ظاهرا کار دیگر از کار گذشته است و خداداد غیر قابل کنترل شده است. مرتضی رضایی؛ واقعا دیگر نمی شود از خداداد عزیزی چیزی نوشت. یک بار، دو بار ، سه بار. واقعا دیگر ما و امثال ما باید حیا کنیم و آبروداری! اگر نه یکی مثل خداداد تکلیفش با خودش مشخص است.این ما هستیم که باید حجب و حیا به خرج بدهیم، باید عذرخواهی کنیم و باید حسابی حواس مان جمع باشد که رو در روی یکی مثل خداداد قرار نگیریم. مگر می شود چشم را بست و دهان را باز کرد؟ برادر من در یادداشت های قبلی هم نوشته بودم، یک گل، فقط همان یک گل ماندگار و تاریخی را به استرالیا زدی و هنوز هم که هنوز است داری نانش را می خوری؛ اصلا مشکل دقیفا از همان جا و از همان گل شروع شد، جایی که یکی مثل خداداد تصور کرد افتخارات گذشته برای هر نوع ادبیاتی در امروز مجوز صادر میکند. نمی خواهم یک طرفه به قاضی بروم و خداداد را سینه دیوار قرار بدهم اما این بازیکن قدیمی اگر منتقد عالیشاه، پرسپولیس، تراکتور یا هر فرد و تیم دیگری است، حق دارد نظرش را بگوید. حتی میتواند تندترین نقدها را مطرح کند. اما تندی با بی ادبی هرگز یکی نیست.نقد می تواند صریح باشد اما محترمانه.وقتی عفت کلام کنار گذاشته می شود دیگر نه بحث ورزش باقی می ماند و نه بحث فوتبال.بحث تصویری است که خداداد در تمام این سال ها از خودش ساخته و دارد آن را به جامعه نشان می دهد. وقتی باید نگران خداداد و ادبیات سخیفش شد که این وسط فقط دارد آبروی تراکتور می رود و این ادبیات در کنار حواشی دیگر دامان این تیم را می گیرد.آن از شجاع با کشاله رانش و این هم از خداداد یا بهتر بگوییم خدای داد! تعارف که نداریم اگر قرار باشد چهرههای شناختهشده یک باشگاه مدام درگیر جنجالهای این شکلی شوند، در نهایت دود این حاشیهها بیش از هر کس دیگری به نام تراکتور نوشته خواهد شد. تراکتور برای اینکه دیده شود، نیازی به این جنجالها ندارد. قهرمانی، هوادار، تاریخ، بازیکنان بزرگ و فوتبال خوب برای مطرح شدن یک باشگاه کافی است. آبروی یک باشگاه را جامها میسازند، نه مصاحبههای جنجالی و ادبیات توهینآمیز. خداداد عزیزی همان بازیکنی است که یک روز با گلش به استرالیا میلیونها ایرانی را به خیابان کشاند. بخشی از محبوبیت او دقیقاً از همان روزها آمده است؛ از فوتبال، از هیجان و از افتخار ملی. شاید بد نباشد خودش هم گاهی به همان تصویر برگردد و از خودش بپرسد؛ آیا ادبیاتی که امروز استفاده میکنم، در شأن همان خدادادی هست که مردم با گلش به استرالیا عاشق فوتبال شدند؟ پیشکسوت بودن فقط به سابقه و خاطرات گذشته نیست. مسئولیت دارد. کسی که زمانی قهرمان مردم بوده، امروز بیش از دیگران باید بداند که هر کلمهاش دیده و شنیده میشود. انتقاد از امید عالیشاه حق خداداد است؛ اما بیادبی هرگز.از همه مهمتر اینکه این وسط تراکتور نباید قربانی شود مگر اینکه مدیریت این باشگاه خودشان به مسائل اینچنینی دامن بزنند و از رفتارهای شنیع حمایت کنند. راستی! خداداد در جام ملت ها مجری کدام ویژه برنامه تلویزونی یا پلت فرم های اینترنتی است که با ذوق و شوق پای آن بنشینیم و سخنان گوهر بارش را تماشا کنیم!
