انگار صالح حردانی به همان مسیری میرود که هم پستیهای او در سمت راست استقلال قبلا رفتهاند. انگار جناح راست آبیها، مین گذاری شده و هر بازیکنی که این سمت از زمین بازی میکند، باید یک روزی منتظر انفجار مین و برخورد ترکش ناشی از آن باشد. انگار قرار نیست بازیکنان شاخص این پست، عاقبت بخیر شوند! مثلا جواد زرینچه که از نظر بسیاری، بهترین دفاع راست تاریخ است، از تیم قهرمان آسیا دور ماند. دوری یک ساله ای که به واسطه رفتن به تیم تازه تأسیس کشاورز، منجر به حسرت ابدی از دست دادن یک قهرمانی و نایب قهرمانی آسیا شد. زرینچه به استقلال بازگشت، در سالهای پایانی فوتبال در پست مدافع آخر بازی میکرد اما نتوانست به آرزوی خداحافظی از فوتبال با پیراهن تیم مورد علاقه اش برسد. یا محمد نوازی که سالها بعد اعتراف کرد به خاطر اختلاف با قلعه نویی، توسط او از استقلال کنار گذاشته شده بود. نوازی زمانی که به عنوان مربی به استقلال برگشت، در حالی برکنار شد که اسم حردانی وسط بود. شایعه شد که به خاطر تشر زدن بر سر صالح از استقلال اخراج شده است. همان طور که آخر داستان محمد نوازی به حردانی ختم شد، قصه رامین رضاییان هم با صالح به پایان رسید. رامین که در فصل گذشته توسط ساپینتو از تیم طرد شده بود، این فصل هم نتوانست برگردد و نام حردانی و آسانی در این ماجرا به اندازه خود رامین تکرار شد. حردانی اگر میدانست همین بلا به این زودی سر خودش میآید، شاید هیچ وقت آن گونه خوشحالی نمیکرد. عبدالقادر پوزیده| باشگاه خبرنگاران آزاد شما همراهان دستبهقلم خبرورزشی هم میتوانید برای ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، روی این لینک کلیک فرمایید.
