سرعت به خواب رفتن میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره سلامت بدن در اختیار بگذارد. بیشتر آمریکاییها میگویند هنگام شب برای به خواب رفتن مشکل دارند، در حالی که برخی دیگر تنها در عرض چند دقیقه به خواب فرو میروند. به گفته متخصصان، مدت زمانی که طول میکشد تا فرد به خواب برود میتواند نکات زیادی درباره سرعت به خواب رفتن میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره سلامت بدن در اختیار بگذارد. بیشتر آمریکاییها میگویند هنگام شب برای به خواب رفتن مشکل دارند، در حالی که برخی دیگر تنها در عرض چند دقیقه به خواب فرو میروند. به گفته متخصصان، مدت زمانی که طول میکشد تا فرد به خواب برود میتواند نکات زیادی درباره وضعیت جسمی و روانی او آشکار کند. اما چه بازه زمانی برای به خواب رفتن، طبیعی و مناسب محسوب میشود؟ بر اساس توضیحات میشل درروپ، متخصص طب رفتاری خواب در کلینیک کلیولند، افراد معمولاً باید بین ۱۰ تا ۲۰ دقیقه پس از رفتن به رختخواب به خواب بروند. البته این زمان در همه افراد یکسان نیست و ممکن است بسته به شرایط هر فرد متفاوت باشد. میشل درروپ توضیح داد که سریعتر به خواب رفتن همیشه نشانه بهتری نیست، زیرا اگر فرد در کمتر از یک دقیقه به خواب برود، این موضوع میتواند بیانگر کمبود خواب یا وجود یک اختلال زمینهای مرتبط با خواب باشد. سرعت بسیار زیاد به خواب رفتن ممکن است نشان دهد که بدن به دلیل نداشتن خواب کافی دچار خستگی و فرسودگی شده است. بخش زیادی از مردم آمریکا به میزان خواب توصیهشده یعنی هفت تا نه ساعت در شبانهروز دست پیدا نمیکنند؛ مقداری که برای حفظ سلامت مطلوب ضروری دانسته میشود. خواب ناکافی میتواند با نشانههایی مانند خوابآلودگی در طول روز، کاهش تمرکز، کند شدن واکنشهای جسمی و نوسانات مکرر خلقوخو همراه باشد. دانشکده پزشکی هاروارد هشدار داده که کمبود مزمن خواب در درازمدت میتواند خطر بروز مشکلاتی مانند چاقی، دیابت، بیماریهای قلبیعروقی و حتی مرگ زودرس را افزایش دهد. اما فقط سریع خوابیدن نیست که میتواند نشانه مشکل باشد؛ طولانی شدن زمان به خواب رفتن نیز ممکن است از وجود مسائل مرتبط با سلامت حکایت کند. این وضعیت میتواند نشان دهد که فرد به بیخوابی مبتلا است؛ اختلالی که متخصصان معتقدند بین ۲۵ تا ۳۰ میلیون آمریکایی با آن درگیر هستند. بیخوابی نوعی اختلال خواب است که اغلب در اثر استرس ایجاد میشود، اما در موارد مزمن میتواند با بیماریهای طولانیمدت از جمله اختلالات تنفسی، مشکلات دستگاه گوارش یا بیماریهای عصبی ارتباط داشته باشد. خالد المدهون، پزشک متخصص طب خواب در هنری فورد هلث، در گفتوگو با انجمن پزشکی آمریکا توضیح داد که برخی افراد در شب به سندرم پای بیقرار مبتلا هستند و همین مسئله باعث بیخوابی آنها میشود. گروهی دیگر ممکن است دچار آپنه خواب باشند که در ایجاد بیخوابی نقش دارد. برخی نیز از اختلال کابوس رنج میبرند یا با مشکلاتی مانند اضطراب و افسردگی دستوپنجه نرم میکنند. او گفت افرادی که افسردگی دارند معمولاً دو تا سه برابر بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به بیخوابی قرار میگیرند. افراد سالمند به دلیل آنکه بیشتر با بیماریهای مزمن مواجه هستند، معمولاً مشکلات خواب بیشتری را تجربه میکنند. همچنین زنان نیز به علت تغییرات و تأثیرات هورمونی بیش از مردان در معرض اختلالات خواب قرار دارند. طبق اعلام مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا، بیخوابی در طول زمان میتواند احتمال ابتلا به بیماری قلبی، فشار خون بالا و دیابت را افزایش دهد. بیخوابی در بلندمدت خطر ابتلا به بیماریهای قلبی، فشار خون بالا و دیابت را بیشتر میکند. راهکارهایی برای بهبود کیفیت خواب وجود دارد، اما معمولاً این روشها نتیجه فوری و یکشبه به همراه ندارند. کلینیک کلیولند توصیه میکند که افراد دستکم ۳۰ دقیقه پیش از خواب از استفاده از صفحهنمایشها خودداری کنند تا مغز فرصت آرام شدن پیدا کند. همچنین خنک و تاریک نگه داشتن اتاق خواب میتواند عوامل مزاحم را کاهش دهد و پایبندی به یک برنامه منظم خواب نیز به بدن کمک میکند زمان استراحت را بهتر تشخیص دهد. اگر فرد حداقل سه شب در هفته و به مدت سه ماه یا بیشتر در به خواب رفتن مشکل دارد، ممکن است به بیخوابی مزمن مبتلا شده باشد. میشل درروپ میگوید در چنین شرایطی بهتر است فرد با پزشک مشورت کند تا علت اصلی این مشکل مشخص شود. او در ادامه تأکید کرد که باید به خواب به دید یک سرمایهگذاری نگاه شود. خواب تأثیر بسیار بزرگی بر کیفیت زندگی روزمره و سلامت عمومی دارد. به همین دلیل نباید از میزان خواب موردنیاز کاست یا نشانههای کمبود خواب را نادیده گرفت.
دیجینوی
دیجینویدیجینوی