برای چندمین بار خبر هدایای اختصاصی یک فوق ستاره برای همبازیان و اعضای تیمش، سرتیتر رسانههای جهان شد. چند روز پس از پایان جام جهانی ۲۰۲۶، جزئیات هدیه ویژه لیونل مسی به بازیکنان تیم ملی آرژانتین پیش از دیدار فینال این رقابتها منتشر شد. این موضوع را کلسی رز باورز، فوتبالیست انگلیسی و نامزد مارکوس سنسی -مدافع تیم ملی آرژانتین- در شبکههای اجتماعی افشا کرد. در این ویدیو، باورز کیف چرمی اختصاصی سنسی را به نمایش گذاشت که روی آن لوگوی فدراسیون فوتبال آرژانتین، تصویری از جام جهانی و نام «مارکوس سنسی» حک شده بود. او توضیح داد مشابه این هدیه با مشخصات هر کس، از سوی لیونل مسی به همه اعضای تیم ملی آرژانتین اهدا شده است. اینکه درون این کیف با ارزش چه بوده (یک فلاسک طلاییرنگ از برند استنلی با لوگوی اختصاصی مسی، یک ظرف سنتی «ماته» که این نوشیدنی برای آرژانتینیها ارزش معنوی دارد، به همراه یک بسته گیاه ماته و نی فلزی مخصوص نوشیدن آن) که به گفته باورز، سنسی آن را برای نگهداری به او سپرده تا با خیال راحت به محل زندگیشان در میامی منتقل کند، همیشه برای هواداران فوتبال از جمله حواشی جذاب و جالبیست که به دنبالش هستند و چنین ویدیوهایی با استقبال گسترده کاربران شبکههای اجتماعی روبهرو می شود. اما برای فوتبالیها هم این جور مسائل مهم است. برای رسانهها این گونه اتفاقات، جزئیاتی از مسائل کمتر دیده شده برای شناخت فضای رختکن تیمها را در اختیار کارشناسان قرار میدهد و از آن مهمتر، برای بازیکنان و مربیان اتحاد و همدلی و همبستگی تیمی به همراه میآورد. این دقیقاً همان قسمت ماجراست که مهم و همیشه دیدهایم بزرگانی چون مسی و رونالدو، چه در تیمهای باشگاهی -از بارسلونا و رئال مادرید تا اینترمیامی و النصر عربستان- و چه در تیمهای ملی پرتغال و آرژانتین، در این دو دهه آن را تبدیل به یک سنت همیشگی کرده اند. سوال اینجاست که مسی و رونالدو چه نیازی به هدیه دادن به مربیان و کادر مدیریت، پزشکی یا تمام همراهان تیم و همبازیان خود دارند؟! همه آنها حرفهای و قراردادهای خوب دارند و پاداش می گیرند. به لحاظ فنی نیز امثال مسی و رونالدو نیازی به هدیه دادن به مربی و بازیکن ندارند! از آن طرف، بازیکنانی که با قراردادهای میلیون دلاری در تیمهای بزرگی چون رئال و بارسا بازی میکنند، یا بازیکنی که به پیراهن آلبی سلسته و سلسائو اروپا میرسد و فقط درآمد تبلیغاتی او چند برابر دستمزدهای کلانی است که از باشگاههای خود میگیرند، چه نیازی به چنین هدایایی دارند؟! اینکه رونالدو برای کل اعضای تیمش ساعت گران قیمت سفارش میدهد، یا آن ستاره بزرگ دیگر برای هر کدام از بازیکنان موبایلی طلایی با شماره پیراهن او سفارش میدهد و حالا مسی چنین کرده و دیگر ستاره های بزرگ فوتبال در سطح ملی و باشگاهی همیشه چنین می کنند، چه چیزی را نشان میدهد؟ اتفاقاتی که همیشه و همه جا میافتد اما از هر ۱۰ مورد، یکی رسانهای میشود! داستان به همان بزرگتر تیم بودن، برمی گردد. وظیفه ستارههایی در سطح مسی و رونالدو که می دانند مرکز اتحاد تیمهایشان هستند و مسئولیت آنها فقط درون زمین و در تمرین و مسابقه و از نظر جسمی و روحی، انفرادی و تیمی، نیست. آنها که بهتر از هر کس میدانند همبستگی تیمی و انسجام روحی روانی، چقدر در موفقیت تیم نقش دارد و به قوانین فوتبال -به عنوان یک ورزش گروهی- با این کارها احترام میگذارند. آنها که میدانند پول، همه چیز نیست و مسائل انسانی به اندازه تاکتیکها و تمرینات و علم بدنسازی و تغذیه و سایر موارد دانشگاهی فوتبال، مهم است. این کار را به کرات، همه ستاره ها و مربیان کردهاند. کاری که همیشه گواردیولا کرده و توماس توخل در همین جام جهانی کرد و لوئیز انریکه در همین فصل لیگ قهرمانان و همه اینها در یک راستاست. اگر فرض را بر این بگذاریم که مربی با ترغیب بازیکن و دادن پاداش، در واقع به موفقیت خودش کمک میکند، در مورد امثال رونالدو و مسی و بازیکنان این فرض باطل است! حالا سوال اینجاست که چرا بزرگترهای تیم ملی ما هرگز چنین نکرده و نمیکنند؟ ساعت رولکس و گوشی آیفون و اتومبیل آخرین مدل پیشکش، شنیدهاید یک بار بزرگانی مثل طارمی، جهانبخش یا حاج صفی یا در نسلهای گذشته کاپیتانهایی چون نکونام، حتی یک بار بازیکنان را به یک مهمانی شام خصوصی دعوت کرده باشند؟ جالب اینجاست که در ایران، هر کاپیتانی چنین کند صورت حسابش را باشگاه یا فدراسیون میپردازد و فقط به نام آن بزرگ، تمام میشود اما در همین حد نیز دریغ از بزرگتری کردن! بزرگانی که برای بستن بازوبند و اثبات بزرگتری خود، حتی از کتک کاری در رختکن نیز روگردان نیستند و درون زمین، حتی در سطح جام جهانی، به کسی که سمت آنها نباشد پاس نمیدهند! اما فقط مزایای بزرگتری و بزرگ بودن را میخواهند و هیچ کاری با وظایف و مسئولیتهای این بزرگتری ندارند!
