مریلا زارعی در سریال «کوری» ساخته سجاد پهلوانزاده با ایفای نقش زن مطلقهای به نام «شیدا» وجه دیگری از تواناییهایی خود را در ایفای نقشی که میتوانست به راحتی در دام کلیشهها بیفتد را به رخ کشیدهاست. یکی از ویژگیهای مریلا زارعی به عنوان بازیگری صاحب سبک، به تملک درآوردن نقش است. یعنی نقش را چنان از آن خودش میکند که مخاطب نمیتواند تصور کند که کسی غیر از او میتوانست این نقش را چنین تاثیرگذار بازی کند. در واقع زارعی امضای خودش را پای هر نقشی ثبت میکند. وجود همین ویژگی منحصر بفرد موجب شده تا در سریالها یا فیلمهای متوسط و حتی ضعیف کارنامه او ، بازی بد دیده نشود. در واقع او در یک اثر ضعیف هم کارش را به بهترین شکل ممکن انجام میدهد. حالا بازیگری با این ویژگی در یک سریال ملتهب و پرکاراکتری به نام «کوری» ایفاگر یکی از نقشهای قصه شده است. او نقش زنی به نام «شیدا» را بازی میکند که روزگاری عروس یک قاضی کارکشته و همسر یک بازپرس بوده و پایش ناخواسته به یک پرونده کشیده شده و اتفاقا در این پرونده محکوم هم شده است. شیدا حالا و بعد از گذشت سالها در پی احقاق حقش از جمله بهدست آوردن دخترش است. براساس این الگو، نمونههای زیادی میتوان مثال زد که با کمی بالا و پایین همگی در یک راستا، شمایل کلی جنین کاراکترهای را شکل میدهند. حال مریلا زارعی برای ایفای این نقش با دو چالش اساسی مواجه بوده. از یک سو باید به مصاف نقشی میرفت که نمونههای بسیاری داشت و از سوی دیگر باید این نقش را در یک سریال پرکاراکتر که داستانی ملتهب و پر ریتمی هم دارد به چشم مخاطب بیاورد. کارنامه زارعی نشان میدهد که او با بهرهگیری از تواناییهایش پیش از این از پس این دو چالش برآمده که نمونه شاخص و برجسته آن نقش «مهدعلیا» در سریال «جیران» است. نقشی آشنا که پیش از او توسط بازیگران قدرتمندی چون زندهیادان «فخری خوروش» و «ایرن زازیانس» بازی شده بود، اما زارعی با توجه به مختصات سریال تصویری تازه و متفاوت از «مهدعلیا» را ارائه داد و توانست در آن سریال پرکاراکتر حساب خودش را از دیگران کاملا جدا کند و به چشم بیاید. در «کوری» هم مریلا زارعی به خوبی از پس این دوچالش برمیآید. او با آنالیز کلی مختصات رفتاری کاراکترهایی از این جنس و استفاده درست از برخی خصوصیات رفتاری مشترک و اضافه کردن ریز رفتارهای «شیدا» براساس تحلیلی که از نقش به دست آورده توانسته تصویری متفاوت از یک زن مطلقه که بعد از سالها در پی احقاق حقش است ارائه دهد. او با قرار دادن «شیدا» در یک مسیر هدایت شده توانسته با بازی متفاوت خود کاراکتری را ارائه کند که نه تنها در بین آنهمه کاراکتری سریال گم نشده باشد بلکه به چشم هم بیاید. سکانس رویارویی شیدا با پدر همسر سابقش، ازشروع دوئل تا پایان را یکبار مرور کنید. او در این موقعیت در سه حالت روحی متفاوت قرار میگیرد و رفتارهایشش آنقدر مماس با حالات روحی آن لحظههاست که مخاطب کاملا در اتمسفر آن مصاف نفسگیر قرار میگیرد و با تصمیم نهایی شیدا مبنی بر امتناع از دادن قرص به حاجی همراه و همگام میشود. حرکت در این مسیر و بیرون نزدن از آن ماحصل همراهی هوش و استعداد ذاتی یک بازیگر و عبور دادن این دو ویژگی از صافی تکنیک است که مریلا به خوبی آن را به سرانجام رسانده. کاراکتر شیدا حالا در ادامه تاثیر بیشتری در روند پیشبرد داستان دارد و باید دید مصاف مریلا زارعی با او به کجا میانجامد.
