تاکنون مزه «خورش دروغگو» را چشیده اید؟

در سرزمین شگفتیهای غذایی، یعنی گیلان، خورشتی به نام «دروغگو» (یا به گویش محلی «دورگو») وجود دارد که نامش از یک شوخی هوشمندانه میآید. غذایی که در ظاهر ادعای خورش بودن دارد، اما وقتی قاشق در آن میچرخد، خبری از گوشت و مرغ نیست. همشهری آنلاین- خدیجه نوروزی: این خورش گیاهی که اصالتش به «لشتنشا» بازمیگردد، در واقع تلاقی هوشمندانه طعمهای قرمهسبزی و فسنجان است؛ معجونی از گردو، سبزیهای معطر و کدو حلوایی که چنان غنی و خوشخوراک است که جای خالی پروتئین حیوانی را بهکلی از یادتان میبرد. نامگذاری این غذا به دلیل ترکیب «فریبدهنده» آن است. طعم گردوی تفتداده و ربانار شما را به یاد فسنجان میاندازد و عطر سبزیهای ساطوری و لوبیا، خاطره قرمهسبزی را زنده میکند. گیلانیها با این ترکیب خلاقانه، ثابت کردهاند که برای داشتن یک خورش پرملاط و مجلسی، همیشه نیازی به استفاده از گوشت نیست. مواد لازم لوبیا چیتی نصف لیوان کدو حلوایی ۱ عدد متوسط مغز گردو ۴ عدد/پودر شده رب انار ۱ قاشق غذاخوری رب گوجهفرنگی ۱ قاشق غذاخوری نعنا، گشنیز، جعفری و چوچاق مجموعا ۳.۴ لیوان ساطوری شده + نعنا خشک ۱ قاشق غذاخوری پیاز ۲ عدد متوسط نمک، فلفل سیاه، زردچوبه به مقدار لازم برنج برای سرو کنار خورش دروغگو طرز تهیه ۱. لوبیا را از شب قبل خیس کنید. سبزیها را ساطوری و پودر گردو را آماده کنید. ۲. پیازهای نگینی را سبک کنید، کدو حلواییهای مکعبی و لوبیا را به آن اضافه کرده و کمی تفت دهید. ادویهها را بزنید تا عطرشان آزاد شود. سپس با ۴ لیوان آب جوش، اجازه دهید لوبیا و کدو کاملاً بپزند. ۳. در تابهای جدا، پودر گردو را تفت دهید تا خامیاش گرفته شود؛ سپس رب انار و رب گوجه را اضافه کنید. این ترکیب کاراملی را بعد از یک ساعت که لوبیا پخت، به خورش اضافه کنید. نکته حرفهای: هر ۳۰ دقیقه یک تکه یخ کوچک در خورش بیندازید تا به گردوها شوک وارد شده و به روغن بیفتند. ۴. سبزیها را جداگانه سرخ کنید تا رنگشان تیره (نه سوخته) شود. در ۳۰ دقیقه پایانی، سبزیهای سرخشده و نعنا خشک را به خورش اضافه کنید. ۵. اجازه دهید خورش با حرارت ملایم به غلظت مناسب برسد. فوتوفنهای یک خورش دروغگوی واقعی اگر میخواهید طعم اصیل گیلانی را تجربه کنید، حضور سبزی محلی «چوچاق» ضروری است؛ این سبزی عطر خاص خورشهای شمالی را به غذا میدهد. رمز موفقیت این غذا، غلیظ بودن آن است. اجازه دهید آب اضافی خورش کشیده شود تا طعم گردو و انار کاملاً به خوردِ لوبیا و کدو برود. این خورش را با کته ایرانی، همراه با مخلفات همیشگی سفره گیلانی (انواع ترشی یا سالاد شیرازی) سرو کنید تا تکمیل شود. نوش جان! بهتر است از نعنای خشک استفاده کنید نه تازه. چون نعنا خشک عطر و بویی دارد که نعنا تازه ندارد. اضافه کردن نعنا خشک در واقع باعث میشود تا خورشت عطر و طعمی لذیذ و متفاوت پیدا کند.