رزماری کلانیک، عضو موسسه دیفنس پرایوریتیز درمورد محاصره عربستان توسط یمن: چیزی که اهمیت دارد فقط از دست رفتن صادرات نفت از بندر ینبع نیست؛ بلکه از دست رفتن واردات غلات عربستان و کشور‌های خلیج فارس از مسیر دریای سرخ است/ این همان راهبردی است که آمریکا تلاش می‌کند با آن ایران را تحت فشار قرار دهد

رزماری کلانیک، عضو ارشد موسسه دیفنس پرایوریتیز درمورد محاصره عربستان توسط یمن نوشت: این رویکرد هدفمند به نظر من نشان میدهد که ایران و حوثیها تلاش دارند سطح تشدید تنش را کنترل کنند؛ یعنی ضمن نشان دادن خویشتنداری نسبی، این پیام را منتقل کنند که در صورت گسترش بیشتر درگیری، توانایی هدف قرار دادن تمام کشتیرانی را نیز در اختیار دارند. رزماری کلانیک، عضو ارشد موسسه دیفنس پرایوریتیز نوشت: واکنشهای سریع به محاصره عربستان سعودی توسط حوثیها امروز صبح، درست پیش از باز شدن بازارهای آمریکا، اعلام شد. به گزارش «انتخاب»، او ادامه داد: چیزی که اهمیت دارد فقط از دست رفتن صادرات نفت از بندر ینبع نیست؛ بلکه از دست رفتن واردات غلات عربستان سعودی و کشورهای شورای همکاری خلیج فارس از مسیر دریای سرخ نیز اهمیت دارد. بهطور کلی، ایران و حوثیها اقتصاد عربستان را با همان نوع جنگ اقتصادی گستردهای تهدید میکنند که آمریکا از طریق محاصره خود علیه ایران اعمال میکند. در دریای سرخ، عربستان پنج بندر اصلی دارد. از شمال به جنوب عبارتاند از: ضُبا ینبع ملک عبدالله جده جازان بنادر جنوبی بیشتر در معرض حملات حوثیها قرار دارند. بندر ینبع حدود ۴.۵ میلیون بشکه نفت در روز را وارد بازارهای جهانی میکند. اگر حملات حوثیها باعث توقف فعالیت این بندر برای مدت قابل توجهی شود، طبیعتاً ضربه بزرگی به بازارهای نفت وارد خواهد شد. اما از زمانی که جنگ ایران باعث بسته شدن تنگه هرمز شده، سواحل دریای سرخ عربستان اهمیت بسیار بیشتری پیدا کردهاند؛ زیرا کالاهای خشک مانند گندم، برنج، کالاهای مصرفی و سایر اقلام ضروری از این مسیر نه فقط به بازار عربستان، بلکه به دیگر کشورهای خلیج فارس نیز وارد میشوند. عربستان ذخایر عظیمی از گندم دارد؛ به اندازهای که برای ۴ تا ۶ ماه مصرف عادی کافی است. اما این کشور ذخایر بزرگی از برنج یا غلات خوراک دام ندارد؛ بنابراین برخی اقلام اصلی غذایی و همچنین تولید لبنیات و گوشت ممکن است بیشتر تحت تأثیر قرار بگیرد. البته بسیار بعید است که مردم عربستان یا کشورهای خلیج فارس حتی در صورت محدود شدن واردات غذا برای چند ماه، با قحطی مواجه شوند. اما زندگی برای ساکنان این کشورها دشوارتر خواهد شد. کمبود کالا باعث افزایش تورم داخلی خواهد شد؛ قیمت مواد غذایی و کالاهای مصرفی بالا خواهد رفت و فشار بیشتری بر دولتها وارد خواهد کرد تا سیاستهای خود را تغییر دهند. آیا این وضعیت آشنا به نظر میرسد؟ بار دیگر، این همان راهبرد اساسیای است که آمریکا تلاش میکند با آن ایران را تحت فشار قرار دهد؛ هرچند تاکنون موفقیت چندانی نداشته است. یک نکته دیگر: قابل توجه است که این محاصره مشخصاً عربستان سعودی را هدف قرار داده، نه کشتیرانی بینالمللی در مسیر تنگه بابالمندب. این رویکرد هدفمند به نظر من نشان میدهد که ایران و حوثیها تلاش دارند سطح تشدید تنش را کنترل کنند؛ یعنی ضمن نشان دادن خویشتنداری نسبی، این پیام را منتقل کنند که در صورت گسترش بیشتر درگیری، توانایی هدف قرار دادن تمام کشتیرانی را نیز در اختیار دارند.