تمام نیمکتهای لیگ برتر در اختیار مربیان ایرانی قرار گرفته؛ اتفاقی که میتواند آغاز یک دوره تازه در فوتبال کشور باشد. با این حال، بیشتر سرمربیان حاضر در لیگ هنوز در انتظار نخستین قهرمانی بزرگ خود هستند و تنها ساکت الهامی با دو قهرمانی جام حذفی، تجربه فتح جام را در کارنامه دارد. به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجو، بیست و ششمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران با اتفاقی کمسابقه آغاز میشود؛ تمام نیمکتهای حاضر در سطح اول فوتبال کشور در اختیار مربیان ایرانی قرار گرفته است. اتفاقی که در سالهای اخیر کمتر شاهد آن بودیم در لیگ بیستم به دلیل شیوع کرونا هم فوتبال باشگاهی ایران با چنین اتفاقی روبرو شده است، حالا فوتبال ایران را وارد یک آزمون مهم شده است؛ آزمونی برای اینکه مشخص شود اعتماد به دانش داخلی تا چه اندازه میتواند پاسخگوی نیاز باشگاهها در مسیر موفقیت باشد. این اتفاق را نمیتوان صرفاً یک تصمیم اقتصادی یا واکنش به مشکلات حضور مربیان خارجی دانست؛ بلکه میتوان آن را نشانهای از تغییر نگاه باشگاهها به ظرفیتهای داخلی دانست. با این حال، این اعتماد بزرگ، مسئولیت بزرگی نیز برای مربیان ایرانی ایجاد کرده است؛ چرا که آنها باید ثابت کنند فوتبال ایران توانایی تولید مربیانی در سطح رقابتهای بزرگ را دارد. یکی از مهمترین مزیتهای مربیان داخلی، شناخت کامل آنها از فضای فوتبال ایران است. مربی ایرانی سالها در همین ساختار رشد کرده، با فرهنگ بازیکنان آشناست، فشار رسانهها را میشناسد و میداند هواداران هر تیم چه انتظاراتی دارند. در لیگ ایران، مسائل فنی تنها عامل موفقیت نیستند؛ مدیریت رختکن، کنترل حواشی، ارتباط با مدیران باشگاه و شناخت شرایط مسابقات نیز اهمیت زیادی دارد. مربی داخلی معمولاً برای رسیدن به این شناخت نیاز به زمان طولانی ندارد و میتواند سریعتر روی مسائل فنی تمرکز کند. اعتماد دوباره باشگاهها به سرمایه داخلی در سالهای گذشته بسیاری از باشگاهها تصور میکردند حضور مربی خارجی بهصورت مستقیم به معنای افزایش کیفیت فنی است، اما تجربه نشان داد نام بزرگ همیشه تضمینکننده موفقیت نیست. مشکلات مالی، اختلافات فرهنگی، عدم شناخت از فوتبال ایران و پایان زودهنگام برخی همکاریها باعث شد نگاه باشگاهها تغییر کند. حالا حضور ۱۰۰ درصدی مربیان ایرانی روی نیمکتهای لیگ برتر، پیامی روشن دارد؛ اینکه سطح دانش مربیگری داخلی نسبت به گذشته رشد کرده است. بسیاری از مربیان ایرانی با حضور در دورههای حرفهای، دریافت مدارک مربیگری و مطالعه فوتبال روز دنیا تلاش کردهاند فاصله خود را با استانداردهای بینالمللی کاهش دهند. اکثر مربیان لیگ هنوز در انتظار اولین جام بزرگ البته اعتماد به مربیان داخلی به معنای بینقص بودن کارنامه آنها نیست. یکی از نکات قابل توجه فصل جدید این است که بیشتر سرمربیان حاضر در لیگ برتر سابقه قهرمانی در بالاترین سطح فوتبال ایران را ندارند. در میان مربیان فعلی، ساکت الهامی یکی از معدود چهرههایی است که سابقه کسب جام دارد. او دو بار همراه با تراکتور و نساجی قهرمان جام حذفی شده است. این یعنی بسیاری از مربیان لیگ برتر وارد فصلی میشوند که میتوانند اولین افتخار بزرگ دوران مربیگری خود را به دست آورند. برای برخی نیمکتها، این فصل نه فقط یک رقابت معمولی، بلکه فرصتی برای اثبات جایگاه در فوتبال ایران است. تارتار؛ بزرگترین آزمون دوران مربیگری در پرسپولیس یکی از مهمترین اتفاقات فصل جدید، حضور مهدی تارتار روی نیمکت پرسپولیس است. مربیای که سالها تجربه حضور در تیمهای مختلف لیگ برتری را دارد و همواره بهعنوان یکی از چهرههای ثابت فوتبال ایران شناخته شده، حالا با بزرگترین چالش دوران مربیگری خود روبهرو شده است. پرسپولیس تیمی است که در سالهای اخیر همیشه برای قهرمانی جنگیده و هواداران این باشگاه انتظار نتیجهگیری فوری دارند. تارتار باید نشان دهد تجربه سالها حضور در لیگ برتر میتواند او را برای مدیریت فشار یکی از بزرگترین نیمکتهای فوتبال ایران آماده کرده باشد. بختیاریزاده؛ فرصت طلایی روی نیمکت استقلال در سوی دیگر پایتخت، استقلال نیز با یک چهره ایرانی وارد فصل جدید شده است. سهراب بختیاریزاده که سابقه سالها حضور در فوتبال ایران و تجربه کار فنی دارد، حالا مسئولیت سنگینی در یکی از پرهوادارترین تیمهای کشور بر عهده گرفته است. نیمکت استقلال همواره یکی از سختترین جایگاههای فوتبال ایران بوده و بختیاریزاده باید علاوه بر مسائل فنی، مدیریت فشار هواداران و انتظارات بالای باشگاه را نیز به خوبی انجام دهد. مدعیان سنتی با مربیان ایرانی در کنار پرسپولیس و استقلال، سایر مدعیان نیز با مربیان داخلی وارد فصل جدید شدهاند. سپاهان با محرم نویدکیا بار دیگر به دانش مربی ایرانی تکیه کرده و تلاش دارد با حفظ ساختار تیمی، در کورس قهرمانی باقی بماند. تراکتور نیز که در سالهای اخیر سرمایهگذاری زیادی برای موفقیت انجام داده است در لیگ بیست و ششم با محمد ربیعی با برنامهای مشخص به دنبال ادامه مسیر رقابتی خود است. این تیم علاوه بر رقابت داخلی، نماینده ایران در مسابقات آسیایی خواهد بود و عملکرد نیمکت ایرانی آن اهمیت زیادی دارد. گلگهر، فولاد، ذوبآهن و دیگر تیمهای لیگ برتری نیز در شرایطی وارد فصل جدید شدهاند که انتخاب مربی داخلی را به عنوان مسیر اصلی خود برگزیدهاند؛ تصمیمی که میتواند فرصت بیشتری برای رشد نسلهای مختلف مربیان ایرانی ایجاد کند. فرصت برای ظهور یک مکتب مربیگری ایرانی وقتی مربیان داخلی فرصت حضور مستمر در سطح اول فوتبال را پیدا کنند، امکان شکلگیری یک هویت مشخص مربیگری بیشتر میشود. فوتبال ایران ویژگیهای خاص خود را دارد؛ از نوع بازیکنان گرفته تا شرایط اقتصادی، فرهنگی و مدیریتی. شاید یک مربی ایرانی بهتر از هر فرد خارجی بتواند سبکی متناسب با این ویژگیها ایجاد کند. البته این اتفاق نیازمند صبر است. مربی جوان برای رشد نیاز دارد فرصت اشتباه کردن، تجربهان
