ترکیب پرسپولیس در اولین بازی دوستانه پیش فصل، نکته مهمی در دل خود داشت. مهدی تارتار در تمام سالهای اخیر؛ زمانی که در ملوان، ذوبآهن و گل گهر، مثل دیگر تیمهایش در لیگ برتر، نتایج خوبی میگرفت و همواره یکی از گزینههای نیمکت پرسپولیس بود، به یک دلیل هیچ وقت انتخاب نمیشد. حتی در این دو سه فصل که پرسپولیس عادت کرده بود سالی ۳ مربی بیاورد و همیشه تارتار یکی از گزینهها بود، هرگز این فرصت به او داده نمیشد چرا که میگفتند او یک مربی دفاعی، با فوتبالی بسته است که به درد تیمی چون پرسپولیس -که باید همیشه رو به جلو و تهاجمی بازی و دنبال گلزنی و پیروزی در هر بازی و قهرمانی در هر تورنمنت باشد- نمیخورد. تارتار هرگز علاقه خود به پرسپولیس را پنهان نکرد. مثل هر بازیکن سابق استقلال و پرسپولیس، آرزویش در مربیگری، نشستن روی نیمکت تیمش بود. نردبان را پله پله بالا آمد و از دستیاری به نفر اول رسید و همواره هنگام بستن قرارداد با هر تیم یا تمدید آن، بندی شخصی میگذاشت که در صورت پیشنهاد پرسپولیس، باشگاه نباید مانع جدایی او شود. اتفاقی که بالاخره این تابستان افتاد و او که با گل گهر تمدید و نتایج خوبی گرفته بود، بالاخره به رویایش رسید. با این وجود، هنوز برخی با همان ذهنیت، نسبت به توانایی او برای موفقیت در پرسپولیس تردید داشته و دارند. با اینکه هنوز فصل شروع نشده و به مربی و بازیکن تازه وارد، باید فرصت داد، این حقیقت را هم نمیشود انکار کرد که خیلیها نگران نوع بازی پرسپولیس تارتار بودند و هستند. تیمهای بزرگ حتی اگر نتیجه نگیرند، باید رو به جلو و تماشاگرپسند بازی کنند که شرط اصلی این اتفاق، انتخاب مهرهها و سیستم بازی از سوی سرمربی است. پرسپولیس بعد چند خرید و کنار گذاشتن چند اسم بزرگ و کوچک، راهی اردوی ارزروم شد و آنجا در نخستین بازی تدارکاتی پیش فصل، به میدان رفت. بازی برابر پیرامیدز مصر را با گل بیفوما برد، اما مهمتر از نتیجه -که در دیدارهای دوستانه پیش فصل اولویت ندارد- و نمایش -که ما فیلم بازی را ندیدهایم- انتخاب ترکیب اولیه و سیستم بازی تارتار بود. او که پرسپولیس را به روش سنتی و کلاسیک بازی با دو مهاجم نوک و استفاده از ۴ عنصر تهاجمی برگرداند. ترکیب اولیه پرسپولیس در اولین بازی پیش فصل چنین بود؛ پیام نیازمند، حسین ابرقویی، محمدحسین کنعانیزادگان، علیرضا هماییفرد، مجید عیدی، پوریا پورعلی، مارکو باکیچ، مهدی تیکدری، محمد عمری، علی علیپور و ایگور سرگیف. میبینید که تارتار از یک زوج هماهنگ در قلب دفاع استفاده کرد. یک جوان را در سمت چپ بازی داد و یک خرید تازه وارد و مدافع گلزن و گلساز را در سمت راست، یک خرید تازه دیگر را در کنار بهترین خرید خارجی فصل قبل -تا قبل مصدومیت- در کمربند دفاعی مرکز زمین گذاشت که هر دو از امتیاز قد و قامت بلند و توانمندی در بازی فیزیکی برخوردارند. در سمت راست خط میانی تیکدری را گذاشت که او را با خود -مثل مجید عیدی در دفاع راست- به پرسپولیس آورده و از فصل قبل در گل گهر با یکدیگر کاملا هماهنگ هستند. محمد عمری تکنیکی و دریبل زن را هم در سمت چپ گذاشت که مثل هماییفر جوان و با انگیزه است. راست پا و قابلیت شلیک کات دار در به تو زدن، دارد. اوج کار او نیز انتخاب دو مهاجم کاملاً کلاسیک در خط حمله بود؛ دو ملی پوش از جام جهانی برگشته، علی علیپور سرعتی، تکنیکی و زمینی کار در کنار سرگیف سرزن و قدرتی که هر دو در ملیپوشی و البته شم گل زنی بالا و کسب عنوان آقای گلی در لیگهای ایران و ازبکستان، وجه اشتراک دارند. ما این بازی را ندیدهایم اما میدانیم که تک گل بازی را بیفوما زده که به عنوان یار جانشین به میدان آمده و این نشان از دست پر تارتار برای بازی تهاجمی میدهد. با این ارنج اولیه، حالا خیلی از همان منتقدان، نسبت به پرسپولیس تارتار امیدوار شده اند. البته که باید فصل شروع شود و در میدان مسابقه رسمی، پرسپولیس تارتار را دید و محک زد.
