طلای والیبال ایران در ناگویا، در کنار تمام ارزشهای فنی و ورزشیاش، یک تناقض عجیب در واکنش بخشی از هواداران این رشته را هم نمایان کرده است. به گزارش "ورزش سه"، تیم ملی والیبال ایران امروز موفق شد مدال طلای بازیهای آسیایی ناگویا را از آن خود کند. بیشک والیبال ایران در دو دهه اخیر موفقترین ورزش تیمی ایران در بازیهای آسیایی بوده و طلاهای پیاپی این رشته کمک بزرگی به کاروان ورزشی کشور کرده است. حالا در ناگویا نیز والیبال به تنها ورزش گروهی ایران تبدیل شد که موفق شد مدال طلای مسابقات را به دست بیاورد. اما در کنار این قهرمانی، یک نکته عجیب درباره بخشی از هواداران والیبال در ایران به چشم میآید. تا پیش از آغاز این تورنمنت و بعد از ناکامی تیم ملی والیبال ایران در رقابتهای لیگ ملتها و قهرمانی آسیا، حجم زیادی از انتقادات علیه تیم ملی شکل گرفته بود. با ورود به بازیهای آسیایی، طبیعتاً بسیاری از هواداران انتظار کسب مدال طلا و قهرمانی داشتند، اما در جریان مسابقات و با مشاهده نوسانهایی در عملکرد تیم، بخشی از هواداران حتی معتقد بودند ایران در صورت برخورد با ژاپن، برابر تیمی که با نفرات اصلی خود نیز به ناگویا نیامده بود، کاری از پیش نخواهد برد. حتی برخی پا را فراتر گذاشته و معتقد بودند تیم دوم والیبال ژاپن نیز از ایران قدرتمندتر است و با لحنی تمسخرآمیز درباره شانس تیم ملی صحبت میکردند. حالا اما شرایط کاملاً متفاوت شده است. پس از آنکه تیم ملی والیبال ایران در فینال ژاپن را شکست داد و به مدال طلا رسید، همان طیف از هواداران معتقدند شکست دادن تیم دوم ژاپن کار چندان مهمی نبوده و تیم ملی ایران اتفاق ویژهای رقم نزده است؛ طعنهها و کنایههایی که حالا از زاویهای کاملاً متفاوت مطرح میشوند. نکته جالب اینجاست که در سایر رشتههای تیمی نیز تیمهای قدرتمند آسیا، از جمله ژاپن و کره جنوبی، با تمام نفرات اصلی خود در بازیهای آسیایی حاضر نشده بودند. برای مثال در بسکتبال و فوتبال، تیمهای ژاپن، کره جنوبی و حتی چین با تمام نفرات خود به میدان نیامدند، اما تیمهای ملی کشورمان در این رشتهها نتوانستند به مدال طلا دست پیدا کنند. البته بسکتبال ایران نیز با شکست چین به مقام سوم رسید و دست به کار بزرگی زد که در نوع خود ارزشمند بود. بنابراین، اینکه بخواهیم موفقیت تیم ملی والیبال ایران را صرفاً به دلیل حضور نداشتن تمام بازیکنان اصلی ژاپن زیر سؤال ببریم، اتفاق عجیبی است. تیم ملی والیبال ایران مقابل چشم هزاران هوادار ژاپنی و در جو سنگین سالن ناگویا، با نتیجه ۳ بر یک به برتری رسید؛ آن هم برابر تیمی که چندین بازیکن اصلی ژاپن از جمله اوتسوکا و کای و چند ستاره را در ترکیب خود داشت و به هیچ عنوان تیمی دستوپا بسته نبود. از سوی دیگر، اگر ژاپن صرفاً برای حضور در مسابقات آمده بود، مانند برخی دورههای گذشته حتی میتوانست با شرایط متفاوتی در این رقابتها حاضر شود، اما این بار لوران تیلی، سرمربی تیم ملی ژاپن و قهرمان المپیک، بالای سر این تیم حضور داشت و ژاپنیها هدف مشخصی جز کسب مدال طلا نداشتند. در نهایت اما این ایران بود که در دیدار فینال آنها را شکست داد و مانع از رسیدن ژاپن به هدفش شد. البته این قهرمانی به این معنا نیست که تیم ملی والیبال ایران هیچ مشکلی ندارد. این تیم در سال ۲۰۲۶ افتهایی داشته و در لیگ ملتها و مسابقات قهرمانی آسیا نتوانسته انتظارات را به طور کامل برآورده کند. ملیپوشان ایران برای بازگشت دوباره به اوج، قطعاً باید نقاط ضعف خود را برطرف کنند. اما در کنار تمام این انتقادات، نباید ارزش طلای بازیهای آسیایی ناگویا را نیز نادیده گرفت؛ مدالی که یک طلای مهم و ارزشمند را برای کاروان ورزش ایران به ارمغان آورد و والیبال بار دیگر نشان داد که در بازیهای آسیایی چه جایگاه ویژهای برای ورزش ایران دارد.
