دانشمندان در ذرات میکروسکوپی باقیمانده از انفجار اتمی هیروشیما، آلیاژی سیلیکوندار با ساختاری ناشناخته پیدا کردهاند. به گزارش خبرآنلاین، وقتی بمب اتمی هیروشیما در سال ۱۹۴۵ منفجر شد، دما و فشار به حدی رسید که مواد اطراف در کسری از ثانیه ذوب و سپس خیلی سریع سرد شدند. حالا دانشمندان در ذرات بسیار ریز باقیمانده از آن انفجار، یک آلیاژ سیلیکوندار پیدا کردهاند که پیش از این گزارش نشده بود. بر اساس گزارش «gizmodo»، پژوهشگران این ذرات را از سواحل خلیج هیروشیما جمعآوری کردند و با میکروسکوپهای پیشرفته و پراش پرتو ایکس بررسی کردند. نتیجه نشان داد که ساختار این ماده با آلیاژهای شناختهشده تفاوت دارد. تیمی به سرپرستی لوکا بیندی، زمینشناس و بلورشناس دانشگاه فلورانس ایتالیا ذرات کروی و بسیار ریز را از سواحل خلیج هیروشیما بررسی کردند. در یکی از این ذرات، آلیاژی با ساختار بلوری غیرمعمول یافت شد که سرشار از سیلیکون، آهن، نیکل، آلومینیوم، کروم و چند عنصر دیگر است. نکته مهم این است که این عناصر در شرایط عادی معمولاً به ساختارهای سادهتر و پایدارتر تبدیل میشوند، اما در این نمونه، اتمها در یک شبکه مکعبی پیچیده و یکنواخت منجمد شدهاند. ساختاری که تاکنون شناخته نشده بود. این کشف نشان میدهد که انفجارهای هستهای میتوانند شرایطی ایجاد کنند که در آن مواد به شکلهایی غیرمعمول و بسیار نادر تشکیل شوند. دانشمندان میگویند چنین محیطهایی میتوانند به درک بهتر رفتار مواد در دما و فشار بسیار بالا کمک کنند. البته این ماده یک «عنصر جدید» نیست و فعلاً کاربرد صنعتی شناختهشدهای ندارد. اهمیت آن بیشتر در حوزه علم مواد و شناخت فرایندهای شدید فیزیکی است. چطور انفجار اتمی چنین آلیاژی ساخته است؟ دانشمندان میگویند انفجار هستهای محیطی ایجاد میکند که تقریباً غیرممکن است در آزمایشگاه بازسازی شود. دما برای لحظاتی به مقادیری نزدیک دمای سطح خورشید میرسد. موادی مانند فولاد، بتن، شیشه و خاک بخار میشوند. سپس همه چیز در کسری از ثانیه بهشدت سرد میشود. در این فرآیند فوقالعاده سریع، اتمها فرصت پیدا نمیکنند به حالت پایدار معمول خود برگردند.
