اولین تجربه سرمربی پرتغالی روی نیمکت رئال مادرید علی رغم نشانههای امیدوارکنندهای که در فاز هجومی داشت، ضعفهای دفاعی و چند چالش تاکتیکی را نیز نمایان ساخت. ژوزه مورینیو، نخستین دیدار تدارکاتی خود روی نیمکت رئال مادرید را با پیروزی پشت سر گذاشت. آنها در ورزشگاه آلفردو دیاستفانو با نتیجه ۴ بر ۱ لگانس را شکست دادند، اما فراتر از نتیجه، آنچه بیش از همه جلب توجه میکرد، شکل نمایش بازیکنان رئال تحت هدایت مورینیو حدودا پس از سیزده سال بود، انتقال سریع از دفاع به حمله و تلاش برای رسیدن به دروازه حریف با کمترین تعداد پاس. اولین آرایش مادریدی ها در "دی استفانو" همانطور که پیشبینی میشد, مورینیو، تیمش را با سیستم ۱ـ۳ـ۲ـ۴ به این ترتیب به میدان فرستاد. لونین درون دروازه قرار گرفت ، آسنسیو و دین هویسن زوج دفاع مرکزی بودند، ترنت الکساندر آرنولد و آلوارو کارراس در سمت راست و چپ خط دفاع بازی کردند، کاماوینگا و والورده به عنوان دو هافبک دفاعی ( double pivot) در میانه میدان قرار گرفتند با این تفاوت که کاپیتان آزادی عمل بسیار بیشتری نسبت به هافبک فرانسوی داشت. در فاز هجومی الکسیس سیریا و ماستانتوئونو به عنوان دو بال چپ و راست به کار گرفته شدند، ِاما هیچکدام نتوانستند انتظارات ژوزه را برآورده کنند، هرچند مهاجم آرژانتینی یکی از چهار گل را به نام خودش ثبت کرد، اما با فرم خوبش فاصله زیادی دارد، آردا گولر هم در پست شماره ده، پشت سر گونزالو گارسیا نقش طراحی حملات را بر عهده گرفته بود که به نظر می رسد در صورت ادامه این روند، تا پایان فصل رقابت جذابی با بلینگهام بر سر تصاحب این پست داشته باشد. گونزالو گارسیا هم نقش تنها مهاجم رئال را در این دیدار ایفا کرد. گونزالو و گولر؛ برندگان شب گونزالوی ۲۲ ساله در اواسط نیمه اول بار دیگر ثابت کرد، هر زمان فرصت بازی پیدا کند، میتواند پاسخ اعتماد کادر فنی را بدهد. او با یک فرار بموقع و کنترل عالی و ضربه چیپ تماشایی، دومین گل این دیدار را به زیبایی به ثمر رساند، گلی که کیفیت بالای این مهاجم جوان را به رخ کشید و ژوزه را برای حفظ یا فروش او مردد کرد. هرچند از ارسال طولی ترنت، نباید به سادگی گذشت. این در شرایطی است که احتمال جدایی او و پیوستن به فولام آن هم با مبلغی معادل هفتاد میلیون دلار هر لحظه بیشتر میشود. بسیاری از کارشناسان معتقدند حفظ چنین بازیکنی میتواند طی این فصل اهمیت زیادی داشته باشد؛ چرا که این تیم بعد از جدایی کریم بنزما، مهاجمی با چنین ویژگیهای فیزیکی او در اختیار ندارد. علاوه بر گونزالو ، آردا گولر نیز نمایش درخشانی داشت و با پاس گل زیبای خود برای والورده، بار دیگر نشان داد میتواند یکی از مهرههای مهم مورینیو در فصل آینده باشد. زوج او و امباپه بی شباهت به زوج اوزیل و کریستیانو در فصل قهرمانی لوس بلانکوس همراه با مورینیو نیست، فصلی که هنوز با صد و بیست و هفت گل، رکورد بیشترین گل زده در تاریخ لالیگا را به نام خود ثبت کرده است. ارزش این رکورد زمانی مشخص میشود که بدانید، مثلث ژاوی اینیستا و مسی نیز موفق به شکستن آن نشد. والورده و کاماوینگا، بازگشت به روزهای خوب! فدریکو والورده با بستن بازوبند کاپیتانی به عنوان اولین کاپیتان غیر اسپانیایی طی پنجاه سال گذشته، یکی از بهترین بازیکنان زمین بود او علاوه بر گلزنی، در تمام نقاط زمین حضوری مؤثر داشت تا نشان دهد، ناکامیهای اخیر در جام جهانی نتوانسته تاثیر بدی روی کیفیت او بگذارد. کاماوینگا نیز پس از یک فصل کابوس وار، نمایش امیدوارکنندهای ارائه داد و شاید بتواند دوباره جایگاهش را در ترکیب اصلی تثبیت کند، هرچند رقابت با شوامنی و احتمال جذب رودری، آینده او را همچنان در هالهای از ابهام نگه داشته است. خط دفاع، زنگ خطری که همچنان به صدا درمیآید با وجود پیروزی پرگل، مهمترین نگرانی مورینیو همچنان خط دفاعی است. لگانس هر بار که از پرس رئال عبور میکرد، به راحتی موقعیت گل میساخت و حتی پس از گل نخست، چند فرصت جدی برای به تساوی کشاندن بازی را از دست داد. زوج آسنسیو و دین هویسن هنوز نتوانستهاند اطمینان لازم را ایجاد کنند و مشکلات دفاعی فصل گذشته همچنان در این تیم پابرجاست. مصدومیت رائول آسنسیو که گفته میشود او را حدود یک ماه و نیم از میادین دور خواهد کرد، شرایط را برای مورینیو دشوارتر نیز کرده است. با توجه به مصدومیتهای همیشگی میلیتائو، جذب یک مدافع میانی طراز اول به غیر از کوناته، بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر میرسد. دو معمای بزرگ مورینیو مشکلات رئال در این فصل تنها به قلب دفاع محدود نمیشود. یکی از مهمترین چالشهای مورینیو در فصل آینده، متقاعد کردن کیلیان امباپه و وینیسیوس جونیور به مشارکت بیشتر در وظایف دفاعی خواهد بود. هر دو ستاره در فاز هجومی فوقالعاده هستند، اما عدم بازگشت به موقع آنها هنگام از دست رفتن توپ، میتواند تعادل تیم را بر هم بزند. این همان مشکلی است که لوئیس انریکه و ژابی آلونسو نیز نتوانستند برای آن راهحلی پیدا کنند و حالا مورینیو باید هرچه سریعتر برای آن چارهای بیندیشد. معمای آرنولد، حمله فوقالعاده، دفاع نگرانکننده با این حال مشکلات رئال تنها به خط دفاع محدود نمیشود . یکی دیگر از دغدغههای بزرگ مورینیو، فضای خالی پشت سر ترنت الکساندر آرنولد است. حتی مقابل لگانس نیز بارها حملات از سمت او طراحی شد و حریف توانست با استفاده از فضای پشت سر مدافع انگلیسی، دروازه رئال را تهدید کند. البته آرنولد در فاز هجومی بار دیگر کیفیت بالای خود را نشان داد و ارسال فوقالعاده او برای گل گونزالو گارسیا، یکی از زیباترین صحنههای مسابقه بود. همین تضاد میان تواناییهای هجومی و ضعفهای دفاعی، تصمیمگیری را برای مورینیو دشوار میکند. از سوی دیگر، حضور دنزل دومفریس نیز معادله سمت راست رئال را پیچیدهتر کرده است. یکی از پرسشهای بزرگ هواداران این است که مورینیو قصد دارد چگونه از آرنولد و دومفریس به صورت همزمان استفاده کند؛ آیا راهکاری تاک
