منظور واقعی "علی الاصول" را فقط شخص رهبری باید بیان کنند نه افرادی که ادعا می کنند خواب امام زمان را می بینند

در روزهای اخیر که ملت ایران در عزای سیدالشهدا و مراسم تاسوعا و عاشورا سیاهپوش بودند، میباید از معنویت و تاریخ و مناسک و شرح سلوک دلها سخن گفته میشد اما در این فضای معنوی و حال و هوای مینوی، متأسفانه صدای دیگری هم شنیده شد. به گزارش خبرآنلاین روزنامه اطلاعات نوشت: لاف و گزاف قدرت پرستان از این سو و آن سو به نام دین و مذهب و حتی در پوشش دفاع از ولایت فقیه و مقام معظم رهبری بلند شد و چه غوغا و هیاهویی هم به راه انداختند! رئیس جمهور و دولت و وزیر خارجه و رئیس مجلس و اعضای شورای منیت ملی را اتهامها زدند و دیگر نمیگویم چه ناسزاها هم به اتهامات افزودند و فقط امیدوارم دستگاههای امنیتی و انتظامی و قضایی متوجه وظایف خود باشند و شرایط جنگی کشور را در نظر بگیرند و خاطی را به تناسب اگر گوشمال و کیفر نمیدهند، باری انذار و بیم یا اندرزی دهند. زیرا امروز هر التهاب و اضطرابی به سود دشمن، به ویژه دشمن فرصت طلب و خونریز صهیونی است که دست از عداوت و تعرض برنداشته و هر لحظه درحال توطئه و خباثت است. بدترین قسمت ماجرا اما کوبیدن بر طبل جنگ است و خوابیدن در باد فیروزیهای آینده و فتوحات آخرالزمانی و نقل سخن از حضرت حجت روحی فداه و نشانهها و خواب دیدار و بلکه پیامهای آن وجود گرامی به برخی افراد خاص، همانند خوابهایی که درباره معجزه هزاره سوم دیدند و گفتند و کشور را به سمت و سویی بردند که: یکی داستان است پر آب چشم. ماجرا آن است که رهبری به صراحت پیام دادهاند و نظر رئیس جمهور و اکثریت مطلق شورای عالی امنیت ملی را پذیرفته و اند و اگر «علی الاصول» نظر دیگری دارند، تنها شخص ایشان هستند که باید بفرمایند و هرکسی از جانب ایشان سخن و ادعا و گزافهای بگوید که اختلاف و تشنج ایجاد کند و منافع ملی را تضعیف نموده یا مذاکره کنندگان را در مقابل دشمن سست نماید، بدون تردید خدمت به دشمنان میهن کرده و این کار سیاست و انتقاد محسوب نمیشود و حتماً باید پاسخگوی گفتار و نتایج آن باشد. جنگ نتایج بزرگ دارد و سرنوشت ملتها را زیر و رو میکند. با شعارهای دهان پرکن و اتعاهای فلان فرد متوهّم نمیتوان و برخی شاگردان متوهّمتر از خودش نمیتوان آینده ملت و منطقه را به سرنوشتی موهوم و نامعلوم احاله کرد. جنگ مذموم و نفرت انگیز است. قدرت در صلح و صلاح است و بزرگترین پیروزی آن است که بدون سلاح به دست آید. البته باید همیشه آماده و در اوج قدرت بود تا هیچ اهریمن و دشمنی فکر تعرض و تجاوز به سر نداشته باشد و اگر چنین کرد، دمار از روزگارش درآید. اما به الزام و ضرورت، نه به ارجوزه و دریوزه و ادعا و اشتباه. بزرگانی که رأی به مذاکره دادند، بجز یک نفر همگی از سیاستگران و فرماندهان مجرب و کاردیده وطن گرامی و نگران آینده مردم هستند. اینان و به ویژه شخص مسعود پزشکیان و دولتی که در زمان جنگ چهل روزه کشور را به بهترین شکل اداره کرد، معتمدان و بهترین یاران رهبری هستند. بریده باد صدایی که تفرقه میافکند و کشور را از خدمتگزاران محروم میکند. سخنان عبرت آموز سردار شهید و دانای ایران حسین علایی اخیراً منتشر شده و توضیحات آن خردمند درباره واپسین روزها و سالهای جنگ هشت ساله با بعثیان، گواهی میدهد که رجزخوانان و وارونه پنداران، انقلابی نمایان و عربده کشان، چگونه صدها هزار تن از فرزندان کشور را زیر حملات شیمیایی قرار دادند و سرزمینهای فتح شده را از دست دادیم و امام راحل با جوانمردی خود شخصاً مسئولیت پذیرش قطعنامه ۵۹۸ را پذیرفت و این یادآوری برای دروغگویان لازم است تا از تاریخ جلوگیری شود. مبادا همان جنگ طلبان که غالباً در فکر قدرت یا کاسبان تحریم هستند، دوباره جنگ افروزی و فرصت سوزی کنند و کشور را از این فتح و عظمتی که به مدد الهی و همت فرزندان دلاور میهن کسب شده محروم سازند.