای الکترونیک در ایران بدانیم، تحریمهای بینالمللی زخمهای عمیقی هستند که از سالها پیش بر این پیکر وارد شدهاند. وضعیت بازیکنان ایرانی در رقابتهای جهانی فیفا همیشه پیچیده بوده است، اما از یک مقطع تاریخی به بعد، درهای مسابقات رسمی به طور کامل به روی ایرانیها بسته شد. تا حدود سال ۲۰۱۷، شرکت سازنده بازی یعنی الکترونیک آرتز (EA) سختگیری کمتری روی برگزارکنندگان مستقل مسابقات داشت. در آن زمان، شرکتهای خصوصی میتوانستند مسابقاتی با استانداردهای جهانی برگزار کنند و برندگان را به تورنمنتهایی مانند مسابقات جهانی فرانسه اعزام کنند. در آن دوره، با همکاری بخش خصوصی و نهادهای داخلی، ایران سهمیههایی برای اعزام بازیکن به خارج از کشور داشت. اما از حوالی سال ۲۰۱۸، الکترونیک آرتز سیاستهای خود را تغییر داد و اعلام کرد که تمامی مسابقات معتبر باید مستقیما تحت نظارت و با مجوز رسمی این کمپانی برگزار شوند. علیزاده توضیح داد: «از زمانی که EA آن تصمیم را گرفت، اعزام ایران به آن مسابقات عملاً لغو شد. از آنجا که EA ایران را در فهرست تحریمهای خود قرار داده، بازیکنان ایرانی حتی اگر موفق به کسب سهمیه یا صعود از مراحل مقدماتی مسابقات رسمی این شرکت شوند، امکان حضور در رقابتها را ندارند. به همین دلیل میتوان گفت مسیر حرفهای فیفا در ایران از آن مقطع با محدودیتهای جدی مواجه شد.» او در ادامه به تفاوت در برگزاری مسابقات PES و FC اشاره کرد و گفت: «در مقابل، تا جایی که اطلاع دارم، در رشته PE
ویجیاتو
ویجیاتوویجیاتو