در مورد یک سرباز واقعی صحبت میکنیم؛ بازیکنی که همیشه خودش را وقف لباس تیم ملی کرده است. به گزارش "ورزش سه"، از همان ابتدا نام احسان حاجصفی در ترکیب سپاهان را در فصلی شنیدیم که لقب یکی از عجیبترین فصول تاریخ فوتبال ایران را به خود اختصاص داده است؛ جایی که سپاهان در ثانیههای پایانی و در دقیقه ۹۶، عنوان قهرمانی لیگ را به پرسپولیس واگذار کرد و به عنوان نایب قهرمانی رضایت داد. ظهور با درخشش در مقابل استقلال تحت هدایت فیروز کریمی و در نهایت گلزنی در مقابل پرسپولیس در همان مسابقه تاریخی در ۲۸ اردیبهشت سال ۱۳۸۷. احسان حاجصفی دقایقی بعد از گل تماشایی محسن خلیلی، در محوطه جریمه صاحب توپ شده و با یک ضربه زمینی از زیر دستان مهدی واعظی، گل تساوی را به ثمر رساند. اما در نهایت سپاهان در آخرین ثانیه آن بازی شکست خورده و جام قهرمانی را به پرسپولیس واگذار کرد. یک ماه بعد اولین بازی ملی احسان حاجصفی برابر تیم ملی زامبیا رقم خورد؛ جایی که او در همان مسابقه دو پاس گل ارسال کرد و حالا بعد از ۱۸ سال همچنان جایگاه او در تیم ملی محفوظ مانده است. ۱۸ سال، باور میکنید؟ ۱۸ سال یعنی همبازی بودن با نفراتی مانند وحید هاشمیان و مهدی مهدویکیا و جواد نکونام تا امروز و بازی کردن در کنار بازیکنان جوانی مثل آریا یوسفی و محمدمهدی زارع و کسری طاهری. در این حد فاصل طولانی ظهور این دو نسل، یک نام همیشه در ترکیب تیم ملی ثابت باقی مانده است؛ احسان حاجصفی. بعد از تجربه بازی در جام باشگاههای جهان با سپاهان، موعد فتح عناوین قهرمانی در لیگ برتر فرا رسید. دو قهرمانی با لباس زرد سپاهان و در ادامه بازی در خارج از ایران برای مدتی طولانی. احسان حاجصفی در چهار جام جهانی متوالی به میدان رفته و از این حیث، پرافتخارین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران لقب گرفته است. همین عدد در مقابل نام او برای سابقه حضور در جام ملتهای آسیا نیز میدرخشد و همکاری با این همه سرمربیان در رده ملی و باشگاهی، موید آن است که این بازیکن تقریباً نظر هر سلیقه متفاوتی را به خود جلب کرده است. علیرغم حدود دو سال ملی و بعد از بازگشت دوباره به ابگ ایران، باز هم شاهد دعوت شدن احسان حاجصفی به رختکن تیم ملی و در نهایت رسیدن به رکورد تاریخی و بی نظیر ۱۵۰ بازی برای او بودیم. مدافع-هافبکی که نه در استقلال بازی کرد و نه در پرسپولیس و البته چند بار تا آستانه پوشیدن لباس این دو تیم پیش رفت. به خصوص در تابستان سال ۹۵، علیرضا منصوریان همه کار برای حضور احسان حاجصفی در رختکن استقلال انجام داد و اما در نهایت این اتفاق رقم نخورد. البته یک دوره بازی در تراکتور و باز هم مهاجرت به خارج از ایران، بخشی از کارنامه این بازیکن در طول این سالهای متمادی بوده است. یک شخصیت آرام و بدون حاشیه که حتی یک مورد دعوا، درگیری عصبانیت و تندی نیز از او در ذهن هواداران فوتبال در ایران وجود ندارد؛ بازیکنی که مورد احترام و پسند حتی هواداران معتدل استقلال پرسپولیس قرار داشته و برای ۱۸ سال استمرار بازی در سطح اول فوتبال ایران، اراده و پشتکاری پولادین از خود نشان داده است. گرچه دو بازی پایانی او در ترکیب تیم ملی با حواشی فراوانی برای احسان حاجصفی همراه بود، اما نباید فراموش کرد که او به چه جایگاه بزرگی در فوتبال ایران دست یافته و برای رسیدن به این رکورد اعجابانگیز ، از نامهای تاریخسازی مانند علی دایی و جواد نکونام در این مدت عبور کرده است. در تاریخ فوتبال ایران مدافعان چپ بزرگی همانند آندرانیک اسکندریان، مهرداد میناوند، مجتبی محرمی، رضا شاهرودی، علی نیکبخت، محمدحسین انصاریفر و چند نفر دیگر حضور دارند؛ اما بیتردید احسان حاجصفی یکی از نامزدهای کسب عنوان بهترین چپ تاریخ لقب خواهد گرفت. یک پاس اشتباه مقابل ازبکستان، هرگز بیانگر کارنامه طلایی احسان حاجصفی نخواهد بود؛ بازیکنی که در طی حدود دو دهه و همانند بازیکنان بزرگ و مطرح فوتبال جهان، حضور در رده ملی را تجربه کرده، مورد پسند همه سرمربیان قرار گرفت و البته هرگاه نیز در تیم ملی نبوده، شاهد حتی یک مورد مصاحبه و تندی و حاشیه از سوی او علیه دیگر ملیپوشان نبودیم؛ یک سرباز واقعی، که همیشه خودش را وقف لباس تیم ملی کرده است.
