تیم پرسپولیس این فصل دچار یک تحول بزرگ و بهنوعی رفرم شده که با دقت در تمرینات و مسابقات میتوان به آن پی برد. به ئگزارش ورزش سه، این تغییر شامل مباحثی مثل تغییرات عمده در کادرفنی و اسکواد و مسائل فنی از جمله شکل بازی، سیستم و استراتزی نمیشود بلکه ناشی از تحولی در روابط بین اعضای تیم است که به شکل درستی روی آن تأکید میشود. پرسپولیس این فصل تیمی متحدتر، یکدستتر و همدلتری نسبت به دو فصل گذشته است و همین ویژگی بارز میتواند سنگ بنای موفقیت در پایان فصل باشد. اصولاً تیمهای بزرگ جدا از کادرفنی باکیفیت، سرمربی مقتدر و توانمند و البته بازیکنان درجه یک و تأثیرگذار به آیتمهای مهم دیگری برای موفقیت نیاز دارند که یکی از مهمترین آنها اتحاد رختکن و همدلی بازیکنان و کادرفنی است. تیم پرسپولیس این فصل که از حدود دو ماه قبل با حضور کادرفنی جدید و نفرات تازهوارد شکل گرفت تلاش کرده این انسجام ایجاد شده و هفته به هفته پررنگتر شود چراکه بر بازیکنان باتجربه، کادرفنی و مدیریت تیم مسجل شده که با اتحاد میتوان در مسیر پرپیچ و خم رسیدن به هدف نهایی که قهرمانی است میتوان از موانع موجود بهراحتی عبور کرد. پرسپولیس ابزار موفقیت را داراست؛ تیم مشکل مالی ندارد، از یک کادرفنی یکدست و سرمربی باتجربه سود میبرد که چیزی از سایر رقبا کم ندارد و اسکوادش کاملترین و شاید باکیفیتترین اسکواد در بین تیمهای لیگ برتری باشد. روی کاغذ همه چیز برای قهرمانی مساعد است و شاید همینکه تیم در رقابتهای آسیایی درگیر نخواهد بود، از جهت رسیدن آسانتر به مهمترین هدف موجود یک امتیاز باشد اما آنچه این آیتمها را کنار هم تجمیع کرده و موفقیت را تضمین خواهد کرد، اتحاد و همدلی است که این فصل به شکل چشمگیری در تیم پرسپولیس اتفاق افتاده است. دقت کنید که مهدی تارتار با تجربه بازی و حضور در کادرفنی پرسپولیس هر هفته قبل و بعد از هر مسابقه در نشستهای خبری و مصاحبههایش تأکید میکند که چقدر این اتحاد اهمیت دارد. او به شکل ویژهای درباره این نکته حرف میزند و البته از هواداران میخواهد در کنار تیم باشند چراکه اتحاد بین هواداران و باشگاه، قدرت پرسپولیس را دوچندان خواهد کرد و اینطوری خیلی سخت ضربه میخورد. واقعیت این است که این اتحاد جنبههای دیگری هم دارد؛ یکی اتحاد بین باشگاه با تیم و اتحاد بین هواداران با باشگاه. در حال حاضر با همدلی ایجاد شده درون رختکن، بازیکنان ارتباط فوقالعاده صمیمی و شفافی با یکدیگر دارند. این ارتباط به شکل بسیار درست و مثبتی بین بازیکنان و کادرفنی هم ایجاد شده تا رختکن پرسپولیس بیحاشیه و کاملاً منسجم باشد. در عین حال باید روی یک نکته مهم و اساسی که بهنوعی هسته مرکزی شکلگیری این زنجیره اتحاد بوده انگشت گذاشت و روی آن تأکید کرد. در این فصل محمدحسین کنعانیزادگان و علی علیپور کاپیتانهای اول و دوم تیم پرسپولیس هستند و با مدل رفتاری و سیاستی که پیش گرفتهاند اتحاد و همدلی فوقالعادهای در رختکن ایجاد کردهاند. کنعانی و علیپور با اتخاذ رفتار درست و متفاوت خود نسبت به کاپیتانهای فصول گذشته فاصله بین نفرات را از بین بردهاند و یخ روابط بین قدیمیها و تازهواردها را شکستهاند. همین سیاست جالب توجه در رختکن تیم که نمونههای مشهودی از آن را طی مسابقات و تمرینات دیدهایم باعث شده تا پرسپولیس این فصل تیمی کاملاً متفاوت از فصول گذشته باشد و به همین خاطر کاپیتانهای تیم فارغ از توانمندیهای فنیشان و حتی نوساناتی که ممکن است باعث شود بعضاً مورد نقد قرار بگیرند، مهمترین مهرههای تارتار برای رسیدن به موفقیت به حساب میآیند. این نکتهای است که خود تارتار هم در مصاحبههایش روی آن تأکید داشته و از نقش پررنگ کاپیتانهایش در یکدست کردن رختکن گفته است؛ نکتهای که در تصاویر تلویزیونی و عکسهای تمرینات و مسابقات کاملاً مشهود است جالب توجه به نظر میرسد. زنجیر شدن بازیکنان در زمان مراسم شروع بازی با گرفتن دستهای یکدیگر و نکات مثبتی که در حین مسابقه از کاپیتانها دیده میشود باعث شده تا تیم این فصل چیزی متفاوت از فصول گذشته باشد و امکان ورود حاشیه و مشکلات درونتیمی - که شاید بدترین ضربات را به پرسپولیس طی دو سال اخیر زده – را به حداقل میرساند.
