تیم ملی والیبال ایران هفته دوم لیگ ملتها را با یک پیروزی و سه شکست به پایان رساند، اما آمار فنی نشان میدهد شاگردان پیاتزا در کنار ضعفها نشانههایی از پیشرفت هم داشتند. به گزارش خبرنگار مهر، تیم ملی والیبال ایران در هفته دوم لیگ ملتهای ۲۰۲۶ مقابل فرانسه، آمریکا، ژاپن و کوبا قرار گرفت و در نهایت با یک پیروزی و سه شکست به کار خود پایان داد. این نتایج شاید در نگاه نخست چندان امیدوارکننده نباشد، اما وقتی جزئیات چهار مسابقه کنار یکدیگر قرار میگیرد، تصویر متفاوتی از عملکرد تیم شکل میگیرد. ایران در برخی بخشهای بازی فاصله چندانی با حریفان نداشت و حتی در دو مسابقه تا آستانه شکست دادن تیمهای مدعی پیش رفت، اما چند ضعف باعث شد تلاش بازیکنان به نتیجه دلخواه ختم نشود. حمله؛ بخشی که ایران را در بازی نگه داشت یکی از نقاط قوت تیم ملی والیبال ایران بدون تردید باید به خط حمله اشاره کرد. آمار چهار مسابقه نشان میدهد بخش زیادی از امتیازهای ایران از طریق حمله به دست آمده و مهاجمان تیم ملی در بیشتر دقایق مسابقات توانستهاند با مدافعان حریف رقابت کنند. ایران برابر فرانسه ۶۴ امتیاز، مقابل آمریکا ۴۹ امتیاز، برابر ژاپن ۶۶ امتیاز و مقابل کوبا ۵۶ امتیاز از حمله به دست آورد. هرچند در هر چهار مسابقه، حریفان آمار بهتری در حمله ثبت کردند، اما فاصله ایجاد شده در بیشتر بازیها آنقدر زیاد نبود که بتوان شکستها را تنها به ضعف هجومی نسبت داد. این موضوع در دیدار برابر فرانسه و ژاپن کاملاً مشهود بود. ایران در هر دو مسابقه دو ست ابتدایی را واگذار کرد، اما از ست سوم به بعد شرایط تغییر کرد. حملات تیم با کیفیت بیشتری دنبال شد، مهاجمان با اعتماد به نفس بیشتری توپ زدند و نتیجه آن، بازگشت ایران به مسابقه و کشیده شدن هر دو بازی به ست پنجم بود. این اتفاق نشان میدهد زمانی که ایران ریتم هجومی خود را پیدا میکند، توانایی رقابت با تیمهای بزرگ را دارد. دفاع؛ اختلافی که در بعضی مسابقات تعیینکننده شد در نقطه مقابل، دفاع روی تور یکی از بخشهایی بود که در برخی مسابقات اختلاف دو تیم را بهخوبی نشان داد. فرانسه بهترین نمونه برای این موضوع است. این تیم ۱۴ امتیاز مستقیم از دفاع کسب کرد، در حالی که ایران تنها سه دفاع موفق داشت. اختلاف ۱۱ امتیازی در چنین مسابقه نزدیکی، نشان میدهد چرا فرانسه در لحظات حساس دست بالاتر را داشت. اما این وضعیت در همه مسابقات تکرار نشد. مقابل ژاپن، هر دو تیم ۱۰ امتیاز از دفاع کسب کردند و همین برابری باعث شد هیچیک از دو تیم نتواند فاصله قابل توجهی ایجاد کند. نتیجه هم مشخص بود؛ مسابقه تا ست پنجم ادامه پیدا کرد و با اختلافی اندک به سود ژاپن پایان یافت. در دیدار برابر آمریکا نیز اختلاف دفاعی زیاد نبود و دو تیم تنها یک امتیاز اختلاف داشتند، اما آمریکا در سایر بخشها عملکرد کاملتری ارائه داد. مقابل کوبا نیز اگرچه حریف سه دفاع بیشتر ثبت کرد، اما ایران اجازه نداد این اختلاف روی نتیجه مسابقه اثر تعیینکننده بگذارد. در مجموع، آمار دفاع یک نکته مهم را نشان میدهد؛ هر زمان فاصله ایران با حریف در این بخش کمتر شده، اختلاف دو تیم در نتیجه نیز کاهش پیدا کرده است. ست پنجم؛ جایی که تجربه حرف آخر را زد یکی از مهمترین الگوهای عملکرد ایران در هفته دوم، نتایج ست پنجم بود. شاگردان پیاتزا برابر فرانسه و ژاپن پس از جبران شکست در دو ست ابتدایی، بازی را به ست سرنوشتساز پنجم کشاندند، اما در هر دو دیدار از رسیدن به پیروزی بازماندند. این اتفاق نشان میدهد مشکل ایران تنها به مسائل فنی محدود نمیشود. تیمی که توانایی بازگشت برابر حریفان قدرتمندی مانند فرانسه قهرمان المپیک و تیم آماده ژاپن را دارد، از نظر کیفیت فنی ظرفیت بالایی دارد. اما در امتیازهای پایانی، جایی که کوچکترین اشتباه میتواند نتیجه مسابقه را تغییر دهد، تیم ملی نتوانست همان ثبات ستهای سوم و چهارم را حفظ کند. در این میان، نباید از جوان بودن ترکیب ایران نیز غافل شد.برخی از بازیکنان تیم ملی نخستین تجربه حضور در لیگ ملتها را پشت سر میگذارند و طبیعی است که مدیریت لحظات پرفشار مسابقات زمانبر باشد. اما این دو مسابقه نشان داد تیم ملی والیبال ایران در مدیریت امتیازهای سرنوشتساز هنوز به ثبات لازم نرسیده است. در چنین شرایطی، حتی حضور بازیکنان مانند شریفی نیز نتوانست مانع از تغییر جریان بازی در امتیازهای پایانی شود؛ موضوعی که نشان میدهد این چالش، بیشتر از آنکه به عملکرد یک یا دو بازیکن مربوط باشد، به مدیریت جمعی تیم در لحظات حساس برمیگردد. اگر ایران در ادامه مسابقات بتواند در لحظات حساس تصمیمهای بهتری بگیرد، شانس بیشتری برای بردن بازیهای نزدیک خواهد داشت. سرویس بازی به بازی جان گرفت سرویس یکی از موضوعاتی بود که عملکرد ایران در آن از اولین بازی تا آخرین بازی در هفته دوم، روندی رو به رشد داشت. ملیپوشان برابر فرانسه چهار امتیاز مستقیم سرویس گرفتند، مقابل آمریکا تنها دو امتیاز، برابر ژاپن پنج امتیاز و مقابل کوبا هفت امتیاز؛ بهترین آمار ایران در هفته دوم. این روند نشان میدهد کیفیت سرویس تیم به مرور بهتر شد، اما هنوز به سطحی نرسیده که بتواند در تمام مسابقات جریان بازی را تغییر دهد. در دیدارهایی که اختلاف دو تیم بسیار کم بود، چند سرویس موفق میتوانست امتیازهای سرنوشتسازی برای ایران به همراه داشته باشد. برد مقابل کوبا نیز تا حدی این موضوع را تأیید میکند. ایران در این مسابقه بهترین آمار سرویس خود را ثبت کرد و همزمان توانست نخستین پیروزی خود را در لیگ ملتها به دست آورد. این همزمانی، اهمیت سرویس را در عملکرد کلی تیم نشان میدهد. شروعهای ضعیف؛ وجه مشترک دو مسابقه مهم بدون شک مهمترین موضوع در هفته دوم بازگشت به بازی ایران مقابل تیمهای قدرتمند فرانسه و ژاپن بود. شاگردان پیاتزا در هر دو دیدار، دو ست نخست را واگذار کردند، اما از ست سوم چهرهای کاملاً متفاوت از خود به نمایش گذاشتند. کیفیت حملات افزایش یافت،