با دقت در جا لیوانیهای نصب شده در خودرو میتوانید فاصله کوچکی را بین آنها مشاهده کنید. آیا از دلیل وجود این فاصله خبر دارید؟ خودروها امروزه پر از امکاناتی هستند که هدفشان لذتبخشتر، راحتتر و امنتر کردن تجربه رانندگی است. حتی اگر خودروی شما برخی از این امکانات جذاب موجود در مدلهای جدید را نداشته باشد، میتوانید گجتهای جدید زیادی را در داشبورد خودرویتان نصب کنید که شاید از برخی فناوریهای موجود هم بهتر عمل کنند. نکته جالب اینجاست که علت گیج شدن برخی رانندگان امروزی، نه سیستمهای پیشرفته بلکه همان امکانات ابتداییای هستند که از دید همه پنهان ماندهاند. برای نمونه، روش ساده تشخیص اینکه باک سوخت خودرو در کدام سمت قرار دارد را در نظر بگیرید. تابهحال آن فلش کوچک را دیدهاید؟ یکی دیگر از این امکانات داخلی رایج که این روزها در شبکههای اجتماعی سروصدا کرده، این موضوع است که چرا میان برخی جا لیوانیهای موجود در کابین خودروها فاصله باریکی وجود دارد. حدسوگمانهای شوخیآمیز در میان کاربران رواج زیادی پیدا کرده است؛ برای نمونه، یکی از کاربران پیشنهاد داده این فضا برای جای دادن یک دمبل کوچک طراحی شده است! اما جدای از شوخی، دلیل دیگری برای وجود این فاصله مرموز وجود دارد. اگرچه این موضوع بهطور رسمی تأیید نشده، اما این فضای اضافی احتمالاً برای این طراحی شده که دستگیره ظروف نوشیدنی مانند ماگهای سفری بتواند بهدرستی و بهصورت تراز در جا لیوانی قرار بگیرد. بدون این جزء بهظاهر کوچک، شاید رانندگان هر صبح در مسیر محل کار، قهوه را سراسر کنسول خودرو میریختند. اما جا لیوانیهایی که جزو پیش پا افتادهترین تجهیزات خودروهای مدرن هستند تا همین چند سال پیش در خودروها وجود نداشتند. امروزه وقتی به امکانات رایج وسایل نقلیه فکر میکنیم، شاید چیزهایی مثل گرمکن و سردکن صندلیها، نورپردازی محیطی و صفحهنمایشهای لمسی بزرگ به ذهنمان برسد؛ اما همان چیدمان ساده جا لیوانی در کنسول یا درهای خودرو، در واقع یکی از همان امکاناتی است که قطعاً جای خالیاش حس میشود. باید گفت نخستین خودروی تولید انبوه در آمریکا در سال ۱۹۰۱ معرفی شد؛ اما بیش از پنج دهه طول کشید تا جا لیوانی در دهه ۱۹۵۰ راه خود را به داخل خودروها باز کند. طراحی این جا لیوانیها چیز چندان جالبی نبود و معمولاً از یک سینی تشکیل میشد که به شکل نامناسبی به داشبورد متصل میشد. پیشرفت بزرگ در دنیای جا لیوانیهای خودرو، با ظهور مینی ونها در اوایل دهه ۱۹۸۰ رخ داد. در واقع، از نظر مدلهای تولید انبوه با جا لیوانی داخلی، وویاجر و کاروان بودند که این روند را آغاز کردند. چرا؟ چون بسیاری از افراد آن دهه را عصر طلایی رستورانهای فستفود میدانند. اگرچه فست فودهای خودرویی در دهه ۱۹۸۰ پدیده جدیدی نبودند، اما در آن دوره محبوبیت قابلتوجهی پیدا کرده بودند. این موضوع خودروسازان را تشویق کرد امکاناتی مثل جا لیوانی را به محصولات خود اضافه کنند، چراکه رانندگان بیش از هر زمان دیگری خواستار آن بودند. شاید فکر کنید جا لیوانی خودرو یکی از همان امکاناتی است که نمیتوان در طراحی آن اشتباه کرد، اما چند نمونه متأسفانه خلاف این موضوع را ثابت میکنند. برای نمونه، در بیامو سری ۳، جا لیوانیها شبیه سینی یک دستگاه سیدی از داشبورد بیرون میآمدند، اما متأسفانه دقیقاً در مسیر زانوهای سرنشین قرار داشتند. در ساترن اسکای، یک دسته از جای لیوانیها دقیقاً در محلی قرار داشت که آرنج راننده و سرنشین معمولاً قرار میگیرد. این جا لیوانی از یک سینی کوچک و ضعیف تشکیل شده بود که میان صندلیهای جلو به بیرون میآمد. چنین طرحی به این معنا بود که راننده برای رسیدن به نوشیدنی داخل سینی، باید یا بازوی راست خود را به شکلی ناراحتکننده میپیچاند، یا با دست چپ از روی بدن خود عبور میکرد. وضعیتی که اصلاً ایدهآل نیست، بهخصوص وقتی همزمان باید یک خودرو را هم هدایت کنید. اگر با خودرویی مثل شاسیبلند اینفینیتی QX80 رانندگی میکنید، امیدواریم از جا لیوانی آن خوشتان بیاید، چراکه در مجموع ۱۳ جا لیوانی پیدا میکنید که افراط در نصب چنین آپشنی را نشان میدهد؛ اما در نهایت، با وجود انبوه جا لیوانیهای افترمارکت موجود در بازار امروز، شاید اصلاً طراحی واحدی وجود نداشته باشد که برای همه مناسب باشد. بههرحال چه آن نوار باریک میان جا لیوانیها برای دستگیره ماگ باشد و چه نباشد، سخت میتوان تصور کرد بدون وجود این جایگاههای کاربردی داخل کابین برای نوشیدنیها بتوان اوقات خوشی در خودرو داشت.
پدال
پدالپدال