با پایان دور اول جام جهانی، چهره واقعی مدعیان نمایان شد. به شکل سنتی در شروع هر جام جهانی از چند کشور به عنوان مدعیان قهرمانی نام برده میشود. کشورهایی که اگر به دور نهایی جام برسند، پیشینه و گذشته بزرگ آنها نامشان را اتوماتیک وار در فهرست مدعیان درج میکند. جمعی که به جز ایتالیا، مابقی در این دوره نیز حاضر هستند؛ یعنی برزیل، آرژانتین، انگلستان، آلمان، فرانسه و اسپانیا که در این دوره از هلند و پرتغال نیز به عنوان مدعیان بالقوه نام برده میشد. اما حالا که دور اول بازیها به پایان رسیده و هر تیم حداقل یک بار به زمین آمده، بهتر میتوان از نظر فنی تیمها را آنالیز کرد. در پایان بازی اول در جام جهانی ۲۰۲۶ از نظر نتیجه و نمایش درون زمین، کار سه تیم از بقیه بهتر بود. انگلستان، آرژانتین و فرانسه که به ترتیب کرواسی، الجزایر و سنگال را از سه قاره مختلف بردند. آرژانتین با اختلاف سه گل و آن دو با اختلاف دو گل بدنده شدند و باز آرژانتین، تنها تیمی بود که گل هم نخورد. اما قطعاً الجزایر به نسبت دو حریف دیگر رقیب آسانتری بود. در رده بعدی میان مدعیان آلمان قرار میگیرد که با زدن هفت گل به کوراسائو، اگرچه رکورد بهترین پیروزی جام تا اینجا را به نام خود ثبت کرد اما اولاً از این تیم گل خورد و در ثانی، در دقایقی از بازی چهره یک مدعی و دست بالاتر در زمین را نداشت. اما در میان سایر بزرگان اسپانیا، برزیل، هلند و پرتغال ناامیدکننده ظاهر شدند. اسپانیا مقابل کیپ ورد با همان نتیجهای که آغاز کرده بود، به پایان راه رسید. برزیل برابر مراکش و پرتغال مقابل جمهوری کنگو با نتیجه ۱-۱ و هلند در برابر ژاپن با نتیجه ۲-۲ مساوی و به تنها یک امتیاز در روز اول بسنده کردند. به این ترتیب تکلیف تیمهای مدعی در روز اول مشخص شد. اگرچه بازی اول صرفاً بازی اول است و در بسیاری ادوار قهرمان جام، بازی اول را با باخت شروع کرد اما ز آن طرف، اگرچه نمیتوان حکم کلی در مورد مدعیان داد ولی همین بازی اول به خوبی نقاط ضعف و قوت آنها را نیز مشخص کرد.
خبر ورزشی
خبر ورزشیخبر ورزشی