پاسخ عبدالکریم سروش به اظهارات موسی غنی‌نژاد درباره دکتر شریعتی: گویا رسم شده که هر جویای نامی و هر ناشسته روی ناسزاگویی از بستر جهالت برخیزد و طعن در اسلام و ایمان دیگران بزند / دلم بدرد می‌آید وقتی می‌بینم فرد بی دردی چنین بی باکانه بر دردمند دلسوخته‌ای، چون علی شریعتی می‌تازد و می‌کوشد تا او را بی اعتبار کند / واژه‌ها را در پای آن پلشتی‌ها نمی‌ریزم

عبدالکریم سروش در پاسخ به اظهارات موسی غنینژاد درباره دکتر شریعتی نوشت: اخیراً فرد گستاخی بهنام موسی غنینژاد در گفتوگویی دکتر علی شریعتی را شیاد خوانده و بر او خرده جاهلانه گرفته است که چرا از زبان شخص موهومی بنام شاندل حرفهای خود را میزند و خوانندگان را اغراء به جهل میکند. وی برین شنعت آشکار یاوه های دیگر هم افزوده است از جمله اینکه شریعتی، اسلام شناس نبود و حتی مسلمان بودنش هم مشکوک است. این گستاخی ها نه تنها نادانی و بی ادبی و ادبیات نشناسی او را نشان می دهد، بل حکایت از زخم عمیق دیگری می کند که جگر شکاف تر است. گویا رسم شده که هر جویای نامی و هر ناشسته روی ناسزاگویی از بستر جهالت برخیزد و طعن در اسلام و ایمان دیگران بزند. دیروز آخوندی قشری ایمان سروش و شبستری و وسمقی را کفر آلود خواند و امروز این بی خبر از رسم مسلمانی و طریقت انسانی، دهان خود را بدین فضولی ها آلوده کرده است. من حقیقتاً دلم بدرد می آید وقتی می بینم فرد بی دردی چنین بی باکانه بر دردمند دلسوخته ای چون علی شریعتی می تازد و می کوشد تا او را بی اعتبار کند. یکی کرده بی آبرویی بسی/ چه غم دارد از آبروی کسی بیش از این قلم را نرنجانم و واژه ها را در پای آن پلشتی ها نریزم. برای دوختن آن دهان آلوده اگر این کافی نبود، رشته و سوزن های فراوان هست. به او از زبان مولانای بزرگ می گویم: دل نگه دارید ای بی حاصلان / در حضور حضرت صاحبدلان عبدالکریم سروش والسلام على من اتبع الهدى مرداد ماه ۱۴۰۵ خورشیدی