یک شهابسنگ که در سال ۲۰۲۴ با سقوطی شگفتانگیز وارد خانهای در شهر هیلزبورو در ایالت نیوجرسی آمریکا شد، اکنون به یکی از مهمترین نمونههای علمی برای مطالعه منشأ حیات روی زمین تبدیل شده است. به گزارش خبرفوری، پژوهشگران پس از بررسی این سنگ فضایی دریافتند که درون آن ترکیبات آلی، اسیدهای آمینه و نشانههایی از آب شور وجود دارد؛ موادی که میتوانند اطلاعات تازهای درباره شرایط اولیه شکلگیری حیات در منظومه شمسی ارائه کنند. این شهابسنگ که «هیلزبورو» نام گرفته، در روز ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۴ پس از عبور آتشین از جو زمین، با سرعتی حدود ۳۲ هزار مایل در ساعت وارد جو شد. صدای انفجار ناشی از ورود آن در بخشهایی از منطقه نیویورک شنیده شد و دوربینهای مختلف، از جمله دوربینهای نظارتی منازل، مسیر حرکت آن را ثبت کردند. یکی از قطعات این سنگ پس از شکستن سقف یک خانه، درون اتاق خواب سقوط کرد. خوششانسی بزرگ دانشمندان این بود که صاحبخانه بلافاصله قطعات شهابسنگ را جمعآوری و بهدرستی نگهداری کرد. او برای جلوگیری از آلودگی نمونه، از دستکش استفاده کرد و قطعات را در ظروف مناسب قرار داد. همین اقدام باعث شد این شهابسنگ یکی از سالمترین نمونههای بررسیشده از نوع خود باشد و اطلاعاتی نزدیک به شرایط واقعی آن در فضا حفظ شود. بررسیهای آزمایشگاهی نشان داد این سنگ از دسته نادر «کندریتهای کربنی» است؛ گروهی از شهابسنگها که از قدیمیترین مواد باقیمانده از دوران شکلگیری منظومه شمسی به شمار میروند. دانشمندان معتقدند این شهابسنگ از یک سیارک ابتدایی در کمربند سیارکی میان مریخ و مشتری جدا شده است؛ جرمی که میلیاردها سال پیش در خود آب مایع یا شور داشته است. یکی از مهمترین یافتهها، کشف مواد آلی پیچیده در این نمونه است. اسیدهای آمینه، ترکیبات کربنی و مولکولهایی که میتوانند پیشسازهای شیمیایی حیات باشند، در این سنگ شناسایی شدهاند. این مواد بهتنهایی به معنای وجود حیات فرازمینی نیستند، اما نشان میدهند که عناصر سازنده حیات میتوانند در محیطهای فضایی شکل گرفته و از طریق برخورد شهابسنگها به سیارات منتقل شده باشند. دانشمندان همچنین به وجود بلورهای نمکی و آثار تعامل با آب در این شهابسنگ اشاره کردهاند. این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا آب یکی از عوامل کلیدی در شکلگیری واکنشهای شیمیایی پیچیدهای است که ممکن است مسیر را برای پیدایش حیات هموار کرده باشد. پژوهشگران میگویند شهابسنگ هیلزبورو مانند یک «کپسول زمان» از دوران نخستین منظومه شمسی عمل میکند. مطالعه آن میتواند به دانشمندان کمک کند بفهمند چگونه سیارکها در میلیاردها سال گذشته تغییر کردهاند و چگونه مواد شیمیایی ضروری برای حیات ممکن است به زمین رسیده باشند. نمونههایی از این شهابسنگ اکنون در مراکز علمی نگهداری میشوند و تحقیقات درباره آن همچنان ادامه دارد. دانشمندان امیدوارند بررسیهای بیشتر بتواند پاسخهای تازهای درباره یکی از بزرگترین پرسشهای علم ارائه دهد: آیا زمین تنها مکانی در جهان است که شرایط لازم برای شکلگیری حیات را داشته است؟
خبرفوری
خبرفوریخبرفوری