قرار شد امیر قلعهنویی در تیم ملی بماند و قراردادش تا پایان جام ملتهای آسیا تمدید شود، اما با یک شرط؛ تغییر در کادرفنی. حالا سؤال اینجاست که این تغییرات واقعاً قرار است اتفاق تازهای در تیم ملی رقم بزند یا فقط ویترین کادرفنی را عوض میکند؟ در جلسه نسبتاً پرتنش اعضای هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال با امیر قلعهنویی، قرار بر این شد که سرمربی تیم ملی بماند و قراردادش تا پایان جام ملتهای آسیا تمدید شود؛ البته به شرط ایجاد تغییراتی در کادرفنی. طبیعی بود که قلعهنویی به حفظ شرایط موجود و همین دستیاران فعلی اصرار کند و البته طبق معمول، این اصرارهای او بود که برنده ماجرا شد! حالا تنها دستیاری که از جمع مربیان فعلی جدا شده، آندرانیک تیموریان است؛ چهرهای که کوچکترین نقشی در تصمیمات اساسی تیم ملی نداشت و اساساً حضورش در این کادر، بیشتر برای تکمیل ویترین کادرفنی بود تا اینکه قرار باشد نقشی تعیینکننده در تصمیمات فنی داشته باشد. حالا هم افرادی که نامشان به عنوان گزینههای حضور در تیم ملی مطرح میشود، احتمالاً قرار است کارکردی شبیه آندو داشته باشند؛ یعنی بیایند، کنار نیمکت تیم ملی بنشینند، اسم و سابقهشان به کادر اضافه شود و ظرفیت ویترین تکمیل شود؛ همین! گفته میشود از میان پژمان منتظری، فریدون زندی و اشکان دژاگه، این پژمان منتظری است که شانس بیشتری برای حضور در کادرفنی دارد. برخی هم از جلال حسینی نام بردهاند. اما مگر قرار است با اضافه شدن یکی از این اسامی، اتفاقی در ساختار فنی تیم ملی بیفتد؟ همه ما میدانیم که دستیاران امین و مغزهای متفکر قلعهنویی، از مدتها قبل انتخاب شدهاند. آنها همان چهرههای آشنا هستند؛ همانهایی که قرار نیست با تغییر یک یا دو اسم، جایگاهشان در کادر فنی تغییر کند. به راستی چه کسی میتواند جای سعید الهویی و هومن افاضلی را برای امیر بگیرد؟ از ما میپرسید، خیلی ساده میگوییم: هیچکس!
