پرسپولیس در شش هفته ابتدایی فصل از نظر هجومی عملکرد قابل توجهی داشت، اما تارتار و تیمش در ادامه مسیر باید برای کنترل بیشتر بازیها و استحکام سازمان دفاعی، گام دیگری به جلو بردارند. به گزارش ورزش سه، پرسپولیس در شش هفته ابتدایی فصل نمایشهای خوبی ارائه داد و نتایج قابل قبولی نیز به دست آورد که با در نظر گرفتن تغییرات کلی در کادر فنی و نیمی از اسکواد تیم و البته مواجهه با دو تیم مدعی در همان پنج هفته نخست جالب توجه است. این عملکرد باعث شد تا برخلاف گمانهزنیهای غالب درباره مهدی تارتار و آنچه قرار است ارائه کند رضایت نسبی در بین هواداران ایجاد شده و شرایط برای این کادر راحتتر دنبال شود. در واقع تارتار از فشار اولیه خارج شد و خوان اول را به سلامت گذراند اما تازه یک ششم فصل را پشت سر گذاشته است. پرسپولیس در شش هفته نخست بیشترین گل زده و بیشترین امید گل را در بین تیمهای لیگ برتری ثبت کرد اما سؤال اینجاست که در این تیم و بعد از فیفادی چه چیزهایی باید بهتر شود و چه انتظاری میتوان از تیم تارتار داشت تا تبدیل به تیم باکیفیتتر، کاملتر و قدرتمندتری شده و به دنبال همین ارتقای فنی امتیازهای بیشتری به دست بیاورد؟ واقعیت اینکه پرسپولیس در شش مسابقه ابتدای فصل نوسان زیادی نداشت و به صورت کلی نمایشهای قابل قبولی به لحاظ فنی پشت سر گذاشت. این تیم از حیث مالکیت توپ، شوت به چهارچوب و خلق موقعیت عملکرد و آمار خوبی به جای گذاشت و بالاترین آیتم امیدگل را ثبت کرد اما در برخی مسابقات آیتم دوئلهای انفرادی را باخت. همچنین تعداد 12 گل زده و اختلافی که این تیم با بقیه مدعیان در این آیتم ثبت کرده قابل توجه است و نشان دهنده قدرت بالای خط حمله و مهاجمانی است که هر سه پایشان به گلزنی باز شده. با این وجود از پرسپولیس تارتار انتظار میرود بعد از فیفادی و در شش هفته دوم حداقل از دو منظر شرایط فنی بهتری در مسابقاتش داشته باشد. یکی اینکه در کنترل میانه میدان و در دست گرفتن جریان بازی شرایط بهتری نسبت به حریفانش پیدا کند که این فاکتور مستلزم بهبود شرایط بدنی و ارتقای کیفی بازیکنان خط میانی است و دوم اینکه سازمان دفاعی خود را بهبود بخشیده و سختتر گل دریافت کند. در موضوع اول کادر فنی پرسپولیس با آنالیز شش هفته ابتدایی و مسابقاتی که پشت سر گذاشتند باید این موضوع را مورد بررسی قرار دهند که چرا در نیمی از مسابقات، بیشتر دوئلهای انفرادی را باختند یا برتری بسیار خفیفی نسبت به رقبای خود داشتند. آیا با اصلاح سیستم یا استراتژی بازی یا حتی جابهجایی مهرهها میشود به عملکرد مطلوبتری در میانه میدان رسید؟ در مورد دوم باید این نکته را در نظر گرفت که پرسپولیس در نیمی از بازیهایی که انجام داده گل خورده و جمعاً سه گل دریافت کرده که برای رسیدن به قهرمانی آمار مطلوبی نیست. پرسپولیس دو گل بیشتر از تراکتور و استقلال خورده و تعداد گلهای خوردهاش با تیمهایی مثل فولاد خوزستان، آلومینیوم اراک و فجرسپاسی برابری میکند. به همین خاطر کادر فنی پرسپولیس باید برای بهبود این شرایط تلاش کرده و روی انسجام سازمان دفاعیاش تمرکز کند که بیشتر شامل عملکرد هافبک دفاعی، خط دفاع و دروازه میشود. نکته اینجاست که خود مهدی تارتار هم در مصاحبههایش تأکید کرده که تیم تحت اختیارش باید بهتر از آنچه در شش هفته ابتدایی ارائه کرد، باشد و حتماً باید پیشرفت کند و به همین خاطر وظیفه دشواری دارد تا طی کمتر از دو هفته باقیمانده تا شروع دوباره مسابقات لیگ در موارد ذکر شده تیمش را به فرم مطلوب و بهتری برساند. البته نکته مهم اینجاست که با وجود فرصت مناسب و فاصله زمانی باقیمانده تا اولین مسابقه رسمی بعد از تعطیلات، کار کادر فنی پرسپولیس اصلاً راحت نیست چرا که آنها بخشی از بازیکنان مهم و اصلی خود را در اختیار ندارند و تمرینات بدون این بازیکنان برگزار خواهد شد. هر چند احتمالاً بازیکنان ملیپوش تیم امید تا یکی دو روز دیگر به تمرینات باز خواهند گشت و کادر نفرات خارجی هم به زودی تکمیل میشوند اما چهار بازیکن ملیپوش فعلاً دور از تیم هستند و بدون آنها شرایط برای بالا بردن کیفیت فنی تیم مهیا نیست. از سوی دیگر وضعیت بازیکنان مصدوم هم چندان مشخص نیست و با توجه به اینکه برخی از نفرات اصلی مثل علیپور و کنعانی در این جمع حضور دارند، نیمی از ترکیب اصلی دور از دسترس هستند و نفرات دیگر ترکیب اصلی در بخشهای مختلف زمین پراکندهاند بنابرین نمیتوان بدون گلر و دو مدافع میانی فیکس تیم (نیازمند، زارع و کنعانی) آیتمهای اختصاصی برای بالابردن کیفیت عملکرد سازمان دفاعی را پیش برد و شاید در خط میانی وضعیت برای تمرینات اختصاصی بدون دو وینگر (محمودی و محبی) بهتر باشد.
