خط سلامت: مطالعه جدید نشان می دهد که اختلاف میل جنسی یکی از چالش های اصلی در روابط بلندمدت زنان است، اما عشق و صمیمیت رابطه می تواند مستقل از تمایلات جنسی حفظ شود و راهکارهایی برای مدیریت این اختلافات وجود دارد. مطالعه ای جدید به بررسی اختلاف میل جنسی در رابطه بلندمدت زنان می پردازد. اختلال میل جنسی کم فعال یکی از شایع ترین اختلالات عملکرد جنسی زنان است که تقریباً از هر 10 زن، 1 نفر را تحت تأثیر قرار می دهد. پژوهش نشان می دهد که حتی با کاهش میل جنسی ، عشق و صمیمیت رابطه می تواند مستقل از تمایلات جنسی حفظ شود. به گزارش خط سلامت یافته ها نشان می دهد که ایجاد ارتباط صادقانه، سازش و راهکارهای حمایتی می تواند به حفظ سلامت و محبت در رابطه کمک کند، حتی زمانی که میل جنسی پایین است. این تحقیق تأکید می کند که میل جنسی و عشق دو مقوله مجزا هستند و فقدان میل جنسی لزوماً به معنای بحران در رابطه نیست، بلکه مدیریت درست اختلافات می تواند به ایجاد صمیمیت و رضایت طولانی مدت منجر شود. تحقیقات 2020 نشان می دهد که حتی با وجود کاهش میل جنسی در زنان، ارتباط صادقانه، سازش و راهکارهای حمایتی می تواند رابطه بلندمدت را سالم و محبت آمیز نگه دارد. چگونه اختلاف میل جنسی در رابطه بلندمدت زنان مدیریت می شود؟ مطالعه ای در سال 2020 نشان می دهد که حتی با کاهش میل جنسی در زنان، ارتباط صادقانه، سازش و استراتژی های حمایتی می تواند رابطه بلندمدت را سالم و محبت آمیز نگه دارد. میل جنسی و عشق دو مقوله مجزا هستند و فقدان تمایلات جنسی لزوماً به معنای بحران در رابطه نیست. این مطالعه نشان می دهد که مدیریت اختلافات میل می تواند صمیمیت و رضایت در رابطه را حفظ کند. یک مطالعه جدید مشکلاتی را که برای زنانی که با کاهش میل جنسی دست و پنجه نرم می کنند برجسته می کند و توضیح می دهد که چگونه می توان اختلافات میل را در رابطه طولانی مدت کنترل کرد. اختلال میل جنسی کم فعال یکی از شایع ترین اشکال اختلال عملکرد جنسی زنان است که از هر 10 زن، 1 نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. یافتن راه های دیگری برای تقویت صمیمیت در رابطه خود یکی از کلیدهای تضمین شادی در هر دو طرف است. از دست دادن میل جنسی چیزی است که می تواند بر هر کسی، بدون توجه به جنسیت یا گرایش جنسی، تأثیر بگذارد، اما به خاطر این مطالعه خاص، محققان بر میل جنسی زنان تمرکز کردند. اختلال میل جنسی کم فعال به عنوان فقدان خیال پردازی های جنسی و/یا عدم پذیرش فعالیت جنسی (که باعث ناراحتی شخصی یا مشکلات در رابطه او می شود) تعریف می شود. این شایع ترین شکل اختلال عملکرد جنسی زنان است و می تواند زنان را در هر سنی تحت تاثیر قرار دهد. تخمین زده می شود که از هر ده زن، یک زن اختلال عملکرد جنسی زنانه را تجربه می کند. این مطالعه در سال 2020 که در مجله تحقیقات جنسی منتشر شد، به سرپرستی دکتر آویگیل مور و همکارانش یائل هایموف و شاکد شرایبر، بر روی 15 زن بین 25 تا 59 سال متمرکز شد که همگی متعهد و درازمدت بودند. رابطه (با میانگین طول رابطه 3.5 سال) برای درک بهتر کاهش میل جنسی زنان. تقریباً نیمی از زنان در این نمونه دارای فرزند بودند. در طول این مطالعه، از زنان سؤالات مختلفی در مورد: کیفیت رابطه آنها چگونه رابطه آنها تحت تأثیر کاهش میل جنسی آنها قرار گرفته است آنچه آنها معتقدند می تواند باعث کاهش میل جنسی آنها در طول رابطه شود آنها احساس کردند که این چه تاثیری بر خود و رابطهشان داشته است نحوه برخورد آنها با کاهش میل جنسی چگونه این زوج با یکدیگر با کاهش میل جنسی کنار آمدند و/یا آن را کنترل کردند دلایل متعددی وجود دارد که به ویژه زنان ممکن است دچار کاهش میل جنسی شوند، از جمله: استرس شغلی استرس خانوادگی اعتماد به نفس مبارزه می کند کاهش هورمون ها یا عدم تعادل هورمونی مسائل مربوط به رابطه شرایط سلامتی حتی اگر با تمایلات جنسی متفاوتی در رابطه خود دست و پنجه نرم می کنید، هنوز راه های بی شماری وجود دارد که بتوانید به شریک زندگی خود محبت نشان دهید. دکتر جان شیفرن، استادیار دانشکده پزشکی هاروارد، در مصاحبه ای توضیح می دهد: یکی از اولین کارهایی که من با زنانی که با نگرانی های جنسی وارد می شوند صحبت می کنم این است که به آن ها بفهمانم هیچ فرکانس یا مجموعه ای از رفتارها وجود ندارد و همه چیز تغییر می کند. با زمان اگر برای آنها و/یا شریک زندگی آنها کارساز باشد، مشکلی وجود ندارد. شیفرن در ادامه توضیح می دهد که وقتی کاهش علاقه جنسی شروع به تأثیر منفی بر زندگی او می کند و باعث ناراحتی در رابطه می شود، این زمانی است که مشکل کاهش میل جنسی در نظر گرفته می شود. اگر اعتقاد بر این است که این یک مشکل است، چند چیز وجود دارد که این مطالعه، به ویژه، برجسته کرده است: عشق مساوی با میل نیست و فقدان میل مساوی با فاجعه نیست. شرکت کنندگان در این مطالعه توضیح دادند که میل جنسی آنها (یا فقدان آن) هرگز آنها را به رابطه خود یا احساساتی که نسبت به شریک زندگی خود داشتند شک نکرد. آنها میل جنسی و عشق به شریک زندگی خود را دو چیز کاملاً مجزا می دانستند. بیش از نیمی از شرکت کنندگان گفتند که باور نداشتند کاهش میل جنسی آنها تأثیر منفی بر رابطه آنها داشته باشد و توضیح دادند که آنها ارتباطات صمیمی تر و عمیق تری با شریک زندگی خود دارند که فراتر از رابطه جنسی است. بسیاری از زنانی که چنین احساسی داشتند به این واقعیت اشاره کردند که در فراز و نشیب های زندگی، چیزهایی مانند والدین و استرس شغلی، با شریک زندگی خود پیش می رفتند، که باعث می شد حتی اگر میل جنسی وجود نداشت، به شریک زندگی خود نزدیک تر شوند. این یک مشکل بسیار منزوی است حتی اگر کل رابطه را تحت تاثیر قرار دهد. به منظور درک تغییرات سریع در خواسته های خود یا فقدان کامل میل جنسی، بسیاری از زنان در این مطالعه ادعا کردند که به درون خود نگاه می کنند و اغلب خود را سرزنش می کنند. بسیاری از این شرکت کنندگان به جای اینکه فکر کنند این یک چیز رایجی است ک
خط سلامت
خط سلامتخط سلامت