دو شکست متوالی در دو مسابقه دوستانه ماه سپتامبر، ابهامات زیادی را در ذهن هواداران فوتبال در ایران ایجاد کرده است. به گزارش "ورزش سه"، مسابقات تیم ملی ایران در فیفادی سپتامبر رضایت چندانی را در پی نداشت و قبول دو باخت پیاپی برابر ازبکستان و روسیه، نگرانی در ذهن هواداران فوتبال نسبت به آینده تیم ملی را افزایش داد. عدم استفاده از حق میزبانی و برگزاری مسابقات دوستانه در ایران طی یکی دو سال گذشته، افت محسوس کیفی چند بازیکن اصلی و مهم تیم ملی به خصوص در بخش هجومی، عدم فراهم شدن امکانات معقول و استاندارد از حیث سختافزاری و مواردی از این دست، احتمالاً دلایلی بوده که به زودی از سوی ارکان مختلف تیم ملی، به عنوان توجیهات این دو شکست عنوان خواهد شد. اما به هر حال افکار عمومی در فوتبال ایران خواهان ارائه یک نمایش بهتر و البته کسب نتایج مطلوب در مسابقات آسیایی در ژانویه ۲۰۲۷ هستند؛ جایی که امیر قلعهنویی در شرایط فعلی و برای حضور در مسابقه فینال، شرایط دشواری در پیش دارد. گرچه شکست در مسابقات دوستانه بالذات موضوعی عجیب و غیرقابلتوضیح در دنیای فوتبال نیست، اما بررسی روند و سبک بازی تیم ملی در مدت اخیر، یک احساس عصبانیت عمومی در بین هواداران فوتبال در پی داشته و سرنوشت تیم ملی در جام ملتهای آسیا، به وضوح در هالهای از ابهام قرار دارد. حتی پپه لوسادا، مربی بدنساز جدید تیم ملی نیز چند روز قبل اعتراف کرد که شرایط فیزیکی بازیکنان نسبت به جام جهانی دچار افت محسوسی شده و جمیع این موارد، منجر به ارائه نمایشی شد که کمتر کسی را نسبت به آینده تیم ملی امیدوار کرد. یک: تیم ملی ایران شب گذشته با سیستم سه دفاعه در دیدار دوستانه مقابل روسیه حاضر شده و از حیث دفاعی عملکرد چندان خوبی نداشت. ۱۲ ضربه به دروازه سمت دروازه تیم ملی نواخته شد و ما دو بار تسلیم شدیم. همچنین در نیمه دوم پیام نیازمند سه واکنش تماشایی و درخشان داشت و اگر شب خوب این سنگربان ۳۱ ساله نبود، احتمالا شکست سنگینتری در انتظار تیم ملی بود. اما در مسابقه نخست برابر ازبکستان امیر قلعهنویی از سیستم 2-4-4 استفاده کرد و در جام جهانی نیز این اتفاق تکرار شد و در مجموع در سالهای اخیر، حتی بیس سیستم دفاعی نیز دستخوش تغییرات فراوانی شده است. این تصمیمات در شرایطی اتخاذ میشود که معمولاً در رده ملی چنین اتفاقی به ندرت در سطح اول فوتبال رخ میدهد و حتی کارلوس کیروش در دوره طولانی حضور در ایران، معمولا از یک سیستم استفاده کرد. در فاصله ۱۰۰ روز مانده به جام ملتهای آسیا، هنوز مشخص نیست امیر قلعهنویی دقیقا چه ایدهای برای سبک بازی تیم ملی در ذهن دارد و تغییرات متوالی در سیستم دفاعی، هواداران فوتبال در ایران را سردرگم کرده است. دو: اما نکته مبهم بعدی در عملکرد تیم ملی، دشواری تشخیص روش کلی مد نظر کادر فنی بوده است. تیم ملی در جریان شکست شب گذشته مقابل روسیه تنها ۳۳ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت و ۶۷ درصد را به حریف داد. همچنین تعداد پاس تیم ملی نیز تقریباً نصف بازیکنان روسیه بود و مرور این آمار آن است که امیر قلعهنویی از یک روش واکنشی، احتمالاً برای ابتدا محافظت از دروازه و در ادامه استفاده از ضد حملات، استفاده کرده است. این فلسفه در مسابقه دیشب جواب نداد و البته به نظر میرسد تغییرات گسترده در یکی دو سال اخیر، به نوعی فرصت تبیین دقیق فلسفه تیم ملی را از آنها گرفته است. خود امیر قلعهنویی به کرات مدعی سیستم مالکانه شده و در واقع از همان ابتدای در دست گرفتن هدایت تیم ملی، تاکید کرد که قصد بروز تغییرات و ارائه یک فوتبال هجومی را دارد. اما در جام جهانی و حتی در مقابل نیوولند که ما با برنامه کسب پیروزی وارد زمین شده بودیم، این اتفاق رخ نداد. در واقع به نظر میرسد یک "احتیاط پنهان" (احتمالا به علت ترس از ناکامی) بر سبک بازی تیم ملی حاکم شده و برخلاف آنچه تصور میشد، سبک واکنشی و دادن مالکیت توپ به حریف به بازی تیم ملی دیکته شده؛ روشی که در این دو مسابقه جواب نداد و دو شکست، حاصل کار تیم ملی بود. سه: در اردوی اخیر تیم ملی شاهد بروز تغییرات گستردهای از حیث نفرات بودیم و به خصوص این مسئله در هنگام دعوت از بازیکنان پست وینگر، به وضوح قابل مشاهده بود. بازیکنانی مانند محمد محبی، مهدی قائدی و علیرضا جهانبخش که در سالهای اخیر پای ثابت اردوی تیم ملی بودند، به صلاحدید امیر قلعهنویی در لیست جدید جایی نداشتند. علی قلیزاده و مهدی ترابی نیز به علت مصدومیت، این مقطع از مسابقات تیم ملی را از دست دادند و در واقع به یکباره لیست تیم ملی از بازیکنان دائمی و همیشگی در این پست خالی شد. امیر قلعهنویی در این مقطع تصمیم به دعوت از بازیکنان چون مهدی لیموچی، میلاد سورگی، امیرحسین محمودی و محمد مهدی محبی در این پست گرفت. اما در این دو مسابقه اثرگذاری چندانی از این بازیکنان مشاهده نشده و در واقع به جز محمدمهدی محبی، هیچ یک از آنها در پازل تاکتیکی سرمربی تیم ملی جایی نداشتند. این تغییرات گسترده و ناگهانی، از جمله سوالات مهم افکار عمومی محسوب میشود که هواداران فوتبال امیدوارند امیر قلعهنویی به آنها پاسخ دهد. با توجه به مصدومیت محبی و تعویض زودهنگام او در دیدار شب گذشته مقابل روسیه، در واقع بازیکنان جدید دعوت شده نیز چندان مورد استفاده قرار نگرفته و امتحان نشدند. با ادامه این روند، احتمالاً در جام ملتهای آسیا نیز شاهد استفاده از همان نفرات سابق در تیم ملی خواهیم بود. چهار: در دو مسابقه دوستانه تیم ملی در مقابل ازبکستان و روسیه در فیفادی ماه سپتامبر، به وضوح فقدان حضور یک هافبک بازیساز و خلاق در ترکیب تیم ملی، محسوس بود. جایی که سرمربی باتجربه تیم ملی ایران بعد از چند سال تصمیم به عدم دعوت از سامان قدوس گرفت و البته بازیکنانی همانند احمد نوراللهی و جواد حسیننژاد نیز در این مدت جایی در لیست تیم ملی نداشتهاند. به همین علت دایره معدود حملات تیم تحت هدایت امیر قلعهنویی، محدود به نفوذ از جناحین شده بود و الب
