اساسا هیچ تمایزی بین زن و مرد وجود ندارد. شایستگی افراد بستگی به میزان دانش و تربیت اجتماعی آنهاست و مسلما همان طوری که یک قاضی مرد میتواند در تمام مشاغل قضایی انجام وظیفه کند، قاضی زن هم میتواند در تمام مشاغل قضایی انجام وظیفه کند. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، تاریخ قضایی ایران در خرداد ۱۳۴۶ شاهد تحولی بنیادین بود؛ زمانی که پنج فارغالتحصیل زن رشته حقوق از دانشگاه تهران، با پشتکار و پیگیریهای مداوم، موفق شدند سد ورود زنان به کادر قضایی کشور را بشکنند. این گروه، پس از دو سال کارآموزی فشرده و تحت نظارت دقیق، به عنوان نخستین زنان وارد دستگاه قضا شدند. در میان این پیشگامان، نام «میمنت چوبک» میدرخشد؛ زنی که به عنوان اولین زن قاضی ایران شناخته میشود. او که فرزند و نوادهای از وکلای دادگستری بوشهر بود، با هدف شکستن کلیشههای جنسیتی و خدمت به عدالت، این مسیر دشوار را برگزید. چوبک با طی کردن مناصبی همچون دادرس دادگاه، دادیار دادسرای تهران و معاونت اداره سرپرستی، در نهایت به عنوان بازپرس شعبه ۱۷ دادسرای تهران فعالیت کرد. گفتوگوی او با مجله «زن روز» در سال ۱۳۵۶، سندی گویا از اندیشههای مترقی این بانوی حقوقدان است. چوبک با رد باورهای سنتی مبنی بر ناتوانی روانی یا جسمی زنان در امر قضا، معتقد بود که شایستگی، دانش و منطق، شاخصهای اصلی قضاوت هستند، نه جنسیت. او تاکید میکرد که قاضی باید فراتر از عواطف و جنسیت، تنها بر مدار عدالت حرکت کند. متن کامل گفتوگو با میمنت چوبک را از اینجا بخوانید.
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین