سرخیو گویچوچیا، دروازهبان خاطرهانگیز تیم ملی آرژانتین در جام جهانی ۱۹۹۰، میگوید درخشش غیرمنتظرهاش در آن رقابتها زندگی او را برای همیشه تغییر داد؛ تا جایی که پس از بازگشت به آرژانتین، محبوبیتی فراتر از گروه موسیقی رولینگ استونز پیدا کرده بود. به گزارش ایلنا، گویچوچیا که در آغاز جام جهانی ایتالیا به عنوان دروازهبان ذخیره راهی مسابقات شده بود، پس از مصدومیت نری پومپیدو در دومین دیدار آرژانتین، به ترکیب اصلی رسید و دیگر جایگاهش را از دست نداد. این دروازهبان ۶۲ ساله با نمایشهای درخشان، بهویژه در ضربات پنالتی، نقش تعیینکنندهای در صعود آرژانتین به فینال ایفا کرد؛ هرچند آلبیسلسته در دیدار نهایی با تنها گل آلمان غربی از روی نقطه پنالتی، جام را از دست داد. گویچوچیا درباره آن روزها گفت: «زندگیام کاملاً تغییر کرد. به ایتالیا به عنوان دروازهبان ذخیره رفتم، اما به عنوان دروازهبان اصلی و فینالیست جام جهانی برگشتم. وقتی به آرژانتین بازگشتم، از رولینگ استونز هم محبوبتر شده بودم. این سرنوشت فوقالعادهای بود.» قهرمان ضربات پنالتی گویچوچیا در جام جهانی ۱۹۹۰ به کابوس رقبای آرژانتین در ضربات پنالتی تبدیل شد. او در مرحله یکچهارم نهایی مقابل یوگسلاوی دو پنالتی مهار کرد و سپس در نیمهنهایی برابر ایتالیا نیز دو ضربه دیگر را گرفت تا آرژانتین راهی فینال شود. او با مرور آن روزها گفت: «چهار پنالتی را مهار کردم؛ دو ضربه برابر یوگسلاوی و دو ضربه مقابل ایتالیا. در فینال هم یک پنالتی اعلام شد، اما آن را نتوانستم بگیرم.» شهرت، روی دیگر موفقیت گویچوچیا در ادامه از سختیهای زندگی پس از شهرت نیز صحبت کرد و گفت: «شهرت فشار زیادی به همراه دارد. وقتی یکشبه مشهور میشوی، همه چیز تغییر میکند. من خودم را دروازهبان خوبی میدانم، اما میدانم که در تیم ملی توانستم بهترین نسخه خودم را نشان بدهم.» افتخار حضور در تاریخ آرژانتین سنگربان سابق آلبیسلسته در پایان تأکید کرد که هرگز از انتقادها ناراحت نشده و بزرگترین افتخار دوران حرفهایاش، قرار گرفتن در میان معدود دروازهبانان تاریخ آرژانتین است که موفق شدهاند تیم ملی کشورشان را به فینال جام جهانی برسانند. او گفت: «همیشه به این افتخار میکنم که تنها چهار دروازهبان آرژانتینی توانستهاند در فینال جام جهانی بازی کنند. این چیزی است که هیچکس نمیتواند از من بگیرد.»
پارس فوتبال
پارس فوتبالپارس فوتبال