نگاهی به تعویضهای دو سرمربی در دربی نشان میدهد پرسپولیس به مساوی راضی نبود. از همان وقتی که ترکیب دو تیم در دربی اعلام و مشخص شد دو مربی با همان اسکلت همیشگی به میدان خواهند آمد، به نوعی حدس زدن تعویضهای دو سرمربی هم کار سختی نبود. تارتار و سهراب در بازیهای قبلی، تقریباً تعویضهای ثابتی داشته و حتی جابجایی نفرات نیز مشخص بود؛ مثل بیفوما با عمری یا شهرآبادی با سرگیف یا علیپور و آن طرف، اسلامی با کوشکی! در دربی نیز همین اتفاق افتاد، اما با یک معنای مشخص؛ سهراب این فصل یک بار به دلیل تنبیه انضباطی کوشکی و یک بار به دلیل مصدومیت آشورماتوف، مجبور به تغییرات در ترکیبش شد و تارتار نیز بعد مصدومیت جلالی، از بازی سوم زوج او در چپ یعنی عمری را هم بیرون گذاشت تا به ترکیب تازه تیکدری و بیفوما برسد، این یعنی این جابجاییها در دربی تقریباً قطعی بود. ولی علاوه بر آن، یک نگاه به اسامی بازیکنانی که برای دو تیم به عنوان یار جانشین در نیمه دوم به زمین آمدند، نشان میدهد که مهدی تارتار از نتیجه مساوی راضی نبود و تعویضهایش را خرج ترمیم بخش تهاجمی تیمش کرد. عمری، شهرآبادی، اورونوف و حتی یاسین سلمانی برای کمک به حمله و زدن گل برتری به زمین آمدند. اما آن طرف سهراب برعکس، بیشتر تعویضها را خرج بخش دفاعی تیمش کرد. تفاوت دیگر تعویضهای استقلال با پرسپولیس در وزن تجربی بازیکنان جانشین بود، سهراب با تجربهای مثل روزبه را به زمین فرستاد و تارتار جوان با انگیزهای مثل شهرآبادی را اما ابقای نتیجه ۱-۱ روی تابلوی ورزشگاه ثابت کرد این استقلال و سهراب بود که به خواستهاش از تعویضها رسید!
