مونتهنگرو با سواحل بکر، کوههای چشمگیر و هزینههای پایینتر، به مقصد تازه و محبوب گردشگران اروپا تبدیل شده است. به نقل از traveloffpath؛ اروپا سالهاست با تصویر بلوارهای باشکوه پاریس، ویرانههای باستانی روم و سواحل آفتابگیر اسپانیا در ذهن مسافران نقش بسته است؛ مقصدهایی که دههها فهرست آرزوهای سفر را در غرب اروپا در اختیار داشتهاند و میلیونها نفر را به سوی بناهای نمادین و شهرهای پرجنبوجوش خود کشاندهاند. اما واقعیت تابستان در اروپای غربی برای بسیاری از مسافران چیزی جز شلوغی فشرده و قیمتهای سرسامآور نیست، و حالا جریان سفر آرامآرام در حال تغییر است. ممکن است در نگاه اول این نام کمی غافلگیرکننده باشد، اما دادههای سفر تصویر بسیار روشنی ارائه میکنند: مونتهنگرو با سرعتی چشمگیر در حال محبوب شدن است و این شتاب همچنان رو به افزایش است. این کشور با وجود وسعت اندکش، حجم حیرتانگیزی از زیبایی طبیعی را در خود جا داده؛ جایی که قلههای کوهستانی عظیم و دندانهدار مستقیم در آبهای آرام و شفاف شبیه فیورد فرو میروند و شهرهای قرونوسطاییِ دیوارکشیشده، انگار از دل یک صحنه سینمایی بیرون آمدهاند. همه اینها در کنار فرهنگی صمیمی، آرام و بیتکلف قرار گرفته است؛ فرهنگی که در مقایسه با اقامتگاههای بیشازحد صیقلخورده و تجاریشده غرب، مونتهنگرو را هنوز خام، اصیل و کاملا در دسترس نگه داشته است. از نظر اقتصادی هم این کشور برای گردشگران وسوسهکننده است. در مونتهنگرو میتوان آپارتمانی با منظره دریا را با کسری از هزینهای که آن سوی آب، در ایتالیا، پرداخت میکنید اجاره کرد و وعدههای غذایی محلی و تازه با حجمهای بسیار زیاد نیز بهزحمت اثری بر بودجه روزانه میگذارند. همین ترکیبِ اصالت، مناظر تماشایی و ارزش بالا در برابر هزینه، دلیل مهمی است که نام این کشور را در میان محبوبترین انتخابهای تازه سفر در اروپا بالا کشیده است. یکی از جذابترین مزیتهای مونتهنگرو، عبور از هرجومرج سیستم تازه ورودی و خروجی اروپا، یعنی ایایاس است. امسال در سراسر قاره خبرهای شلوغی و تاخیرهای گسترده ناشی از اجرای این پروتکل دیجیتال مرزی را شنیدهاید؛ سامانهای که در کنترل گذرنامه، صفهای طولانی و معطلیهای چندساعته برای ورود به بسیاری از کشورهای محبوب اروپای غربی ایجاد کرده است. مونتهنگرو اما از این سیستم استفاده نمیکند و همین موضوع آن را به یک میانبُر واقعی برای سفر تبدیل میکند. کافی است فرود بیایید، یک مُهر سنتی و سریع در گذرنامه بگیرید، چمدانها را تحویل بگیرید و بیدرنگ تعطیلاتتان را آغاز کنید، در حالی که بخش بزرگی از اروپا هنوز پشت صفهای ترمینال مانده است. اگر در جستوجوی تصویری از مونتهنگرو باشید، احتمالا خیلی زود عکسهای خلیج کوتور را میبینید؛ آبراههای خیرهکننده که اغلب از آن بهعنوان یکی از زیباترین بندرهای طبیعی اروپا یاد میشود. این پهنه آبی با معماری سنگی کهن و رشتهکوههای بلند و تیرهرنگی که از هر سو آن را دربر گرفتهاند، واقعا نفس را در سینه حبس میکند. با این حال، باید صادق بود: راز این مقصد تا حدی برملا شده و بخش اصلی خلیج کوتور حالا به مرکز تجمع کشتیهای کروز غولپیکر تبدیل شده است. در عمل، بسیاری از مسافران پیشرو بهجای درگیر شدن با ترافیک بندر، ماشین کرایه میکنند و کمی آنسوتر از خلیج، راهی شهرهای کوچک و رویاییتری مثل پراست میشوند. این شهر همان چشماندازهای درخشان آبی را دارد، اما با کسری از ازدحام. میتوان با قایق کوچک به جزیره نمادین بانوی صخرهها رفت، کنار آب یک ناهار دریایی تازه و فوقالعاده خورد و واقعا صدای فکر کردن خود را شنید. اگر هم مقصد نهاییتان یک فرار ساحلی تمامعیار باشد، باید به جنوب و نزدیکی مرز آلبانی بروید؛ جایی که شهر اولتسینی با حالوهوای کاملا مدیترانهای، طولانیترین نوار ساحلی شنیِ سراسر دریای آدریاتیک را در خود جای داده است. اولتسینی بسیار مقرونبهصرفه است، از هجوم کشتیهای غولپیکر کاملا دور مانده و برای یک روز آرام و بیدغدغه کنار ساحل عالی است. در آنجا همان آبهای گرم، تختهای آفتابگیر و کوکتلهای ساحلی را دارید، اما نصف قیمت میپردازید و در عین حال جایی برای دراز کشیدن روی شنها هم پیدا میکنید. همین دسترسیپذیری و آرامش، این شهر را به یکی از جذابترین گوشههای ساحلی کشور تبدیل کرده است. با این حال، بزرگترین اشتباه مسافران در مونتهنگرو آن است که فقط در ساحل بمانند. نام این کشور در واقع به معنای «کوه سیاه» است و بخش داخلی آن جایی است که مونتهنگرو واقعا میدرخشد و خود را بهعنوان یک مقصد طبیعتگردی در سطح جهانی نشان میدهد. تنها با چند ساعت رانندگی میتوان از سواحل گرم به پارک ملی دورمیتور رسید؛ جایی که برای دوستداران طبیعت یک بهشت تمامعیار است و عملا از موج گردشگری ساحلی جدا مانده است. در دورمیتور میتوان دور قلههای عظیم پیادهروی کرد، جنگلهای عمیق کاج را کاوش کرد یا در دره رودخانه تارا به رفتینگ آبهای خروشان پرداخت. این دره با عمقی بیش از هزار و سیصد متر، دومین دره عمیق جهان است و فقط گرند کنیون از آن عمیقتر است. آب رودخانه آبیِ درخشان و یخگون است و شناور شدن در میان صخرههای بلند و دیوارههای سنگی تجربهای فراموشنشدنی میسازد. یک روز دیگر میتواند به گشتوگذار در دریاچه اسکادار بگذرد؛ بزرگترین دریاچه بالکان که پناهگاهی واقعی برای حیات وحش است و برخی از بهترین و بکرترین بوتیکوینریهای منطقه را در خود دارد. در اینجا میتوان روی تراسی ساکت نشست، یک لیوان از شراب قرمز محلی وِراناک را مزهمزه کرد و به آبِ آینهگون دریاچه خیره شد، بیآنکه حتی یک جمعیت مزاحم در اطراف دیده شود. همین ترکیبِ طبیعت، آرامش و طعمهای محلی، لایه دیگری به جذابیت این کشور اضافه میکند. در نهایت، موج مونتهنگرو همین حالا در حال رخ دادن است. این کشور از سایه همسایگان مشهورش بیرون آمده و ثابت میکند که هنوز
کجارو
کجاروکجارو