مردم بنگلادش پس از شکست آرژانتین در جام جهانی اشک ریختند و به سوگواری پرداختند. در فینال جام جهانی ۲۰۲۶، صحنههایی فراتر از تصویر دلخراش لیونل مسی در حالی که اشک میریخت و میدانست این مسابقه احتمالاً آخرین حضور او در مهمترین صحنه فوتبال است، به نمایش درآمد. همچنین، چهرههای غمگین هواداران آرژانتینی نیز به تصویر کشیده شد. با این حال، کمتر کسی انتظار داشت که شاهد غم و اندوه مشابهی در میان هواداران بنگلادش باشد. این پدیده، موضوعی است که هنوز بسیاری در درک و توضیح آن با مشکل مواجه هستند. چگونه ممکن است کشوری که هزاران کیلومتر با آن فاصله دارد، اینقدر از نظر احساسی با همه اتفاقاتی که برای تیم ملی آرژانتین و مسی میافتد، درگیر باشد، بهویژه زمانی که به زمین بازی میآیند؟ شبکههای اجتماعی به سرعت پر از ویدیوهایی از هواداران بنگلادشی شد که پس از شکست آرژانتین با ناراحتی فراوان اشک میریختند که باعث شد بسیاری با شوخی بگویند که آنها حتی بیشتر از خود آرژانتینیها از این شکست رنج بردند. این سوالی است که سالهاست ذهن علاقهمندان به فوتبال را به خود مشغول کرده است. قهرمانیهای کوپا آمهریکای آرژانتین در سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۳ و سپس قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر باعث شد که مسی و آلبیسلسته به جایگاه یک نماد جهانی ارتقا یابند. در بنگلادش، اما این تحسین فراتر از فوتبال میرود. جام جهانی ۲۰۲۶ بار دیگر سطح بالایی از تعصب را به نمایش گذاشت که به ندرت در جای دیگری از جهان دیده میشود، شاید حتی در خود آرژانتین هم نه.
افکارنیوز
افکارنیوزافکارنیوز