معنای علی الاصول/ گلوی دشمن را رها نکنید/ جنگ بُرده را نبازیم وطنفروشی دولت لبنان یا پروژه مصادره تفاهمنامه فرهیختگان نوشت: دولت لبنان برای ضربه به مقاومت و شیعیان که یکسوم تا نیمی از شهروندان این کشور را تشکیل میدهند، هیچ ابایی از متهم شدن به خیانت و پیروی از خواستههای دشمن خارجی ندارد. دولت این کشور روز جمعه (۵ تیر ۱۴۰۵، ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶) توافقی را با میانجیگری آمریکا با رژیم صهیونیستی امضا کرد که ۱۴ بند دارد و هیچکدام خالی از دستور کارهای دشمن نیستند. جوزف عون، رئیسجمهور و تمام سلام، نخستوزیر لبنان روی کار آمدن خود را مرهون ماشین جنگ، ترور و توطئه رژیم صهیونیستی میدانند و تقویت آن را برخلاف منافع شخصی و جریانی تعبیر نمیکنند.دولت وابسته عون - سلام در همراهی با دشمن قصد داشت توافق مزبور زودتر از تفاهم اولیه ایران با آمریکا نهایی گردد که آتشبس نسبی را به ارمغان آورد، اما فشارهای شدید تهران با ابزار تنگه هرمز و اجرای عملیات نصر در پاسخ به حمله رژیم به ضاحیه، زمانی برای دشمن باقی نگذاشت. مذاکرات مستقیم میان دولت لبنان و رژیم صهیونیستی برایناساس سرعت گرفت و مستقیم شد تا تحولات این کشور از مناسبات با ایران خارج شود. تهران اصرار دارد در هرگونه توافقی برای پایاندادن به جنگ رمضان، تمام جبههها بهویژه لبنان جزئی از آن باشند. دشمن میخواهد ارتباط میان جبههها را قطع کند؛ اما تهران در قالب سیاست «وحدت ساحات» به دنبال یکپارچه ساختن آنهاست تا دشمن نتواند یکبهیک و جداگانه به جنگ آنها برود. طبق تفاهمنامه اولیه ۶۰ روزه میان ایران و آمریکا جنگ در لبنان باید متوقف شده و رژیم صهیونیستی در پایان آن از اراضی لبنان عقبنشینی کرده باشد. رژیم صهیونیستی با امضای تفاهمنامه و تهدید نظامی ایران مجبور شد پیش روی خود در جنوب را متوقف کند، اما اعلام خروج برخی از یگانهایش را زمانی اعلام کرد که خبر توافقش با دولت لبنان منتشر شد. برایناساس صهیونیستها میخواهند هرگونه عقبنشینی نسبی یا کاملشان از جنوب لبنان ذیل توافق با دولت این کشور دیده شود، نه توافق میان ایران و آمریکا... ***** گلوی دشمن را رها نکنید کیهان نوشت: تنگه هرمز گلوگاه حیاتی اقتصاد جهان است. آمریکا میداند اگر ایران تنگه را ببندد، تنفس اقتصادی غرب قطع میشود. به مسئولان تأکید میکنیم که نباید گلوی دشمن را رها کرد. وقتی ترامپ میگوید اگر با ایران توافق نمیکردیم، ذخایر نفت ما 4 هفته دیگر تمام میشد یا در مصاحبه با آکسیوس میگوید طولانی کردن جنگ با ایران باعث رکود جهانی میشد، چرا باید در تفاهم و توافق، تعهد به بازگشایی تنگه هرمز بدهیم و هدیه بدهیم به دشمنی که هرچند نتوانست به اهدافش در سرنگونی نظام، تجزیه ایران و تصاحب نفت ایران و... برسد اما رهبر انقلاب، جمعی از مردم و مسئولان و فرماندهان را ترور کرد و خسارت وارد کرد. مسئولان باید مطابق دستورات رهبر انقلاب عمل کنند وگرنه باید پاسخگو باشند. هزینه خطای آمریکا بسیار سنگین است. آمریکا و رژیم صهیونیستی نمیتوانند اراده ایران را بشکنند. آنها با قدرتی روبهرو هستند که نه از تهدید میترسد نه از جنگ. ما بر روی خاک خود و آبهای خود حاکمیت مطلق داریم. نیروی دریایی سپاه مرزها را مشخص کرده است. هر کشتی متخلفی که بخواهد از مسیرهای غیرمجاز استفاده کند، با پاسخ سنگین ایران روبهرو میشود. ***** جنگ بُرده را نبازیم قدس نوشت: تقریباً همه کارشناسان، تحلیلگران و رسانههای داخلی و خارجی بر یک نکته همنظرند: پیروز جنگ رمضان، ایران است. این پیروزی، به معنای بقای نظام و ایران و ناکام ماندن دشمنان در دستیابی به اهدافشان، بیتردید نصرتی الهی و معجزهای آشکار بود؛ نعمتی که باید آن را با همه توان پاس داشت و از هر گونه سهلانگاری در حفظ آن پرهیز کرد. یکی از مهمترین عناصر و عوامل این پیروزی حضور و حمایت همه مردم در خیابان، خانه، کارخانه و در همه عرصههای مدنی بود. وحدت و اتحاد ملی ایرانیان تنها یک ارزش ملی نیست بلکه یک عنصر قدرت ملی و سلاح دفاع میهنی است. تبدیل این نصرت الهی و این فرصت ملی به محل نزاع، تفرقه و تشتت هم کفران نعمت است و هم تبدیل فرصت ملی به تهدید میهنی که به هر طریقی باید از آن پرهیز کرد. «لئن شکرتم لازیدنکم و لئن کفرتم ان عذابی لشدید». نیک میدانیم که نعوذ بالله اگر عذاب خدا نازل شود، چپ و راست و انقلابی و غیرانقلابی و... نمیشناسد. با این همه، واقعیت آن است که گرچه پیروزی بزرگی نصیب ایران و ایرانیان شده، اما بهسبب حجم بالای انتقادات درست و نادرست نسبت به متن تفاهمنامه، شیرینی این پیروزی هنوز آنگونه که باید در کام مردم ننشسته است. مقصود این قلم البته هرگز آن نیست که نباید هیچ نقدی نسبت به متن تفاهمنامه مطرح شود؛ بلکه پیشتر نیز بر ضرورت نقد منصفانه و دقیق تأکید شده بود. مسئله اصلی، میزان درگیری روان جمعی پیرامون این موضوع است. موضوع تفاهمنامه، بیتردید فرع بر آن پیروزی بزرگ و تاریخی است که اکنون در روزهای آغازین خود قرار دارد؛ اما متأسفانه برخی رسانهها، منابر و تریبونها چنان در اثبات ادعای خود یکهتازانه پیش میروند و از هیچ انگ و تهمتی به طرف مقابل فروگذار نمیکنند که توازن روایتها را از دست داده و مخاطب را دچار سردرگمی کردهاند. ***** وفاق و نفاق اطلاعات نوشت: در روزهای اخیر که ملت ایران در عزای سیدالشهدا و مراسم تاسوعا و عاشورا سیاهپوش بود، میباید از معنویت و تاریخ و مناسک و شرح سلوک دلها سخن گفته میشد. دل و جان در سوگ و مویه بود؛ باغ رضوان و گلدسته ایوان سیاهپوش بود. اما در این فضای معنوی و حال و هوای مینوی، متأسفانه صدای دیگری هم شنیده شد. لاف و گزاف قدرت پرستان از این سو و آن سو به نام دین و مذهب و حتی در پوشش دفاع از ولایت فقیه و مقام معظم رهبری بلند شد و چه غوغا و هیاهویی هم به راه انداختند! رئیس جمهور و دولت و وزیر خارجه و رئیس مجلس و اعضای شورای منیت ملی را اتهامها زدند و دیگر نمیگویم چه ناسزا
الف
الفالف