این تیم ملی شاید بدون سرمربی و دستیاران متعدد، حتی شاید بهتر نتیجه بگیرد. واقعا از دست نتایج تیم ملی خسته شده ایم، هیچ موقع تا این حد دلمان برای یک بازی خوب، یک نتیجه خوب، یک مقام و افتخار خوب تنگ نشده بود، دیگر دلمان نمی آید بازی تیم ملی کشورمان را هم نگاه کنیم و با شنیدن نتیجه بازی، دو ساعت پس از پایان، به کشیدن آه و افسوس قناعت می کنیم. از فرط عصبانیت، دیگر حالی برای نوشتن در مورد تیم ملی و امیر قلعه نویی نداشتم. خلاصه بازی را در شبکه های اجتماعی دیدم، واقعا شانس آوردیم که گل های بیشتری نخوردیم، شکستی سنگین تر از بازی با ازبکستان انتظارمان را می کشید که از آن قسر در رفتیم. از خواندن مطالبی که در مورد تیم ملی است خسته شدیم، اصلا از هر چه در مورد این تیم است، خسته شدیم که هیچ گوش شنوایی برای تغییر نیست. صعود به جام جهانی با ۹ سهمیه و بدون تقابل با عربستان، ژاپن، کره، استرالیا و حتی اردن و قطر که دیگر نه شاهکار است و نه افتخار! عدم صعود از گروه ضعیف جام جهانی اوج ناکامی بود که از آن حماسه ساختند! حالا هم تدارکات برای حضور در جام ملتهای ۲۰۲۷ عربستان شروع شده و دو بازی تدارکاتی که از نظر امیر قلعه نویی بسیار مفید بود اما ما دو شکست متوالی و سنگین دیدیم. این نتایج و نمایش ها هواداران فوتبال را از دیدن بازی های این تیم دل زده کرده است. دیدن بازیکنان تکراری بدون کارایی که انگار به جز آنها دیگر هیچ فوتبالیستی وجود ندارد و سند پست ها در تیم ملی را بنام شان زده اند! پر واضح است که امیر قلعه نویی اصلا خودش را مقصر نمی داند که بخواهد کنار برود. دوستی می گفت این تیم ملی شاید بدون سرمربی و دستیاران متعدد، حتی شاید بهتر نتیجه بگیرد! فدراسیون فوتبال هم که اصلا کاری به تیم ملی ندارد و دنبال کارهای مهم تری از فوتبال است و همه چیز را رها کرده است. همه، از بالا تا پایین فوتبال، ناکامی های این تیم را با کمال میل پذیرفته و درکی از فاجعه بزرگتری که در راه است، ندارند. روزی عنقریب که با موج اعتراض و فریاد سنگین هواداران فوتبال، همه این ناکامان همیشگی باید یک جا فرار کنند. محمود فخرالحاج| باشگاه خبرنگاران آزاد شما همراهان دستبهقلم خبرورزشی هم میتوانید برای ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، روی این لینک کلیک فرمایید.
