علیرضا بیرانوند در متنی آشفته، متناقض و سرشار از خودستایی تلاش کرده پاسخ انتقاد علی دایی را بدهد؛ اما حاصل کار نه دفاعی قانعکننده از خودش بود و نه پاسخی در شأن افکار عمومی. او فقط ثابت کرد هنوز تفاوت میان «نقد شدن» و «تحقیر شدن» را نمیفهمد و هر بار که مقابل پرسشی جدی قرار میگیرد، به جای پاسخ، پشت سابقه ملی، جنگ، مردم و شعارهای بزرگ پنهان میشود.