عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با اشاره به شخصیت رهبر شهید انقلاب گفت: ایشان واقعاً پشتیبان رشد و ترقی زنان بودند و یک الگوی تازه از زن مسلمان عرضه کردند و تعلیم دادند. به گزارش مشرق، غلامعلی حدادعادل، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، صبح امروز در مراسم یادبود قائد شهید و بانوان شهیده بیت رهبری که با حضور ماهروزاده در دانشگاه الزهرا (س) برگزار شد، اظهار کرد: تشکر میکنم از اینکه یاد شهیدان، بهویژه رهبر شهید انقلاب اسلامی را گرامی داشتید. تسلیت عرض میکنم و شهادتها، شهادت رهبر و خانواده ایشان را تبریک میگویم. وی افزود: درباره مقام معظم رهبری بسیار میتوان سخن گفت. اگر حجمی را در نظر بگیرید و از زوایای مختلف آن را برش بزنید، هر صفحهاش یک حکایت تازه است؛ اگر ۳۶۰ درجه برش بزنید، ۳۶۰ ورق برای شما میشود که میتوان از فضایل رهبری گفت. حدادعادل ادامه داد: بنده این توفیق را داشتم که از سه، چهار روز بعد از پیروزی انقلاب خدمت ایشان رسیدم و بهصورت منظم و مستمر با ایشان ارتباط داشتم. بعد که توفیق خویشاوندی با ایشان پیدا کردم، ارادتم به ایشان بیشتر شد. وی گفت: این ارادت از دو جهت بیشتر شد؛ یکی اینکه با فرزندان ایشان، بهویژه با آقای سیدمجتبی، دامادم، آشنا شدم و ۲۸ سال ایشان را تجربه کردم. به حکم این عبارت که «درخت را از میوهاش میشناسند»، من یکی از میوههای این درخت پربار را که چشیده، تجربه و شناخته بودم، بیشتر به پاکی این درخت پی بردم. آقا مجتبی یک نور بود که وارد خانه ما شد عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام اظهار کرد: دیدم هرچه از ایشان میدانم، خوبی است. همین چند وقت پیش، قبل از شهادت آقا، یک روز با خانم دکتر نشسته بودیم و درباره آقا مجتبی صحبت میکردیم. هر دوی ما این عبارت را گفتیم که آقا مجتبی یک نور بود که وارد خانه ما شد. واقعاً همینطور بود و من از این موضوع بیشتر به پاکی آقا، اینکه چگونه فرزندان خود را تربیت کردهاند و اینکه این موضوع حکایت از خوبی خود ایشان میکند، پی بردم. وی افزود: علاوه بر این، از طریق این خویشاوندی، تا اندازهای از زندگی داخلی ایشان نیز مطلع شدم. آقای شهید ظاهر و باطنش یکی بود حدادعادل گفت: اشخاصی مانند بنده ممکن است سخنرانی کنیم، حرفهای خوب و زیبا بزنیم، اما گاهی ظاهرمان بهتر از باطنمان باشد و باطنمان به شکل دیگری باشد. این اتفاق زیاد میافتد. اما این آقای شهید، باطنش از ظاهرش بهتر بود. نهتنها ظاهر و باطنش یکی بود، نهتنها آن چیزی را که به مردم میگفت عمل کنید، خودش عمل میکرد، بلکه بیشتر از آنچه به مردم میگفت، خودش عمل میکرد. مطالب درباره زهرا و فرزندانش در فضای مجازی وی ادامه داد: این روزها در فضای مجازی بعضی مطالب درباره زهرا و بچههای ایشان نقل شده است؛ از جمله اینکه گفتهاند پسر ، زهرا رفته بود فوتبال بازی کند و مربی گفته بود با این کفش دفعه بعد نیا. او گفته بود من یک جفت کفش بیشتر ندارم؛ با همین کفش کلاس میروم، مدرسه میروم، مهمانی میروم و فوتبالم را هم با همین کفش بازی میکنم. حدادعادل تصریح کرد: این واقعیت بود. این خانواده با سه فرزندی که مدرسه میرفتند، در یک آپارتمان ۱۰۰ متری زندگی میکردند و در همین آپارتمان هم زهرا به شهادت رسید. همین موضوع باعث شد ارادتم بیشتر شود، زیرا دیدم صداقت در کار است. درباره آقا باید زیاد سخن گفت وی افزود: درباره آقا باید زیاد سخن گفت. انشاءالله اگر توفیق پیدا کردم، به وظیفهام عمل خواهم کرد. منتها چون اینجا دانشگاه است و دانشگاه زنان است، میخواهم در فرصت کمی که دارم به دو جنبه اشاره کنم که شما بیشتر درباره آن فکر و بحث کنید؛ یکی نقش ایشان در پیشبرد علم در کشور که به دانشگاه مربوط میشود و دیگری تأثیر ایشان در رشد و بالندگی زنان در جمهوری اسلامی. حدادعادل گفت: آقا تحصیلات دانشگاهی نداشتند؛ بعد از دبستان تحصیلات حوزوی داشتند و درس حوزوی خوانده بودند و به مقام اجتهاد، استادی، مرجعیت و تدریس خارج رسیده بودند، اما درک ایشان از علم، علوم نوپدید و نقش علم در کشور حیرتآور بود. توجه ویژه رهبرشهید به علم وی ادامه داد: وقتی خدمت ایشان میرسیدیم، کافی بود یک متخصص درباره یک رشته جدید علمی چند دقیقه صحبت کند؛ ایشان بلافاصله اهمیت آن را درک میکردند و آن موضوع را دنبال میکردند. هوشی که ایشان داشتند، مطالعه وسیع و شناختی که از جهان امروز داشتند، ایشان را قادر ساخته بود که به علم توجه ویژه داشته باشند. عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام اظهار کرد: از نظر ایشان، پیشرفت علم یکی از ارکان اداره کشور بود و هیچگاه از این موضوع غافل نبودند. اختصاص وقت برای پیشرفت علمی کشور ایشان به هر صورتی با برندگان المپیاد دیدار داشتند حدادعادل با اشاره به دیدارهای رهبر انقلاب با برندگان المپیادها اظهار کرد: ایشان به هر صورتی با برندگان المپیاد دیدار داشتند. زمانی که رئیسجمهور بودند، در سال ۱۳۶۵ که کشور در حال جنگ بود، برای نخستین بار میخواستیم تیم ریاضی ایران را برای المپیاد اعزام کنیم. اصلاً نمیدانستیم مسابقات در چه سطحی است و ایران چقدر میتواند موفق شود؛ تجربهای در این زمینه نداشتیم. وی افزود: شش دانشآموز داشتیم. گفتم آقا، میخواهم اینها را قبل از اینکه به مسابقه بروند، خدمت شما بیاورم. ایشان گفتند هیچ اشکالی ندارد. شبی که قرار بود اعزام شوند، عصر آن روز آنها را برای دیدار با رئیسجمهور بردم. ایشان این بچهها را تشویق و تأیید کردند و ما آنها را به فرودگاه بردیم و اعزام شدند. حدادعادل ادامه داد: در نخستین حضور ایران، آن هم در شرایط جنگ، کشورهای دیگر مانند کوبا میگفتند مگر مدارس شما باز است که در مسابقه شرکت کردهاید؟ ایران در بین ۴۲ کشور مقام بیستوششم را کسب کرد و همین موضوع باعث شد در سالهای بعد اینگونه پیشرفت کنیم که هفته گذشته شنیدید، همین تیم ریاضی ما در مسابقات چین با کسب چهار مدال طلا و دو مدال نقره مقام اول جهان را به دست آورد. وی گفت: ببینید ایشان از چه زمانی وقت میگذاشتند؛ ب