شبی که جنوب ایران با صدای انفجار و عبور جنگندهها به صبح رسید، بمپور یکی از تلخترین ساعات خود را تجربه کرد. حمله موشکی دشمن به پادگان ۳۸۸ ارتش، ۷ شهید و ۴۵ مجروح برجا گذاشت؛ حملهای که شاهدان از سرخ شدن آسمان، قطع برق و تلاش مردم و نیروهای امدادی برای نجات مجروحان آن روایت میکنند. یک خبرنگار بلوچتبار و از ساکنان بمپور، از نخستین لحظههای وقوع حادثه در نزدیکی پادگان ۳۸۸ ارتش روایت میکند؛ لحظاتی که به گفته او با صدای انفجار و پرواز جنگندهها آغاز شد. او به همشهری آنلاین میگوید: «در زمان وقوع نخستین انفجار، در صف جایگاه پمپ گاز محمدان بودم که حدود ۸ کیلومتر با پادگان فاصله دارد. از همان فاصله، انفجار را دیدم. آسمان برای لحظهای با موجی از نور قرمز روشن شد.» خالد بیابانی ادامه میدهد: «پس از انفجار نخست، برق پادگان قطع شد و خاموشی منطقه را فرا گرفت. سپس صدای جنگندهها را شنیدیم و انفجارهای بعدی یکی پس از دیگری رخ داد.» بیابانی با اشاره به موقعیت جغرافیایی پادگان میافزاید: «پادگان خارج از شهر بمپور قرار دارد و اطراف آن بیشتر دشت و بیابان است. این مجموعه، یک پادگان آموزشی است و کاربری لجستیکی گستردهای ندارد. بخش زیادی از محوطه پادگان را ساختمانها، مراکز آموزشی و منازل سازمانی تشکیل میدهد.» او درباره آخرین آمار شهدا و مجروحان این حادثه میگوید: «بر اساس پیگیریها، تاکنون ۷ نفر به شهادت رسیده و ۴۵ نفر نیز مجروح شدهاند. ۲ نفر از شهدا سرباز و اهل بمپور بودند و ۵ نفر دیگر از کارکنان پایور پادگان بودند. از میان مجروحان، ۳۰ نفر پس از درمان سرپایی ترخیص شدهاند و ۱۵ نفر همچنان در بیمارستان بستری هستند.» روایت نخستین ساعات حمله دشمن یکی از ساکنان بمپور نیز روایت خود از لحظات نخست حمله را برای همشهری آنلاین اینگونه بازگو میکند: «منزل ما در نزدیکی پادگان قرار دارد. حدود ساعت ۱۲:۳۰ بامداد چهارشنبه بود که با فاصلهای حدود ۱۵ ثانیه، صدای دو انفجار مهیب را شنیدیم. چند لحظه بعد، صدای جنگندهها در آسمان پیچید. از خانه بیرون دویدیم و ستون دود برخاسته از محل انفجار را دیدیم.» محمدیاسین جلالزهی میگوید محدوده هدف، تنها پادگان ۳۸۸ ارتش نبود. زاغه مهمات و قرارگاه شهید معمار نیز در همان محدوده قرار دارند. قرارگاه شهید معمار نیز در جریان جنگ تحمیلی سوم هدف حمله قرار گرفته بود. او با بیان اینکه ساعتی پس از انفجار خود را به آسایشگاه سربازان پادگان ۳۸۸ رسانده است، ادامه میدهد: «برق قطع شده بود و علاوه بر آسایشگاه، دو ساختمان اداری نیز تخریب شده بودند. مردم و نیروهای امدادی در تلاش بودند سربازان مجروح را از داخل آسایشگاه به بیرون منتقل کنند. برخی از سربازان نیز در همان لحظههای نخست انفجار موفق شدند از آسایشگاه خارج شوند و خود را به دشتهای اطراف پادگان برسانند و خوشبختانه آسیبی ندیدند.» او با اشاره به روند انتقال مجروحان میافزاید: «به دلیل نبود بیمارستان در بمپور، تعدادی از مجروحان به بیمارستان ایرانشهر منتقل شدند و برخی دیگر نیز با بالگرد به بیمارستان زاهدان انتقال یافتند.» جلالزهی در پایان درباره تعداد شهدا میگوید: «تا این لحظه، آمار شهدای حادثه ۷ نفر اعلام شده است که ۲ نفر از آنان اهل بمپور بودند و ۵ نفر دیگر از استانهای دیگر برای خدمت در این پادگان حضور داشتند.»