به گزارش فوتبال ۳۶۰، از قلب آفریقا، جایی که جنگلهای بیانتها به رودخانههای خروشان میرسند و طبیعت هنوز فرمانروای اصلی سرزمین است، داستان جمهوری دموکراتیک کنگو آغاز میشود؛ کشوری که شکلگیری آن تنها یک رخداد سیاسی نبود، بلکه روایتی پر فراز و نشیب از استعمار، مقاومت، انقلاب و بازتعریف هویت ملی به شمار میرود. این سرزمین پهناور از قرنها پیش مورد طمع قدرتهای بزرگ قرار داشت، اما نقطه عطف تاریخ آن به سال ۱۸۸۵ بازمیگردد؛ زمانی که لئوپولد دوم، پادشاه بلژیک، کنگو را تحت عنوان «ایالت آزاد کنگو» به مالکیت شخصی خود درآورد. تصمیمی که یکی از تاریکترین فصلهای استعمار در تاریخ آفریقا را رقم زد. میلیونها نفر در جریان بهرهکشی بیرحمانه از منابع طبیعی، بهویژه لاستیک و عاج، قربانی شدند و نام کنگو به نمادی از رنج و سرکوب تبدیل شد. شدت خشونتها و فشارهای بینالمللی سرانجام دولت بلژیک را وادار کرد در سال ۱۹۰۸ این سرزمین را از مالکیت شخصی پادشاه خارج کرده و به مستعمره رسمی «کنگوی بلژیک» تبدیل کند. با این حال، حتی در دل آن سالهای سخت، بذرهای هویت ملی و آگاهی سیاسی آرامآرام جوانه زدند؛ نسلی از روشنفکران و آزادیخواهان شکل گرفت که دیگر حاضر نبودند ثروت و سرنوشت کشورشان در اختیار قدرتهای خارجی باقی بماند. سرانجام در ۳۰ ژوئن ۱۹۶۰، پرچم استقلال بر فراز پایتخت به اهتزاز درآمد و جمهوری کنگو به عنوان کشوری مستقل متولد شد. اما استقلال پایان بحرانها نبود؛ این کشور در دهههای بعد بارها دستخوش تغییرات سیاسی شد و حتی در دوران حکومت موبوتو سسه سکو نام «زئیر» را بر خود دید. با سقوط حکومت او در مه ۱۹۹۷، نام تاریخی «جمهوری دموکراتیک کنگو» بار دیگر احیا شد و فصل تازهای از تاریخ این کشور آغاز شد. اما آنچه کنگو را از بسیاری از کشورهای جهان متمایز میکند، تنها تاریخ سیاسی آن نیست. در اعماق جنگلهای بارانی حوزه کنگو، جایی که نور خورشید به سختی از میان شاخوبرگ درختان عبور میکند، نبردی دائمی برای بقا جریان دارد. اینجا، هر موجود زندهای از بزرگترین پستانداران گرفته تا کوچکترین حشرات، بخشی از چرخهای بیپایان از رقابت و زندگی است. بر دامنههای مهآلود رشتهکوههای پارک ملی ویرونگا، گوریلهای کوهستانی زندگی میکنند؛ گونهای که سالها در آستانه انقراض قرار داشت. این حیوانات آرام و باشکوه نهتنها با تهدید شکارچیان و قاچاقچیان روبهرو بودهاند، بلکه در میانه جنگها و درگیریهای مسلحانه منطقه نیز گرفتار شدهاند. بقای آنها تا حد زیادی مدیون محیطبانانی است که هر روز جان خود را برای حفاظت از این میراث طبیعی به خطر میاندازند. چند کیلومتر آنسوتر اما داستان متفاوتی در جریان است؛ داستان ارتشهای میلیون نفری «مورچههای راننده». کلونیهایی که گاه بین شش تا ده میلیون عضو دارند و هنگام حرکت، هر موجود زندهای را از مسیر خود کنار میزنند. قدرت و نظم این لشکرهای کوچک به اندازهای است که حتی حیوانات بزرگ و انسانها نیز ناچار میشوند مسیر خود را تغییر دهند. با این حال، همین مورچهها نقش مهمی در پاکسازی طبیعت از آفات و حشرات ایفا میکنند و بخشی جداییناپذیر از اکوسیستم کنگو به شمار میروند. میان تراژدی گوریلهای کوهستانی و قدرت خیرهکننده لشکر مورچهها، جمهوری دموکراتیک کنگو به صحنهای کمنظیر از نبرد دائمی برای بقا تبدیل شده است؛ سرزمینی که در آن تاریخ، طبیعت و انسان به شکلی عجیب در هم تنیدهاند و هر گوشهاش روایتی برای گفتن دارد. و حالا، پس از عبور از تاریخ پرحادثه این کشور و شگفتیهای طبیعیاش، وقت آن رسیده که به محبوبترین موضوع ممکن برسیم؛ فوتبال. جایی که تیم ملی جمهوری دموکراتیک کنگو امیدوار است در جام جهانی ۲۰۲۶، فصل تازهای به تاریخ این کشور اضافه کند. جمهوری دموکراتیک کنگو برای رسیدن به جام جهانی ۲۰۲۶ مسیر آسانی در پیش نداشت. آنها در مرحله مقدماتی آفریقا در گروهی قرار گرفتند که سنگال، یکی از قدرتهای بزرگ قاره، مهمترین رقیبشان بود. کنگوییها عملکردی درخشان داشتند و تا هفتههای پایانی شانه به شانه سنگال پیش رفتند، اما در نهایت با ۲۲ امتیاز کار خود را به پایان رساندند و پشت سر سنگالی قرار گرفتند که دو امتیاز بیشتر جمع کرده بود. اگر لغزش برابر سودان با یک تساوی یا شکست همراه نمیشد، شاید امروز داستان صعود مستقیم آنها به جام جهانی روایت میشد. اما رؤیای جام جهانی هنوز زنده بود. کنگو به مرحله پلیآف آفریقا راه یافت؛ جایی که چهار تیم برای کسب سهمیه حضور در پلیآف بینقارهای رقابت میکردند. در یک سوی جدول، جمهوری دموکراتیک کنگو مقابل کامرون قرار گرفت و در سوی دیگر نیجریه و گابن به مصاف هم رفتند. نبرد با کامرون تا واپسین ثانیهها گره خورده بود و به نظر میرسید بازی به وقتهای اضافه کشیده شود، اما چنسل امبمبا در دقیقه ۱+۹۰ خود را به قهرمان کشورش تبدیل کرد و با گل سرنوشتساز خود، کنگو را راهی فینال پلیآف آفریقا کرد. در دیدار نهایی، کنگوییها برابر نیجریه قرار گرفتند؛ تیمی پر از ستاره و یکی از مدعیان سنتی فوتبال آفریقا. مسابقهای نفسگیر که در پایان ۹۰ دقیقه با تساوی ۱-۱ خاتمه یافت و سرنوشت آن به ضربات پنالتی کشیده شد. در آنجا نیز درامی دیگر رقم خورد؛ جایی که ضربه آخر را باز هم چنسل امبمبا به گل تبدیل کرد تا جمهوری دموکراتیک کنگو با پیروزی ۴ بر ۳، گام آخر را به سوی جام جهانی بردارد. در پلیآف بینقارهای، جامائیکا با عبور از نیوکالدونیا به عنوان نماینده منطقه آمریکای شمالی و کارائیب راهی دیدار نهایی شده بود. بازی در فضایی برگزار شد که بیشتر سکوها در اختیار هواداران جامائیکایی قرار داشت و کنگو عملاً در زمین حریف به میدان رفته بود. مسابقه تا وقتهای اضافه ادامه پیدا کرد و همهچیز به سمت ضربات پنالتی پیش میرفت، اما در دقیقه ۱۰۰ اکسل توانزبه لحظهای تاریخی را رقم زد. مدافع باتجربه کنگو با گل سرنوشتساز خود، پیروزی را برای کشورش به ارمغان آورد و جمهوری دموکراتی
فوتبال ۳۶۰
فوتبال ۳۶۰فوتبال ۳۶۰