با حملات آمریکا به سواحل جنوب، نبض ارتباطی جزایر آسیب دیده بود. باید کسی پیدا میشد که در ظل آفتاب تا جزیره فارور برود و خطوط خاموش را زنده کند. صبح یکشنبه بیستویکم تیرماه، سه مامور شبکه مخابرات هرمزگان میدانستند که آن روز را باید میان آهنهای داغ دکل ۳۰ متری جزیره بگذرانند؛ جایی که رطوبت ۷۰ درصدی هوا نفس را سنگین میکند. اما چند متر بالاتر از زمین، روی همان ارتفاعی که برای تعمیر دکل رفته بودند، صدای شلیک موشک پایان دیگری برای ماموریت آن روز رقم زد. سه تفنگدار مخابرات زیر آفتاب تند جنوب یک بار از بندرعباس به بندر لنگه رفتند و بعد با قایق از بندر لنگه به فارور. جزیرهای بدون سکنه که تا اولین ساحل ۲۰ کیلومتر فاصله دارد و سایتهای موبایلی جزایر مجاور را زنجیروار از طریق ارتباطات رادیویی با دکلهای بعدی به هم متصل میکند. «فرشید» و «سلام» دو کارمند دکلبند قدیمی اداره مخابرات هرمزگان در ارتفاعات دکل را تعمیر میکردند و نوح مهدوی، رئیس اداره داخل اتاقک تجهیزات بود که جنگنده از بالای سرشان عبور کرد. از موشکهایی که شلیک شد یکی پای دکل فرود آمد و دومی مستقیم به خود اتاقک برخورد کرد. همان اتاقکی که از آخرین عکس گرفتهشده معلوم است نوح مهدوی به داخل و خارج آن رفت و آمد داشته. اینها توضیحاتی است که مدیر روابط عمومی مخابرات استان هرمزگان به زومیت میدهد. تصویر کاور: لحظاتی قبل از جان باختن نوح مهدوی در حمله موشکی آمریکا به دکل مخابراتی جزیره فارور دو کارمند دیگر بعد از پایین آمدن از دکل یک ساعتتونیم زیر صخره، داخل آب پنهان شدند تا خطر جنگنده از آسمان محو شود فرشید و سلام میدانستند ممکن است انفجارهای بعدی هم در راه باشد؛ از دکل پایین آمدند، هشت متر مانده به زمین خودشان را پرت کردند و با دست و پای شکسته و آسیبدیده برای نجات جانشان داخل آب پریدند. یک ساعتونیم زیر صخره، داخل آب پنهان شدند تا خطر از آسمان رفع شود. نیروی کمکی که رسید آنها را به بیمارستان برد و نوح مهدوی، مرد ۴۵ ساله اصالتا بندر لنگهای با حدود ۲۰ سال سابقه کار در همان جزیره فارور جان باخت؛ جایی دور از خانهای که فرزند چهار سالهاش منتظر بازگشت او بود. خانه محیطبان به خاطر دکل مخابراتی محل هدف قرار گرفت؟ این تنها حملهای نبود که در یک ماه گذشته دکلها را هدف قرار داد و جان انسانها را گرفت. از هفته قبل یک دکل مخابراتی که پنج سال پیش از کار افتاده بود، در میان پاسگاه محیطبانی روستای سیدجوذر به منشا یک پرسش تبدیل شده است: آیا وجود همین دکل در بامداد ۲۳ تیرماه آن را به اشتباه تبدیل به هدف نظامی کرد؟ «ترکیب کنار هم قرار گرفتن دکل، حصارهای پایگاه محافظتشده محیط زیستی و یک سوله که محل انبار وسایل محیطبانی بود، ممکن است خانه آقای حسنزاده را به اشتباه برای آمریکا شبیه به یک منطقه نظامی و تبدیل به هدف دو موشک جنگی کرده باشد.» این را زارعی، یکی از محیطبانان منطقه به زومیت میگوید. دو موشکی که از آن حرف میزند یکی به مهمانسرا برخورد میکند و دیگری به انباری. فرزندان آقای حسنزاده از زمانی که جام جهانی شروع شده بود تلویزیون خانهشان در حاجیآباد (واقع در شمال استان هرمزگان) را اینجا آورده بودند تا فوتبال ببینند. تلویزیون قبلی پاسگاه محیطبانی در جنگ پیشین بر اثر برخورد ترکش شکسته بود. سهم آنها از این جنگ اینبار فقط ترکش نبود؛ جنگندههای آمریکایی موشک را به سمت پاسگاه محیطبانی شلیک و به زندگی ۲۰ ساله خانواده در دل روستا پایان دادند. آن شب سه نفر در مهمانسرای پاسگاه بودند؛ مهدی ۱۹ ساله، مهرشاد ۲۴ ساله پسران آقای حسنزاده و الناز کریمی، نامزد مهرشاد که او هم حدود ۲۴ سال داشت. محیطبان حسنزاده برای همراهی همسر بیمارش به بیمارستان رفته بود و همین جان آنها را نجات داد. ساعت ۲:۲۰ دقیقه بامداد به سرپناهشان یعنی پاسگاه حمله شد. پیکر دو پسر آقای حسنزاده آسیب کمتری دیده بود اما پیکر عروس خانواده را بهسختی شناسایی کردند. دکل در منطقه محیط زیستی محافظتشده؟ در حاجیآباد دو منطقه حفاظتشده با پوشش گیاهی و جانوری غنی قرار دارد. محیطبانها وقتی به این مناطق میروند دیگر نمیتوانند از موبایلهایشان استفاده کنند. آنتندهی در دل منطقه خشک و کوهستانی طارم صفر است. به همین خاطر هم مثل همه پاسگاههای محیطبانی از این دکلهای مخابراتی گذاشته بودند تا محیطبانها با بیسیم ارتباط بگیرند. اگر از سالها پیش با بدهی سازمان محیط زیست به مخابرات تمام دکلها قطع نشده بودند باید از آنها برای ردیاب و فرکانسدهی بیسیمها استفاده میکردند. اما این دکلها همه جای مناطق حفاظتشده محیطزیستی قطع هستند. سرپرست ادارهکل ارتباطات شرکت مخابرات ایران درباره این موضوع به زومیت توضیح میدهد: «قطعا آمریکاییها آن اطلاعات دقیق و اشراف کاملی به منطقه ندارند. بسیاری از اطلاعات ناقص به آنها فرمانهایی میدهد که متآسفانه باعث شده این اتفاق بیفتد. ممکن است بر اثر اطلاعات ناقص هم چنین موضوعی (برخورد با دکل محیط زیستی) رخ داده باشد که نمیشود آن را تکذیب کرد.» به گفته قاسمینژاد، یک فعال محیط زیست بومی ساکن منطقه «موشک اول با انبار برخورد کرده بود. همان انبار انباشت علوفه، تراکتور و تجهیزات محیطبانی، از تانکر گرفته تا وسایل دیگر آبرسانی. بعد هم در ضربه دوم اتاقک نگهبانی ویران شده است.» زارعی، محیطبان حاجیآبادی میگوید: «حسنزاده نزدیک به ۲۰ سال در این پاسگاه زندگی کرده و سالها خطر رویارویی با شکارچیان غیرمجاز، شبهای گشتزنی و سختی زندگی در منطقه حفاظتشده را پشت سر گذاشته بود. اما سرانجام این شکارچیان نبودند که بزرگترین خسارت را به او زدند. او دو سال مانده به بازنشستگی، در حمله موشکی هرچه داشت زیر آوار از دست داد. فرزندانش، وسایل خانه، دو خودروی پژو و پراید که بقایای مچالهشده آن حتی از تصاویر هم قابل تشخیص نیست.» قاسمینژاد، فعال محیط زیست میگوید که این روزها در جنوب کشور سولهها معمو
زومیت
زومیتزومیت