هندی‌ها هم عاشق رهبر شهید بودند

شامگاه جمعه ۱۲ تیرماه و در آستانه بدرقه تاریخی امام شهید، یادواره ادبی «رستاخیز بدرقه»، با حضور جمعی از اهالی ادب و فرهنگ کشورهای ایران، ترکیه، پاکستان، هند و افغاستان، با اجرا و دبیری سید مسعود علوی تبار با مبزبانی گروه بین المللی هندیران برگزار شد. به گزارش همشهری آنلاین، در این محفل استادان و شاعرانی چون علیرضا قزوه، رضا اسماعیلی، مهدی باقرخان، سید مسعود علوی تبار، شعبان کرمدخت، سید حکیم بینش، نغمه مستشار نظامی، پروانه نجاتی، سیده کبری حسینی بلخی، میترا ملک محمدی، نجمه پور ملکی، زهرا پرویزی و فرزانه قربانی حضور داشتند. اصغر مسعودی، مسئول خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران در لاهور، به عنوان اولین سخنران این مراسم اظهار داشت: امام شهید در طول سالهای رهبری پر افتخار، انقلاب اسلامی را از آزمونهای دشوار داخلی و خارجی عبور داده و بر حفظ استقلال، وحدت ملی، عدالت، پیشرفت علمی و عزت امت اسلامی تأکید کردهاند. مدیریت همراه با بصیرت، صبر، شجاعت در تصمیمگیری و اعتماد به ظرفیتهای مردم، از ویژگیهای برجسته رهبری ایشان به شمار میرود. وی ادامه داد: مکتب فکری و عملی رهبر شهید، ادامه مکتب عاشورا است؛ مکتبی که ایثار، حقطلبی، عدالتخواهی و حقیقت طلبی را سرلوحه خود قرار میدهد. همانگونه که حضرت سیدالشهدا(ع) برای احیای دین و مقابله با ظلم قیام کردند، ایشان نیز همواره بر حفظ ارزشهای اسلامی، دفاع از کرامت انسان و ایستادگی در برابر ستم تأکید کردهاند و خون ایشان وحدت و انسجام امت اسلامی را در سراسر دنیا تحکیم بخشید. مسؤل خانه فرهنگ ایران در لاهور افزود: رهبر شهید علاقه خاصی به مردم پاکستان و لاهور داشتند و بعد از شهادت ایشان مردم پاکستان نشان دادند پیوند امام و امت انقلابی پاکستان، ناگسستنی است. در سراسر پاکستان نیز شاهد برگزاری مجالس تعزیت، یادبود و بزرگداشت قائد شهید بودیم. حضور علما، دانشگاهیان، شخصیتهای سیاسی، فرهنگی و اقشار مختلف مردم در این مجالس، بیانگر آن است که اندیشه مقاومت در دل ملت پاکستان جایگاهی عمیق دارد و خون این شهید، دلهای مسلمانان را بیش از گذشته به یکدیگر نزدیک ساخته است. وی در پایان بیان داشت: یکی از جلوههای باشکوه این پیوند را در مراسم تعزیت و بزرگداشت در سراسر پاکستان بود که اوج این مراسم در ۱۳ ژوئن در مناره پاکستان با حضور هزاران نفر از مردم برگزار شد که در واقع حماسهای بی نظیر رقم خورد و نشان داد که محبت به راه شهیدان و دفاع از آرمانهای اسلام، مرز جغرافیایی نمیشناسد. به گفته وی؛ با وجود اینکه بستر لازم از مرزهای زمینی برای مشتاقان حضور در مراسم تشییع رهبر شهید فراهم نیست؛ هزاران نفر با هزینه شخصی به ایران میآیند و در بزرگترین بدرقه رهبر شهید خود حضور مییابند. سید مسعود علوی تبار شاعر، پژوهشگر و کارشناس تاریخ تمدن ملل اسلامی، دیگر سخنران این مراسم بود. وی در ابتدا گفت: هرچند در طول تاریخ اسلام، تشییع و خاکسپاری بسیاری از ائمه اطهار(ع) و بزرگان دین، در فضایی آمیخته با مظلومیت، غربت و محدودیت انجام میشد، اما در عصر انقلاب اسلامی، حضور گسترده و آگاهانه مردم در بدرقه رهبران و شخصیتهای برجسته دینی و انقلابی، جلوهای متفاوت از پیوند امت با ولایت را به نمایش گذاشته است. بدرقه باشکوه حضرت امام خمینی(ره)، شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی، شهید آیتالله سید ابراهیم رئیسی و دیگر شهدای اقتدار و خدمت کشور، از نمودهای بارز این حضور تاریخی به شمار میرود. علوی تبار افزود: اگر روزی در تاریخ، غربت اولیای الهی با سکوت و تنهایی همراه بود، امروز حضور میلیونی مردم در آیینهای وداع با چهرههای برجسته دینی و انقلابی، بیانگر استمرار همان مسیر و ابراز وفاداری آنان به آرمانهای اسلام و انقلاب است. این همبستگی بینظیر، علاوه بر نمایش انسجام اجتماعی، اعتقادی و سیاسی، پیام روشنی از جایگاه مکتب تشیع و پیوند عمیق مردم با رهبران دینی خود را به جهانیان مخابره میکند و برگ زرین دیگری بر حافظه تاریخی امت اسلامی ایران میافزاید. سید محمدرضا موسوی، شاعر، نویسنده و استاد دانشگاه از کارگل هندوستان در بخشی از سخنان خود بیان داشت: بسیاری تصور میکردند ایران بیش از چند روز یا چند هفته توان مقاومت نخواهد داشت. فشارها سنگین بود و تبلیغات نیز همین تصویر را القا میکرد. اما آنچه رخ داد، بسیاری را شگفتزده کرد. مقاومت ایران، انسجام جامعه و استمرار ایستادگی، تصویری متفاوت از آنچه پیشبینی میشد به نمایش گذاشت. این مقاومت، برای بسیاری از ملتهایی که سالها از زورگویی قدرتهای بزرگ خسته شده بودند، الهامبخش بود. موسوی ادامه داد؛ تأثیر شهادت امام خامنهای عزیز در کشور هند به اشکال گستردهای مشاهده شد. از کارگل، لداخ تا کشمیر، از لکهنو تا حیدرآباد، از دهلی تا بمبئی و دیگر شهرهای هند، موجی از اندوه، همدلی و احساس مسئولیت به وجود آمد. سالها بود که بسیاری از بزرگان، چنین وحدتی را در میان مسلمانان هند ندیده بودند. شیعه و سنی، عالم و دانشجو، پیر و جوان، همه در کنار یکدیگر ایستادند. این وحدت، خود یکی از برکات خون این شهید بزرگوار بود. در فضای مجازی نیز مردم هند بسیار فعال بودند. هرچند بسیاری معتقد بودند که همه صداها فرصت بازتاب یکسان پیدا نکرد، اما مردم از تلاش دست نکشیدند. هر کس به اندازه توان خود با نوشتن، سخن گفتن، انتشار تصاویر و حضور در برنامهها، احساس مسئولیت خود را نشان داد. این شاعر پارسیزبان هندوستانی در اضافه کرد: موضوع تنها به ابراز احساسات محدود نماند. بسیاری از مردم هند دوست داشتند در کنار مردم ایران باشند. از همان روزهای نخست، کمکهای مردمی آغاز شد. وقتی راههای قانونی برای این حمایتها روشنتر شد، دامنه این کمکها گستردهتر شد. بازتاب این صحنهها، بهویژه در کشمیر که در رسانه زیبا جلوه داده شد، انگیزه دیگران را نیز افزایش داد و موجی از همبستگی در نقاط مختلف هند شکل گرفت. به گفته او؛ در کارگل لداخ نیز صحنههایی رقم خورد که در حافظه مرد