پرسپولیس در شاخص ترکیبی عملکرد تیمهای لیگ برتر صدرنشین است، اما کارنامه فنی سرخپوشان چند نقطه ضعف آشکار هم دارد. به گزارش "ورزش سه"، برای شناخت پرسپولیس مهدی تارتار، تماشای جدول لیگ کافی نیست. جدول نتایج میگوید سرخپوشان در رتبه سوم امتیاز قرار دارند، اما وقتی پای جزئیات فنی به میان میآید، تصویر دیگری شکل میگیرد. در رتبهبندی ارائهشده از شاخصهای عملکردی، پرسپولیس بالاتر از تمام رقبا ایستاده و رتبه نخست شاخص ترکیبی را به خود اختصاص داده است. این صدرنشینی از دل کارنامهای بیرون آمده که در بخش هجومی، نمرههای درخشانی دارد. پرسپولیس هم در امید گل اول است و هم در گل زده. در رساندن توپ به محوطه جریمه حریف هم جزو بهترینهاست و هنگام تغییر وضعیت از دفاع به حمله، بالاترین جایگاه را دارد. اعدادی که نشان میدهند تیم تارتار برای تهدید دروازه رقبا، ابزارهای مؤثری در اختیار داشته است. با این حال، کافی است در همین ردیف آماری کمی جلوتر برویم تا به رتبههای شانزدهم و هجدهم برسیم! فاصلهای چشمگیر که جذابیت بررسی این پرسپولیس را بیشتر میکند. تیمی که در ارزیابی کلی صدرنشین شده، در بعضی بخشها هنوز جای پیشرفت زیادی دارد و کنار هم قرار گرفتن این قوتها و ضعفها، تصویری دقیقتر از شروع فصل سرخپوشان میسازد. حمله: صدرنشینی با پشتوانه موقعیت مهمترین امتیاز کارنامه پرسپولیس، همراهی رتبه نخست امید گل با رتبه نخست گل زده است. امید گل، کیفیت موقعیتهای گلزنی را ارزیابی میکند و صدرنشینی در آن نشان میدهد سرخپوشان از نظر فرصتهایی که ساختهاند، جایگاه برجستهای دارند. بنابراین، رتبه اول گلزنی آنها با حضور در صدر شاخص خلق موقعیت همراه شده است. البته برای اینکه مشخص شود پرسپولیس بیشتر یا کمتر از کیفیت فرصتهایش گل زده، باید عدد واقعی امید گل را با تعداد گلها مقایسه کرد. این جدول رتبهها را نشان میدهد، اما همین رتبهها نیز از یک نقطه قوت روشن خبر میدهند: تیم تارتار هم موقعیت ساخته و هم در گلزنی جزو موفقترینها بوده است. راه رسیدن به دروازه را بلدند پرسپولیس در رساندن توپ به باکس حریف دوم است، در شاخص حمله نیز رتبه دوم را دارد و در خطشکنی سوم شده است. این سه جایگاه، بخش دیگری از کیفیت هجومی سرخپوشان را توضیح میدهند. تیم تارتار در عبور دادن توپ از خطوط حریف و رساندن آن به محوطه جریمه، میان تیمهای بالای جدول قرار دارد. رتبه سوم مالکیت توپ هم به این مجموعه اضافه میشود. پرسپولیس در کنار سهم بالای خود از مالکیت، در شاخصهای پیشروی و موقعیتسازی نیز جایگاه خوبی گرفته و حضورش در جمع تیمهای برتر هجومی به یک مؤلفه محدود نیست. تخصص ویژه: انتقال از دفاع به حمله یکی از جذابترین رتبههای پرسپولیس، عدد یک مقابل «انتقال مثبت» است. این شاخص به عملکرد تیم پس از بازپسگیری توپ و تغییر وضعیت از دفاع به حمله مربوط میشود و سرخپوشان در آن بهترین جایگاه لیگ را دارند. این رتبه، اهمیت لحظات پس از توپگیری را در بازی پرسپولیس برجسته میکند. تیم تارتار در این ارزیابی توانسته از تغییر مالکیت به سود خود استفاده کند. رتبه چهارم توپ دوم هجومی هم مکمل همین تصویر است و نشان میدهد سرخپوشان در تصاحب توپهای برگشتی هنگام حمله و فراهم کردن فرصت ادامه فشار، جایگاه مناسبی دارند. دفاع: کارنامه خوب، با فرصت بهتر شدن رتبه دوم در شاخص خطشکنی حریفان و رتبه سوم در امید گل حریفان، از نقاط مثبت کارنامه دفاعی پرسپولیس هستند. سرخپوشان در این رتبهبندی، هم در محدود کردن عبور رقبا از خطوط خود و هم در کنترل کیفیت فرصتهای آنها، میان تیمهای برتر قرار گرفتهاند. پرسپولیس در گل خورده نیز سوم است، اما در شاخص حمله حریفان رتبه ششم و در انتقال منفی رتبه هفتم را دارد. بنابراین، عملکرد دفاعی این تیم در همه بخشها به یک اندازه برجسته نیست. بهخصوص در تغییر وضعیت پس از از دست دادن توپ، جایگاه سرخپوشان با رتبه نخست آنها در انتقال مثبت فاصله دارد. معمای مالکیت سوم و حفظ توپ شانزدهم! یکی از عجیبترین بخشهای این جدول، فاصله رتبه پرسپولیس در مالکیت و حفظ توپ است. سرخپوشان در اولی سوم هستند و در دومی شانزدهم. دو عددی که در نگاه نخست متناقض به نظر میرسند، اما به دو ارزیابی متفاوت مربوط میشوند. مالکیت، سهم تیم از در اختیار داشتن توپ را نشان میدهد، در حالی که شاخص حفظ توپ به چگونگی نگه داشتن و ادامه مالکیت مربوط است. بدون جزئیات روش محاسبه، نمیتوان علت دقیق این فاصله را مشخص کرد، اما رتبه شانزدهم نشان میدهد پرسپولیس در ارزیابی حفظ توپ، به اندازه دیگر بخشهای بازی با توپ موفق نبوده است. ایستگاهیها: پایینترین رتبه در کارنامه تارتار عدد هجده مقابل ایستگاهی هجومی، بیش از هر رتبه دیگری در ردیف پرسپولیس جلب توجه میکند. تیمی که در امید گل و گل زده صدرنشین است، در ارزیابی ایستگاهیهای هجومی پایینترین جایگاه را دارد. این تفاوت، یکی از مشخصترین زمینههای بهبود را پیش روی کادر فنی قرار میدهد. پرسپولیس در ایستگاهی دفاعی هم دهم است تا این بخش از بازی، در مجموع میان نقاط قوت آماری سرخپوشان قرار نگیرد. ارتقای عملکرد در ضربات شروع مجدد میتواند برای تیمی که در بسیاری از شاخصهای هجومی رتبه بالایی دارد، یک امکان تازه برای پیشرفت باشد. نبردها: روی هوا بهتر از زمین سرخپوشان در نبرد هوایی موفق پنجم هستند، اما در نبرد زمینی موفق رتبه نهم را دارند. این تفاوت نشان میدهد جایگاه نسبی پرسپولیس در رقابتهای هوایی بهتر از دوئلهای زمینی بوده است. رتبه پنجم در توپگیری از حریف و توپ دوم دفاعی نیز بخش دیگری از این کارنامه را تکمیل میکند. پرسپولیس در این دو مؤلفه به جمع تیمهای بالای جدول رسیده، هرچند هنوز با بهترین رتبه فاصله دارد. صدرنشین فنی، با چند مأموریت مشخص پرسپولیس در نهایت با کنار هم قرار گرفتن این شاخصها و براساس وزندهی مدل ارائهشده، رتبه نخست شاخص ترکیبی را گرفته است. پشتوانه اصلی این جایگاه
